وزیر ارشاد: شاهنامه شناسنامه ماست/شاهنامه معمار روح حماسی ایرانی است/ رهبر شهید دلباخته فردوسی بودند/رئیس سازمان برنامه و بودجه: فردوسی تخم سخن را پراکند تا سعدی، حافظ و نظامی به وجود بیایند

به گزارش خبرنگار جماران،  همایش شاهنامه و هویت ایرانی در آستانه روز پاسداشت زبان و ادبیات پارسی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، سفرای کشورهای حوزه زبان و ادبیات فارسی، اساتید و شاهنامه پژوهان و نیز  ادب دوستان  امروز چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ در تالار وحدت برگزار شد.

در این مراسم، سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تاکید بر مدیون بودن ایران و ایرانی به فردوسی گفت: نقشی را  که فردوسی و شاهنامه بر زبان فارسی داشت، می شود از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار داد و زبان فارسی در طول تاریخ تاکنون وحدت بخش ایرانیان بوده و فردوسی پدر این نقش بود که توانست زبان فارسی را برای ما نگه داری کند.

وی افزود: ما ملتی هستیم که وقتی متون هزار ساله خود را می خوانیم به راحتی با آن ارتباط می گیریم و می فهمیم و نقش فردوسی برای درک آن، نقش سترگی است. فردوسی به تنهایی یک فرهنگستان بود در خلق واژگان و ترکیب واژگان و ما مدیون او هستیم در خلق  واژگانی که برای ما خلق کرد و گشود.

صالحی ویژگی دومی که ما ایرانیان را مدیون فردوسی می کند،  حافظه تاریخی شاهنامه دانست و گفت: ملت‌های زیادی هستند که شناسنامه تاریخی ندارند ولی شاهنامه شناسنامه ماست و اینچنین است که  ملتی که از حافظه تاریخی برخوردار است مانا می شود.

وی به روایت گری حکمت ایرانی در شاهنامه اشاره کرد و افزود: ما مدیون فردوسی هستیم چرا که شاهنامه حافظ اسطوره های ایرانی است. روح جمعی ما بخش ناخودآگاه دارد و اساطیر، روح جمعی را جهت، حرکت و شتاب می دهند و اگر شاهنامه نمی داشتیم روح جمعی طور دیگری بود و شاهنامه روح جمعی خاصی به ایران و ایرانی داده است.

وزیر ارشاد به نکته دیگری در شاهنامه پرداخت و گفت: شاهنامه معمار روح حماسی ایرانی است چه در حوزه اساطیری، چه تاریخی، روح ایرانی را حماسی کرده است و اگر می بینیم که در بزنگاه های تاریخی مانند جنگ رمضان ایران و ایرانی می ماند به برکت فردوسی و روح حماسی آن است. ما ایرانیان مفتخریم که شاهنامه داشتیم و داریم.

وی به بیان خاطره ای از رهبر شهید انقلاب اسلامی پرداخت و اظهار داشت: در اوایل انقلاب خواستند آرامگاه فردوسی را تخریب کنند ایشان که شنیدند مرقومه ای نوشتند و این آرامگاه محفوظ ماند و ایشان فردوسی را قله ادبیات فارسی می دانستند و از چند زاویه  دلباخته فردوسی بودند زاویه اول جایگاه زبانی بود و در عبارات مختلف از جمله اینکه فردوسی خدای سخن است به کار می بردند. ویژگی دوم جایگاه حکمی فردوسی است و می گویند ما به کمتر شاعری در تاریخ حکیم می گوییم. ویژگی سوم جایگاه اجتماعی فردوسی است و ایشان می فرمایند در کدام خانه و در کدام ده و کدام محله شاهنامه نبود و خوانده نمی شد. آخرین نکته از کلام ایشان جایگاه تصویری شاهنامه است که  در سال ۷۰ در دیداری که با گروه نمایش صدا داشتند، فرمودند خدا می داند تا به حال بارها این داستان رستم و سهراب را در شاهنامه نگاه کردم و نتوانستم آن را تا اخر بخوانم. با این نگاه رهبر حکیم ما به فردوسی می نگریستند و امیدواریم نفسی که فردوسی به ایران دمید پایدار و مانا بماند.

حمید پور محمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه نیز گفت: به عنوان یک ایرانی باورم بر این است که فردوسی شاهنامه را بر دو شالوده استوار کرد: هویت ایرانی و زبان پارسی. وی بیش از هزار بار نام ایران را می برد و فریدون جهان را بین سه فرزندش تقسیم می کند و ایران می شود مرکز جهان و سرزمین نجیب زادگان. دومین مطلب زبان پارسی است. درست است که به همت بزرگانی مانند رودکی و سلسله هایی مانند سلجوقیان زبان فارسی از گزند دور ماند اما فردوسی بود که تخم سخن را پراکند تا سعدی، حافظ، نظامی و دیگر بزرگان رشد کنند.

وی به  اصول حکمرانی در شاهنامه اشاره کرد و افزود: داد، خرد و سرزمین آباد از اصول حکمرانی در شاهنامه است. و اگر اقتصاددانان به فکر سود هستند در دنیا در شاهنامه هدف، تقسیم سود میان مردمان است. فردوسی می گوید آز و نیاز ملت‌ها و دولت‌ها را از بین می برد و  دو الگو را برای حکمرانی نشان می دهد یکی حکمران بدون خرد و دیگری حکمران باخرد مانند کیخسرو پس اگر می خواهید سر پا بمانید سه چیز را در نظر داشته باشید: از داد به بیداد نروید، از رنج انسانها برای خود گنج نسازید و... .

 

مشاهده خبر در جماران