شکاف در پایگاه ترامپ؛ نقطه قوتش تبدیل به نقطه ضعفش شده است

به گزارش جماران، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در حالی وارد ماه‌های پایانی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر/آبان آینده می‌شود که با یک معضل سیاسی فزاینده روبه‌روست: اقتصادی که زمانی یکی از مهمترین کلیدهای بازگشت او به کاخ سفید بود، اکنون به یکی از برجسته‌ترین منابع نگرانی رأیدهندگان تبدیل شده است. در همین حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که حمایت جمهوریخواهان از او فرو نریخته، اما بخشی از آن شور و شوقی که همواره منبع قدرت سیاسی او بود را از دست داده است.

گزارش نیویورک تایمز به قلم تونی روم حاکی است که اقتصاد آمریکا در حدود دو سال گذشته تحت فشارهای فزایندهای قرار گرفته است که نتیجه افزایش قیمتها، جنگ تجاری، هزینه‌های جنگ با ایران و رشد فزاینده بدهی عمومی بوده است.

 نویسنده بر این باور است که این تحولات، ترامپ را در برابر آزمونی دشوار قرار می‌دهد؛ زیرا جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۴ بر اساس وعده‌هایی مبنی بر مبارزه با تورم و کاهش هزینه‌های دولتی قدرت را بازپس گرفتند، اما بنا بر این گزارش، سیاستهای دولت [ترامپ] در دشوارتر کردنِ تحقق این وعده‌ها نقش داشته است.

 

تورم

 

نیویورک تایمز توضیح می‌دهد که تورم به سطحی که رأی‌دهندگان امیدوار بودند بازنگشته است، زیرا قیمت‌ها در ماه ژوئیه گذشته نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳.۷ درصد افزایش یافته که همان نرخ ثبت‌شده در ماه ژوئن است و نشان می‌دهد فشارهای قیمتی همچنان بسیار بالاتر از سطح هدف‌گذاری‌شده توسط فدرال رزرو است.

نویسنده از اولوسونولا، اقتصاددان ارشد آمریکایی در آژانس رتبه‌بندی اعتباری فیتش، نقل می‌کند که وضعیت را به «مرگ با هزار زخم» تشبیه کرده است؛ نتیجه انباشت اثرات جنگ، تعرفه‌های گمرکی و سایر شوک‌ها.

این گزارش به‌ویژه تأثیر جنگ با ایران بر اقتصاد آمریکا را برجسته می‌کند. ادامه این جنگ برای ششمین ماه، قیمت سوخت را بالا نگه داشته است، به‌طوری که میانگین قیمت بنزین در آمریکا از ۴ دلار برای هر گالن فراتر رفته، یعنی حدود یک دلار بیشتر از سطح یک سال پیش. روزنامه می‌گوید افزایش قیمت سوخت بر گازوئیل و سوخت هواپیما نیز منعکس شده و هزینه‌های حمل‌ونقل، باربری و سفر را افزایش داده و فشارهای جدیدی بر مصرف‌کنندگان و شرکت‌ها وارد کرده است.

 

 جنگ تجاری علیه کانادا

در همین حال، نیویورک تایمز گزارش می‌دهد که ترامپ با اعمال تعرفههای گمرکی جدید و تهدید به وضع عوارض اضافی بر بخش خودروسازی کانادا، جنگ تجاری با کانادا را از سر گرفته است.

 روزنامه به نقل از آزمایشگاه بودجه دانشگاه ییل گزارش می‌دهد که خانوارهای آمریکایی ممکن است در نتیجه مجموعه تعرفه‌های جدید به‌طور میانگین سالانه حدود ۱۱۰۰ دلار هزینه اضافی متحمل شوند. در مقابل، ترامپ اصرار دارد که تعرفه‌های گمرکی جدید برای ایالات متحده «بسیار خوب» خواهند بود.

 

بدهی عمومی

 

 روزنامهٔ نیویورک تایمز بر این باور است که مشکل فقط به قیمت کالاها محدود نمی‌شود، بلکه به بدهی عمومی نیز کشیده می‌شود که از ۴۰ تریلیون دلار فراتر رفته است. در این گزارش اشاره شده که هزینه‌های خدمات‌دهی به بدهی به یکی از بزرگ‌ترین اقلام هزینه‌های دولتی تبدیل شده است، در حالی‌که ترامپ و کنگره‌ای که جمهوری‌خواهان بر آن تسلط دارند، نتوانسته‌اند آن کاهش‌های عمیقی را که به رأی‌دهندگان وعده داده بودند، اجرا کنند.

این روزنامه به نقل از جسیکا ریدل از مؤسسه بروکینگز می‌نویسد که جمهوری‌خواهان مدت‌هاست از رأی‌دهندگان خواسته‌اند کنترل دولت را به آن‌ها بسپارند تا هزینه‌ها را کاهش دهند، اما اکنون آن‌ها قدرت را در دست دارند و «دیگر بهانه‌ای ندارند».

با این حال، نیویورک تایمز تصویری کاملاً تاریک ارائه نمی‌دهد. اقتصاد همچنان در حال رشد است، تولید بهبود یافته، بازار کار تا حدی ثبات خود را حفظ کرده، و سرمایه‌گذاری‌های عظیم در هوش مصنوعی، بازارهای مالی را به سطوح بی‌سابقه‌ای رسانده و امیدها به یک جهش آینده را افزایش داده است. اما گرگوری داکو، اقتصاددان ارشد «ای‌وای-پارتنون» بر این باور است که داده‌های فعلی همچنین بازتاب‌دهندهٔ «اقتصادی است که می‌توانست بهتر باشد»، اگر مجموعه‌ای از شوک‌ها که او آن‌ها را سیاست‌محور توصیف می‌کند، رخ نمی‌داد.

 

تردید در حمایت از پایگاه انتخاباتی

 

این فشارهای اقتصادی همزمان با تغییر مهمی در ماهیت پایگاه سیاسی ترامپ رخ می‌دهد. مجله نیوزویک، بر اساس نظرسنجی‌های رویترز و ایپسوس، فاش کرده است که درصد جمهوری‌خواهانی که به‌شدت عملکرد ترامپ را تأیید می‌کنند، از ۴۹٪ در ژانویه به ۳۵٪ در اوت کاهش یافته است؛ یعنی افت ۱۴ واحد درصدی. در مقابل، درصد جمهوری‌خواهانی که «تا حدی» تأیید می‌کنند، از ۳۷٪ به ۴۷٪ افزایش یافته است.

نیوزویک تأکید می‌کند که این تغییر به معنای رها کردن ترامپ توسط جمهوری‌خواهان نیست. تأیید کلی در درون حزب همچنان بالاست و به ۸۲٪ می‌رسد، در مقایسه با ۸۵٪ در ژانویه. اما نکته قابل توجه این است که برخی از حامیان از دسته تأیید قوی و پرشور به تأیید کم‌شدت‌تر منتقل شده‌اند. در ژانویه، حامیان سرسخت با ۱۲ واحد درصد از حامیان «تا حدی» جلوتر بودند. اما این تصویر در اوت معکوس شد و حامیان «تا حدی» با ۱۲ واحد درصد پیش افتادند.

نیوزویک معتقد است اهمیت این تغییر در این است که قدرت سیاسی ترامپ نه فقط به وسعت پایگاه حمایتی جمهوری‌خواهان او، بلکه به میزان شور و شوق در درون آن پایگاه نیز وابسته بود. با نزدیک شدن به انتخابات نوامبر، کاهش شور و شوق ممکن است مهم‌تر از کاهش محدود در درصد تأیید کلی باشد، به‌ویژه اگر منجر به کاهش مشارکت یا تضعیف اشتیاق برای کارزارهای انتخاباتی جمهوری‌خواهان شود.

نیوزویک همچنین اشاره می‌کند که تصویر ترامپ در سطح ملی ضعیف‌تر شده است. درصد آمریکایی‌هایی که به‌شدت عملکرد او را تأیید می‌کنند از ۱۹٪ در ژانویه به ۱۳٪ در اوت کاهش یافته و تأیید کلی از ۳۸٪ به ۳۳٪ افت کرده است، در حالی که درصد مخالفان از ۵۹٪ به ۶۵٪ افزایش یافته است. در نتیجه، تأیید خالص از منفی ۲۱ واحد به منفی ۳۲ واحد کاهش یافته است.

 

«شکست به سبک ترامپی»

 

روزنامه بریتانیایی صاندی تایمز اما خوانشی تندتر از معضل سیاسی ارائه می‌دهد؛ به این معنا که به باور ستون‌نویس آن، «دامینیک لاوسون» این معضل در فاصله میان وعده‌هایی که ترامپ در سخنرانی تحلیف خود داد و نتایجی که در عمل محقق شده، خلاصه می‌شود. 

نویسنده یادآور می‌شود که ترامپ وعده داده بود: کاهش سریع قیمت‌ها، پایان دادن به تورم، محافظت از کارگران آمریکایی در برابر آثار تجارت خارجی، و پایان دادن به جنگ‌ها به‌جای درگیر شدن در آن‌ها.

صاندی تایمز می‌گوید جنگ با ایران تضاد آشکاری با تعهد ترامپ دارد مبنی بر اینکه موفقیت خود را با جنگ‌هایی می‌سنجد که به پایان می‌رساند یا وارد آن‌ها نمی‌شود. این روزنامه همچنین اشاره می‌کند که وعده او برای پایان دادن به جنگ روسیه در اوکراین ظرف ۲۴ ساعت محقق نشده، در حالی که جنگ با ایران به بحران قیمت انرژی دامن زده و خطرات بیشتری را برای تنگه هرمز ایجاد کرده است.

در پرونده تجاری نیز، صاندی تایمز بر این باور است که تعرفه‌های گمرکی که ترامپ آن‌ها را ابزاری برای حمایت از کارگران آمریکایی معرفی کرده، ممکن است به باری بر دوش همین کارگران تبدیل شود؛ زیرا هزینه واردات و نهاده‌های تولید را افزایش می‌دهد.

این روزنامه به برآوردهایی استناد می‌کند که هزینه سالانه آن را برای خانوارهای آمریکایی بین هزار تا ۱۷۰۰ دلار تخمین می‌زند و همچنین به کاهش حدود ۱۰۰ هزار شغل صنعتی از آغاز دوره فعلی ریاست‌جمهوری ترامپ اشاره می‌کند؛ هرچند این موضوع بخشی از یک روند گسترده‌تر است که سال‌ها ادامه داشته است.

 

آینده سیاسی او (ترامپ)

 

در حالی که نیویورک تایمز بر شاخص‌های اقتصادی تمرکز دارد و نیوزویک ماهیت تحول در پایگاه جمهوری‌خواهان را بررسی می‌کند، ساندی تایمز فراتر می‌رود و این تحولات را به آینده سیاسی ترامپ پیوند می‌زند. به گفته این روزنامه، مشکل این نیست که جمهوری‌خواهان حمایت از او را متوقف کرده‌اند، بلکه برخی از حمایت‌های قوی شروع به تبدیل شدن به حمایتِ مردد کرده است، در شرایطی که هزینه‌های سیاست‌های اقتصادی و جنگ‌های خارجی او بیش از پیش آشکار شده است.

در اینجا سه منبع در یک نقطه اساسی هم‌نظر هستند: ترامپ پایگاه جمهوری‌خواه خود را از دست نداده، اما با فرسایش تدریجی اعتماد و شور و شوق مواجه است. نیویورک تایمز معتقد است که افزایش قیمت‌ها، بدهی، هزینه‌های جنگ و تعرفه‌های گمرکی می‌تواند انتخابات میاندوره‌ای را به همه‌پرسی درباره اعتبار اقتصادی او تبدیل کند؛ در حالی که نیوزویک می‌گوید کاهش حمایتِ قوی یکی از مهم‌ترین ابزارهای سیاسی او را تضعیف می‌کند و ساندی تایمز نیز بر این باور است که شکاف بین وعده‌ها و نتایج، با نزدیک شدن به موعد رأی‌گیری، پنهان‌کردنش دشوارتر خواهد شد.

با این حال، ترامپ همچنان به روایت خود چسبیده است. نیوزویک به نقل از «دیویس اینگل»، سخنگوی کاخ سفید، تأکید می‌کند که رئیس‌جمهور پیشرفت تاریخی در زمینه اشتغال، تورم و هزینه‌های مسکن داشته و هنوز نتایج کامل برنامه‌هایش ظاهر نشده است. همچنین نیویورک تایمز از «اسکات بِسِنت»، وزیر خزانه‌داری، نقل می‌کند که از سیاست دولت دفاع کرده و گفته است سرمایه‌گذاری‌های فعلی، دارایی‌های مولد ایجاد خواهند کرد که در آینده رشد را حمایت کرده و درآمد مالیاتی ایجاد می‌کنند.

اما در نهایت، انتخابات صرفاً بر اساس وعده‌های آینده برگزار نمی‌شود. با نزدیک شدن به نوامبر، ترامپ خود را ناگزیر خواهد دید که از واقعیت اقتصادی دفاع کند؛ واقعیتی که کاخ سفید آن را در مسیر بهبود می‌بیند، در حالی که بسیاری از رأی‌دهندگان افزایش قیمت‌ها، هزینه‌های سوخت و هزینه‌های استقراض (وام) را احساس می‌کنند.

و اگر این تناقض ادامه یابد، شاید بزرگ‌ترین مشکل رئیس‌جمهور نه از دست دادن وفاداری جمهوری‌خواهان، بلکه از دست دادن شور و شوقی باشد که این وفاداری را به نیروی انتخاباتیِ محکمی تبدیل می‌کرد.

مشاهده خبر در جماران