در گفتوگو با جماران؛
صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی: ۱۱۰ نفر مستقیم در ثبت جهانی الموت نقش داشتند/ برنامه جدیدی برای حضور گردشگر در الموت و دسترسی به آن تعریف میکنیم/ ۵۸ اثر دیگر در نوبت یونسکو داریم
سید رضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، به خبرنگار جماران گفت: در اجلاس روز یکشنبه من صدای ملت ایران را به گوش جهانیان رساندم. ۱۶۷ کشور حضور داشتند؛ و انعکاسِ صدای ملت بود. من از جنایات دشمنانِ ملت و چهار هزار شهید گفتم، از رهبر شهید و فرماندهان شهید و تخریب ۱۴۹ بنای تاریخی صحبت کردم. گفتم ایران یک میلیون اثر تاریخی، ۴۳ اثر ثبت ملی و ۳۰ اثر ثبت جهانی دارد. برای سال بعد هم سه پرونده سیراف، توس و مساجد جامع را داریم که باید یکی را انتخاب کنیم و در نوبت میراث بگذاریم.
پایگاه خبری جماران، سجاد انتظاری: وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اشاره به اینکه ۱۱۰ نفر مستقیم در ثبت جهانی الموت نقش داشتند، گفت: در اجلاس روز یکشنبه من صدای ملت ایران را به گوش جهانیان رساندم. ۱۶۷ کشور حضور داشتند؛ و انعکاسِ صدای ملت بود. من از جنایات دشمنانِ ملت و چهار هزار شهید گفتم، از رهبر شهید و فرماندهان شهید و تخریب ۱۴۹ بنای تاریخی صحبت کردم. گفتم ایران یک میلیون اثر تاریخی، ۴۳ اثر ثبت ملی و ۳۰ اثر ثبت جهانی دارد. برای سال بعد هم سه پرونده سیراف، توس و مساجد جامع را داریم که باید یکی را انتخاب کنیم و در نوبت میراث بگذاریم.
مشروح گفتوگوی خبرنگار جماران با سید رضا صالحی امیری را در ادامه میخوانید:
از دستاوردهای سفر اخیرتان به کرهجنوبی برای ما بگویید که بعد از ۲۵ سال تلاش ما توانستیم الموت را ثبت جهانی کنیم.
بسماللهالرحمنالرحیم. قبل از هر چیزی باید ثبتِ الموت را به ملت ایران، مردم استان قزوین و خاصه به مردم شهر و روستاهای الموت تبریک بگویم. قلعههای الموت بسیار عظیم است؛ ۲۰۰۰ هکتار محوطه آن است و نزدیک هزار سال قبل در دوره حسن صباح مرکز حکمرانی بوده است. یکی از بزرگترین ظرفیتهای تمدنی و فرهنگیِ ماست. تلاش زیادی شد تا این مجموعه که مخروبه بوده، احیا شود.
ما در همه پایگاههای کشور - چه ملی و چه جهانی - یک مدیرمسئول داریم؛ بهعلاوه تعداد کارشناسِ مستقر هستند و برای حفاظت، صیانت و مرمت آنجا فعالیت میکنند. یک تشکیلاتی هم به نام «اداره کل ثبت» در ستاد داریم که تشکیل پرونده و ثبت را با توجه به ضوابط حقوقی یونسکو باید انجام دهد. این مراحلِ یونسکو کارِ سختی است؛ همه اسناد، مدارک و ضوابطی که یونسکو اعلام میکند باید جمعآوری شود. ثبتِ این اثر ۱۰ سال طول کشید؛ دو سال قبل پرونده تکمیل و به یونسکو فرستاده شد و خوشبختانه بدون هیچ کامنت یا هیچگونه اعتراضی، توسط شورای اجراییِ میراث فرهنگیِ یونسکو به تصویب رسید؛ یعنی در حقیقت پرونده بدون نقص.
آماری که همکارانم به من دادند، در ادوار مختلف ۱۱۰ نفر مستقیم در این ثبت نقش داشتند. مستندسازی، مرمت، توجه به مسیرِ دسترسی و مسائل مختلف حقوقی انجام شد. ما ۵۸ اثرِ دیگر در نوبت یونسکو داریم. شاید تنها کشوری باشیم که این میزان اثر را در ایران داریم. بسیاری از کشورها وقتی یک اثر ثبت میکنند، پنج سال و گاهی ۱۰ سال بعد یک اثر جدید میآورند. ما تنها کشورهایی هستیم که ۵۸ اثر را پیشثبت کردهایم، یعنی ثبت موقت کردهایم. ما بندرِ سیراف، توس و مساجدِ تاریخیِ کشور را در نوبت داریم. حدود ۳۵ مسجد تا حالا قطعیت پیدا کرده و احتمالاً به ۵۰ مسجد خواهد رسید.
این یک نکته کلیدی است که ایران یک سرزمین ناشناخته است. یعنی ایران یک موزه روباز است. چون هر نقطه آن را به هر بهانهای کاوش و حفاری کنید، از آن یک اثری بیرون میآید. به عنوان متولی دستگاه، یک نقطه در ایران ندارم که بگویم آن نقطه آثار تمدنی نیست و این واقعا انحصارِ ایران است.
اما الموت از این جهت مهم است که ما یک مرکز حکمرانی را در دوره اسلامی به ثبت رساندیم. خوشبختانه ۲۵ سال پایگاهِ ما تلاش کرد و ۱۰ سال همکاران من در ثبت میراث فرهنگی تلاش کردند. یونسکو کارشناسان زیادی فرستاد و سیرِ مراحل این شد که دسترسی به آن قلعهها کارِ سختی بود. ما از هلالاحمر خواهش کردیم، هلیکوپتر در اختیار گذاشتند تا کارشناسان یونسکو را بالا ببریم و بتوانند در قلعههای مختلف حاضر شوند، از نزدیک راستیآزمایی و پرونده را تکمیل کنند.
در اجلاس روز یکشنبه من صدای ملت ایران را به گوش جهانیان رساندم. ۱۶۷ کشور حضور داشتند؛ و انعکاسِ صدای ملت بود. من از جنایات دشمنانِ ملت و چهار هزار شهید گفتم، از رهبر شهید و فرماندهان شهید و تخریب ۱۴۹ بنای تاریخی صحبت کردم. گفتم ایران یک میلیون اثر تاریخی، ۴۳ اثر ثبت ملی و ۳۰ اثر ثبت جهانی دارد. برای سال بعد هم سه پرونده سیراف، توس و مساجد جامع را داریم که باید یکی را انتخاب کنیم و در نوبت میراث بگذاریم.
این یعنی ملت ایران به لحاظ فرهنگ و تمدن، در دنیا سربلند است. هر اجلاسی که ما شرکت میکنیم، پرچم ایران برافراشته میشود. صفِ جمعیت برای تبریک ثبتِ این اثر و یک نوع احترام به فرهنگ و تمدن ایران، داخل جلسه بود. جهان به احترام فرهنگ و تمدن ایران برخاست.
من مجددا به مردم عزیز ایران که صاحبانِ اصلی فرهنگ و تمدن ما هستند، تبریک میگویم. به مردم پاک، نجیب و صادقِ الموت که حافظانِ اصلیِ این قلعه هستند، تبریک میگویم. قطعا ما برنامه جدیدی برای حضور گردشگر در الموت و دسترسی به آن تعریف میکنیم.
بعضیها تصور میکنند که با ثبت جهانی الموت دیگر کار تمام شده است. ماجرای ۱۰ سالی که یونسکو به ما وقت داده چیست؟ در این مهلت چه کارهایی باید انجام دهیم؟
همه بناهایی که ثبت جهانی میشود، یونسکو بر آنها نظارت و کارشناس اعزام میکند. ما موظفیم دائم آنها را مرمت، صیانت و حفاظت کنیم. این یک وظیفه جهانی است که یونسکو بر گردن ما گذاشته است.
همین یکشنبه که من در نشست صحبت میکردم، پروندهای مربوط به یک منظر طبیعی در بنگلادش را برگرداندند. مهلت بنگلادش را تا سال ۲۰۳۲ تمدید کردند تا بتواند آن اصلاحات مدنظر یونسکو را انجام دهد و اگر انجام ندهد، از ثبت خارج میشود. یعنی حفاظت، صیانت و مرمت دائمیِ بنای ثبتِ تاریخی، وظیفه میراث فرهنگیِ کشورهاست و در هیچ شرایطی این وظیفه از ما سلب نخواهد شد.
مشاهده خبر در جماران