کدخبر: ۱۶۹۶۵۲۹ تاریخ انتشار:

حکمی که اولین دولت را تشکیل داد

تشکیل دولت موقت، پایه ریزی برای حکومتی جدید بود. حکومتی که در سایه مجاهدت مردم و امام داشت به ثمر می نشست. پانزدهم بهمن ماه ۵۷ بود که امام با صدور حکم به مهندس بازرگان، او را مامور تشکیل کابینه کرد.

به گزارش خبرنگار جماران، پانزدهم بهمن ماه سال ۵۷ مطابق با ششم ربیع الاول سال ۹۹ بود. امام خمینی (س) چند روزی بود که به کشور بازگشته بود و شالوده های رژیم پهلوی در حال فروریختن بود. امام هم در حال گذاشتن سنگ بنای حکومت اسلامی. و تشکیل دولت یکی از ارکان مهم آن به شمار می آمد. بنابراین ایشان در این روز با  صدور حکمی خطاب به مرحوم مهندس بازرگان ایشان را مامور تشکیل کابینه دولت موقت کرد. این مراسم در مدرسه رفاه و با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی برگزار شد. حکم امام را  مرحوم آیت الله هاشمی قرائت کرد. سپس ترجمه انگلیسی آن به وسیله مرحوم ابراهیم یزدی قرائت شد. متن حکم امام در ادامه مطلب آمده است:

 

"‌‌بسم الله الرحمن الرحیم‌

‌‌۶ ربیع الاول ۱۳۹۹‌

‌‌جناب آقای مهندس مهدی بازرگان‌

‌‌     بنا به پیشنهاد شورای انقلاب، بر حَسَب حق شرعی و حق قانونی ناشی از آرای‌‎ ‎‌اکثریت قاطع قریب به اتفاق ملت ایران که طی اجتماعات عظیم و تظاهرات وسیع و‌‎ ‎‌متعدد در سراسر ایران نسبت به رهبری جنبش ابراز شده است، و به موجب اعتمادی که‌‎ ‎‌به ایمان راسخ شما به مکتب مقدس اسلام و اطلاعی که از سوابقتان در مبارزات اسلامی‌‎ ‎‌و ملی دارم، جنابعالی را بدون در نظر گرفتن روابط حزبی و بستگی به گروهی خاص،‌‎ ‎‌مأمور تشکیل دولت موقت می نمایم تا ترتیب ادارۀ امور مملکت و خصوصاً انجام‌‎ ‎‌رفراندم و رجوع به آرای عمومی ملت دربارۀ تغییر نظام سیاسی کشور به جمهوری‌‎ ‎‌اسلامی و تشکیل مجلس مؤسسان از منتخبین مردم جهت تصویب قانون اساسی نظام‌‎ ‎‌جدید و انتخاب مجلس نمایندگان ملت بر طبق قانون اساسی جدید را بدهید.‌

‌‌     مقتضی است که اعضای دولت موقت را هر چه زودتر با توجه به شرایطی که مشخص‌‎ ‎‌نموده ام تعیین و معرفی نمایید.‌

‌‌     کارمندان دولت و ارتش و افراد ملت با دولت موقت شما همکاری کامل نموده و‌ رعایت انضباط را برای وصول به اهداف مقدس انقلاب و سامان یافتن امور کشور‌‎ ‎‌خواهند نمود.‌

‌‌     موفقیت شما و دولت موقت را در این مرحلۀ حساس تاریخی از خداوند متعال‌‎ ‎‌مسئلت می نمایم.‌

‌‌روح الله الموسوی الخمینی‌ (صحیفه امام؛ ج 6، ص 54-55)

 

 

مشاهده خبر در جماران