بهزاد داداشزاده در گفتوگو با خبرنگار ورزشی جماران، درباره عملکرد تیم ملی ایران در این دوره از مسابقات گفت: فوتبال دیگر مانند گذشته نیست و آن جذابیت و خلاقیت دوران قبل را ندارد. با توجه به مشکلاتی که در کشور وجود داشت، از جمله شرایط جنگی، مشکلات تیم ملی در بازیهای تدارکاتی، در اختیار نداشتن همه بازیکنان مدنظر و همچنین استرس ناشی از اینکه آیا ویزا صادر میشود یا خیر و اینکه تیم ملی به جام جهانی میرود یا نه، این اضطراب و نگرانی در میان بازیکنان و کادر فنی باعث شد در دیدار نخست تمرکز لازم را نداشته باشیم و متأسفانه عملکرد خوبی ارائه نکنیم.
او ادامه داد: پس از بازی اول، آن ترس و اضطراب از بین رفت و مقابل بلژیک توانستیم نمایش نسبتاً خوبی داشته باشیم. همچنین یک ضربه ایستگاهی بسیار خوب و بینظیر داشتیم که برای من جای سؤال بود؛ با وجود تمام مشکلاتی که تیم داشت، توانسته بودند روی ضربات ایستگاهی کارهای خوبی انجام دهند. نکته جالبتر این بود که در هر سه مسابقه، بهترین بازیکن زمین از تیم ملی ایران انتخاب شد و این نشان میدهد بازیکنان ما توانایی لازم را داشتند، اما بزرگترین مشکل فوتبال ایران، زیرساختها است. اگر واقعاً صعود میکردیم یا قرار بود موفق باشیم، به فوتبال ایران خیانت کرده بودیم. امروز مهمترین مشکل ما نداشتن امکانات و زیرساختهایی است که بتواند به فوتبال کشور کمک کند.
داداشزاده افزود: ما در انتخاب مربیان پایه کوتاهی میکنیم. درست است که به جز یکی دو نفر، همه آنها بازیکنان بزرگی بودهاند، اما باید امکانات و حمایت لازم را در اختیارشان قرار دهیم تا بتوانند عملکرد خوبی داشته باشند. وقتی زیرساخت وجود ندارد، نمیتوان از مربیان انتظار زیادی داشت. مربیان فقط به دنبال نتیجه هستند و دوست دارند نتیجه بگیرند. در فوتبال جهان هنوز بازیکنان تراز اول نداریم. همچنان مسی و امباپه میدرخشند؛ بازیکنانی که خلاق هستند و میتوانند سرنوشت یک تیم را تغییر دهند. هر مربی هم در نهایت به فکر خودش است. به نظر من هم مهدی تاج و هم سرمربی تیم ملی باید این شهامت را داشته باشند که از مردم و پیشکسوتان عذرخواهی کنند.
او درباره اظهارات امیر قلعهنویی پیش از آغاز مسابقات مبنی بر کسب بیش از چهار امتیاز تصریح کرد: بالاخره این روزها در بازار فوتبال حرف زیاد است، اما در عمل اتفاقات بسیار کمتر از حرفهاست. فقط قلعهنویی نیست؛ تقریباً همه مربیان همین شرایط را دارند. کارلوس کی روش هم با آن همه امکانات و هزینه، نتوانست موفق باشد. به نظر من اگر صعود میکردیم، یک بحث بود و حالا که صعود نکردیم، بحث دیگری مطرح است. اکنون برخی میخواهند این تیم ملی را بهترین تیم ملی تاریخ فوتبال ایران معرفی کنند، اما این مردم هستند که باید قضاوت کنند کدام تیم ملی بهترین تیم ملی دوران فوتبال ایران بوده است.
بهزاد داداشزاده ادامه داد: هم مهدی تاج و هم امیر قلعهنویی باید شهامت داشته باشند از مردم و پیشکسوتان عذرخواهی کنند. اینکه استعفا بدهند یا نه، به خودشان مربوط است، چون شهرت و پول چیزهای بسیار خوبی هستند و گذشتن از آن آسان نیست، اما به نظر من حداقل باید عذرخواهی کنند. اگر هم این کار را انجام ندهند، ما پیشکسوتان به جای آنها از مردم، فوتبالیها و همه کسانی که دوست داشتند تیم ملی به مرحله بعد صعود کند، عذرخواهی میکنیم.
پیشکسوت فوتبال ایران با اشاره به درباره میانگین بالای سنی تیم ملی و استفاده نشدن از برخی بازیکنان در جام جهانی گفت: من خودم هم قبلاً مصاحبه کردم و گفتم چرا تیم باید پا به سن بگذارد و چرا از بازیکنان جوان استفاده نشد و آنها را به جام جهانی نبردند. البته سرمربی اختیار تام دارد و باید خودش پاسخگو باشد، اما ریسک نکرد. یوسفی را در بازی اول به میدان فرستاد که بازیکن جوانی بود و اتفاقاتی رخ داد و بعد از آن دیگر به جوانها اعتماد نکرد. در مقابل، بازیکنان باتجربه مانند شجاع خلیلزاده، علیرضا بیرانوند و رامین رضاییان، که در بازی دوم و سوم عملکرد خوبی داشت و بهترین بازیکن زمین شد، به میدان رفتند. این تصمیم سرمربی بود؛ یک بار ریسک کرد و نتیجه آن را دید. از این بابت نمیتوان به او خرده گرفت، اما من همان زمان هم گفتم که باید در جام جهانی جوانگرایی میکردیم تا در جام ملتهای آسیا بتوانیم موفق باشیم. اکنون اگر بخواهیم در جام ملتها جوانگرایی کنیم، برای جام جهانی بعدی دیر خواهد بود.
او ادامه داد: به خاطر داشته باشید که در فدراسیون فوتبال و تیمهای ملی، نه فقط در رده بزرگسالان بلکه در تمام ردههای سنی فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی، تفکر و ایده این است که فقط تیم ملی به جام جهانی صعود کند و پس از آن دیگر توجهی به ادامه مسیر در جام جهانی وجود ندارد. فقط صعود برای آنها اهمیت دارد و اینکه پس از آن موفق شویم یا قهرمان شویم، اهمیتی ندارد. من خودم سرمربی تیم ملی فوتبال ساحلی بودهام و این دیدگاه و تفکر را از نزدیک دیدهام. باید یک تفکر جدید شکل بگیرد. تا زمانی که هدف فقط صعود به جام جهانی باشد، شرایط همین خواهد بود و باید نگاه و تفکر تازهای در فوتبال ایران ایجاد شود.
داداشزاده درباره عملکرد مهاجمان و تعویضهای تیم ملی نیز گفت: این موضوع را هم سرمربی باید توضیح بدهد. ما نمیدانیم قایدی یا سایر بازیکنانی که نامشان مطرح میشود، در شرایط آرمانی و سلامت کامل بودند یا خیر. واقعاً نمیتوانیم تشخیص بدهیم که مثلاً یک بازیکن در روز مسابقه بیمار بوده یا نبوده است. هرچه بگوییم، فقط گمانهزنی است. البته من هم انتقاد دارم که چرا مغانلو باید بازی میکرد و عملکرد خوبی نداشت، چرا قایدی بازی نکرد و چرا حسینزاده فرصت حضور در میدان را پیدا نکرد، اما هر کسی میتواند نظری داشته باشد و بهترین فرد برای پاسخ دادن به این پرسشها، خود امیر قلعهنویی است. کارلوس کی روش آمد؛ آیا توانستیم از او بازخواست کنیم؟ او با آن عملکرد، فوتبال ما را به بیراهه برد، از بازیکنان لیگ استفاده نکرد، لیگ ما را نابود کرد، اما در نهایت پولش را گرفت و رفت.
پیشکسوت فوتبال ایران تصریح کرد: به نظر من امیر قلعهنویی دستیاران خوبی نداشت که بتوانند عملکرد او را ارتقا بدهند. فقط آمده بودند تا در جام جهانی حضور داشته باشند، حق مأموریت بگیرند و پاداش خود را دریافت کنند. به نظر من امیر قلعهنویی در این زمینه اشتباه بزرگی مرتکب شد و یک دستیار باتجربه و کارکشته کنار خود قرار نداد تا در لحظات سخت به او کمک کند. اگر تیم دفاعی بازی کرد، این موضوع تا حد زیادی به خصوصیات کارلوس کی روش برمیگشت، زیرا بیشتر بازیکنان، بازیکنان مورد نظر او بودند و در خط دفاع نیز بازیکن جدیدی دعوت نشده بود. بنابراین طبیعی بود که مقابل بلژیک با رویکرد دفاعی بازی کنیم. ما حتی گل هم زدیم، اما آفساید اعلام شد. واقعیت این است که مقابل بلژیک عملکرد بدی نداشتیم و باید این موضوع را بپذیریم. حمله هم کردیم، اما دیر بود، چون در ابتدای مسابقه از حریف ترسیده بودیم و به دفاع چسبیده بودیم تا تیم آسیب نبیند. با این حال، گل نخوردیم و حتی موفق شدیم گل هم بزنیم.
بهزاد داداشزاده در پایان گفت: ما این همه انتقاد کردیم و این همه حرف زدیم، اما چه اتفاقی افتاد؟ چه کسی به این حرفها توجه کرد؟ هر کاری انجام بدهیم، چه خوب و چه بد، آنها کار خودشان را میکنند. انتقاد اصلی من این است که باید زیرساختهای فوتبال کشور را اصلاح کنیم، به مربیان ایرانی اعتماد داشته باشیم، جوانگرایی کنیم، حتی اگر در این مسیر شکست بخوریم. نباید فقط نتیجهگرا باشیم، بلکه باید آیندهنگر باشیم. باید بازیکنان جوان را جذب کنیم، به آنها آموزش بدهیم تا بتوانیم چهار سال آینده از آنها استفاده کنیم؛ در غیر این صورت، باز هم با همین میانگین سنی بالا راهی مسابقات جام ملتهای آسیا خواهیم شد.
