واشنگتن پست: ترامپ برای آمریکا بد و برای جهان خوب است

به گزارش جماران،  زاخاری کارابل،نویسنده و ادیب آمریکایی، استدلال می‌کند که پارادوکس بزرگ سیاست‌های خارجی و اقتصادی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، این است که رئیس جمهوری که از شعار «اول آمریکا» حمایت می‌کند، ممکن است در نهایت جایگاه آمریکا را در جهان تضعیف کند، در حالی که همزمان سایر کشورها را به سمت ایجاد یک سیستم بین‌المللی مستقل‌تر از واشنگتن سوق می‌دهد.

این نویسنده در مقاله‌ای در واشنگتن پست توضیح داد که سال ۲۰۲۶ سال خوبی برای ایالات متحده نبود، زیرا این کشور همچنان درگیر جنگ با ایران بود، تعرفه‌ها تجارت جهانی را تهدید می‌کرد و اقتصاد آمریکا از تورم و رشد ضعیف رنج می‌برد.

در این شرایط، کارابل سیاست‌های ترامپ را در درازمدت باعث افزایش قدرت آمریکا نمی‌داند، بلکه معتقد است که این سیاست‌ها روندی را که از قبل وجود داشته، تسریع می‌کنند؛ روندی که همان تمایل جهان به کاهش وابستگی به ایالات متحده است.

نویسنده با اتحادهای نظامی شروع می‌کند. قرار بود جنگ با ایران رهبری آمریکا در خلیج فارس را تقویت کند و روابط واشنگتن با متحدان عرب و اسرائیل را ، به ویژه از طریق گسترش توافق‌نامه‌های ابراهیم ، ​​​​تحکیم کند ، اما به گفته نویسنده مقاله، نتیجه برعکس شد.

 

سازماندهی امنیتی جایگزین

اما جنگ و سیاست ناپایدار ایالات متحده، فاصله بین واشنگتن و شرکای منطقه‌ای‌اش را افزایش داده است. نویسنده به امضای یک توافق‌نامه دفاعی بین عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان اشاره می‌کند که از برخی جهات شبیه به اتحادهای ارائه شده توسط سازمان پیمان آتلانتیک شمالی ( ناتو ) است، اما بدون ایالات متحده.

نویسنده معتقد است که این تحولات نشان دهنده تمایل متحدان واشنگتن برای ایجاد سازماندهی امنیتی جایگزین است، به ویژه زمانی که احساس کردند دیگر اتکا به ایالات متحده تضمین شده نیست، همانطور که در آسیا نیز چنین است، جایی که ترس از ظهور چین، کشورهایی مانند ژاپن و فیلیپین را به سمت تقویت همکاری بین خود به جای تکیه تقریباً کامل بر قدرت آمریکا سوق می‌دهد و آنها را به سمت توسعه قابلیت‌های نظامی و تقویت روابط امنیتی متقابل بین خود سوق می‌دهد.

او همچنین معتقد است که تصمیم ترامپ برای کاهش همکاری نظامی با کره جنوبی ، همزمان با صحبت‌های مثبت او در مورد روابطش با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی ، می‌تواند نگرانی‌ها را در میان متحدان واشنگتن افزایش دهد و آنها را به سمت یافتن جایگزین‌های مستقل‌تر سوق دهد.

سپس مقاله به اقتصاد جهانی و دلار می‌پردازد، نقطه‌ای که نویسنده آن را تهدید استراتژیک بزرگ‌تری برای نفوذ آمریکا می‌بیند، زیرا کشورهای مختلف شروع به جستجوی شرکای تجاری جدید کرده‌اند و در تلاشند وابستگی خود را به دلار در تجارت و پرداخت‌های بین‌المللی کاهش دهند.

 

هزینه بالا

کارابل استدلال می‌کند که استفاده دولت ترامپ از قدرت اقتصادی و دلار به عنوان ابزاری برای فشار سیاسی، برخی کشورها را به یافتن جایگزین‌هایی برای آن ترغیب کرده است. نویسنده معتقد است اگرچه دلار همچنان ارز اصلی در اقتصاد جهانی است و هیچ ارزی هنوز نتوانسته جایگزین آن شود، اما ادامه این روند ممکن است به تدریج به یک دنیای مالی متنوع‌تر منجر شود که وابستگی کمتری به ارز ایالات متحده دارد.

نویسنده استدلال می‌کند که این تغییر می‌تواند هزینه قابل توجهی برای ایالات متحده داشته باشد. اگر جهان تمایل کمتری به خرید اوراق قرضه دولتی ایالات متحده داشته باشد ، هزینه تأمین مالی و خدمات بدهی عظیم ایالات متحده می‌تواند افزایش یابد. و اگر متحدان از نظر نظامی به ایالات متحده کمتر وابسته شوند، می‌توانند از نظر اقتصادی نیز به آن کمتر وابسته شوند.

این امر می‌تواند فرصت‌ها را برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران آمریکایی در بازارهای خارجی محدود کند و کاهش نفوذ آمریکا می‌تواند راه را برای چین باز کند تا حضور اقتصادی، تجاری و سیاسی خود را در نقاط مختلف جهان گسترش دهد.

اما به گفته نویسنده، تناقض این است که آنچه ممکن است برای آمریکا بد باشد، ممکن است برای جهان بد نباشد، و اینکه ایالات متحده پس از سال ۱۹۴۵ یک سیستم جهانی ساخت که آن را به قدرت مرکزی در آن تبدیل کرد، اما سیاست‌های ترامپ - که ظاهراً با هدف قدرتمندتر و مستقل‌تر کردن آمریکا انجام می‌شود - ممکن است منجر به سوق دادن جهان به سمت سیستمی شود که در آن ایالات متحده مانند گذشته در مرکز نباشد.

بنابراین، تز مقاله این است که ترامپ، که می‌خواهد قدرت آمریکا را بازسازی کند و بار مسئولیت‌های ایالات متحده در قبال جهان را کاهش دهد، متحدان را - از طریق فشار، استفاده از اقتصاد و دلار به عنوان ابزارهای سیاسی و عقب‌نشینی از برخی تعهدات امنیتی - به سمت ایجاد جایگزین‌هایی برای واشنگتن سوق خواهد داد.

 

مشاهده خبر در جماران