به نظر میرسد اولین وظیفه دولتهای مستقر این است که کشورشان وارد جنگ نشود. حتی اولین وظیفه دولت مستقری که جنگ به آن تحمیل شده این است که در اسرع وقت از آن جنگ بیرون بیاید. جنگ طولانی در شرایط نابرابر، ایران و حکومتش را ضعیف میکند.
جنگ دوازده روزه در درجه اول اسرائیل وارد جنگ شد و بعد آمریکا کنارش بود. روز آخر آمریکا با بمباران مراکز هستهای مستقیمتر وارد جنگ با ایران شد. اما در جنگ چهل روزه آمریکا و اسرائیل هر دو با هم ناجوانمردانه وارد جنگ با ایران شدند و جنایتکارانه تجاوز کردند.
خوشبختانه با مقاومت قهرمانانه ایران(حکومت و جامعه) و البته دریافت تخریبهای ناشی از جنگ, این دو کشور متخاصم به هدفشان که سقوط حکومت و آشوب در ایران بود نرسیدند. اما شایسته است مواظب بود و کشور را طوری اداره کرد که خدایینکرده در جنگ سوم اسرائیل-آمریکا علیه ایران، کشورهای عربی (و بعد ترکیه و پاکستان) هم به جنگ علیه ایران نپیوندند. در این حالت هم بعید هست چین و روسیه در دفاع از ایران زحمتی به خودشان بدهند.
به نظر میرسد اولین وظیفه دولتهای مستقر این است که کشورشان وارد جنگ نشود. حتی اولین وظیفه دولت مستقری که جنگ به آن تحمیل شده این است که در اسرع وقت از آن جنگ بیرون بیاید. جنگ طولانی در شرایط نابرابر، ایران و حکومتش را ضعیف میکند.
مهمترین وظیفه «جمهوری سوم» این است که از سیاست خارجی پیروی کند که بتواند هزینهاش را بدون به مخاطره انداختن ایران بپردازد. سیاستی که دائم کشور را در مخاطره وجودی قرار دهد، امکان توسعه اقتصادی را که رکن رکین دفاع ملی است، از کشور میگیرد.
امید است که این «حس پیروزی که در این دو جنگ دوازده و چهل روزه بین بخشی از مردم ایجاد شده»، از سوی شعارگرایان تخریب نشود. مسیر راهبری شعام در جنگ چهلروزه و در جریان مذاکرات ایران و آمریکا تاکنون عالی و قابل دفاع بوده است. به امید سرفرازی ایران.
