محمدمهدی بهرامی در گفت‌وگو با خبرنگار جماران در تشریح ساختار انتخاباتی اسرائیل، اظهار کرد: انتخابات امروز اسرائیل اگرچه در ظاهر مربوط به مجلس این رژیم یا همان کنست میشود، اما با توجه به اینکه طبق ساختار سیاسی رژیم صهیونیستی، نخست‌وزیر توسط پارلمان انتخاب می‌گردد، این انتخابات اهمیت می‌یابد. کنست اسرائیل دارای 120 کرسی است و حداقل نصف به علاوه یک نفر یعنی 61 عضو باید به یک فرد رای دهند تا او به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شود. اگر چنین ائتلافی شکل نگیرد و اکثریتی برای انتخاب نخست‌وزیر ایجاد نشود، همان دولت قبلی به عنوان دولت پیشبرد امور، رژیم را اداره می‌کند که البته محدودیت‌هایی دارد و قادر به اتخاذ تصمیمات کلان نیست. در این فرصت، یا گروه‌ها در پارلمان باید به ائتلاف برسند یا اینکه مجددا انتخابات برگزار میشود.
وی اضافه کرد: نکته دیگری که در مورد انتخابات کنست وجود دارد، این است که کسی نمی‌تواند به صورت منفرد در این انتخابات شرکت کند و پیروز شود، بلکه این احزاب و ائتلاف‌ها هستند که کرسی‌ها را به دست می‌آورند؛ یعنی اصلا یک فرد نمی‌تواند نامزد انتخابات گردد، بلکه احزاب به عنوان نامزد وارد رقابت می‌شوند. به علاوه، هر حزب یا ائتلاف باید 3.25 درصد آرای مردم را کسب کند تا بتواند وارد پارلمان شود.
این تحلیلگر مسائل خاورمیانه با اشاره به اینکه اکنون گادی آیزنکوت به عنوان اپوزیسیون و بنیامین نتانیاهو به عنوان جریان حاکم، دو رقیب اصلی انتخابات اسرائیل محسوب می‌شوند، بیان کرد: همچنین جریان سومی نیز در این انتخابات حضور دارد که شامل یک سری از احزاب میشود که در هیچ کدام از دو دسته جریان اپوزیسیون یا جریان حاکم قرار نمی‌گیرند، اما در معادلات تشکیل ائتلاف اکثریت، نقشی مهم دارند. در حال حاضر، طبق نظرسنجی‌ها، ائتلاف راست به ریاست حزب لیکود که نتانیاهو را به عنوان گزینه نخست‌وزیری خود دارد، در انتخابات حدود 55 یا 56 کرسی کسب خواهد کرد. در مورد ائتلاف حامی آیزنکوت نیز این رقم در همین حدود است.
بهرامی ادامه داد: در این شرایط که هر دو طرف به شکل پایاپای در حال پیش‌روی هستند، چنانچه گروه‌های دیگر از جمله احزاب عربی یا حزب متعلق به عوفر وینتر به حد نصاب برسند و وارد پارلمان شوند و با جریان متبوع آیزنکوت وارد ائتلاف گردند، او می‌تواند حداقل 61 کرسی را به دست آورد و به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شود. طبق نظرسنجی‌ها، برخی از این احزاب غیراصلی می‌توانند به حدنصاب برسند؛ به عنوان مثال، حزب عربی «رعم» حدود ۱۰ کرسی خواهد داشت. در مجموع، بسیار محتمل است که احزاب میانه‌رو و چپ به سمت ائتلاف با اپوزیسیون حرکت کنند، اما احزاب عربی باید یک سری تضمین‌هایی را برای ائتلاف بگیرند و مطمئن شوند آیزنکوت پس از پیروزی، رویکردهای خیلی تندی در برابر فلسطینی‌ها نخواهد داشت.
وی با اشاره به اینکه لیبرمن و آیزنکوت اعلام کرده‌اند «لیکود بدون نتانیاهو می‌تواند شریکی برای ائتلاف باشد»، در خصوص احتمال عبور لیکود از نتانیاهو، گفت: به نظر نمی‌رسد لیکود چنین قصدی داشته باشد. این صحبت افرادی مانند لیبرمن، آیزنکوت و بنت، بیشتر جنبه تبلیغات انتخاباتی دارد و این افراد می‌خواهند بگویند راست هستند و به تمام آرمان‌های صهیونیسم پایبند اند و مشکلی با حزب لیکود ندارند، اما عقلانی عمل می‌کنند و بر همین اساس نمی‌خواهند نتانیاهو در راس قدرت بماند. بنابراین، اگر افرادی مانند آیزنکوت اعلام می‌کنند که می‌توانند با لیکودِ بدون نتانیاهو وارد ائتلاف شوند، با این هدف است که حامیان نه‌چندان پروپاقرص لیکود را سست یا آرای قشر خاکستری را به سمت خود جلب کنند یا حداقل، دست جریان حاکم را در تخریب خود خالی کنند.
این تحلیلگر مسائل خاورمیانه افزود: با این حمایت‌هایی که در داخل توسط شهرک‌نشینان و در خارج توسط ترامپ از نتانیاهو میشود، قطعا او تنها گزینه حزب لیکود است. اگر جایگاه نتانیاهو در لیکود مخدوش شده بود، ابتدا از سمت افرادی نظیر اسموتریچ و بن‌گویر مطرح می‌شد و آنان ادعای رهبری ائتلاف حزب خود با لیکود را می‌کردند. اما وقتی این افراد و حتی کسی مانند عوفر وینتر هم پای نتانیاهو ایستاده‌اند، نشان می‌دهد نمی‌توان هیچ احتمالی را برای عبور لیکود از نتانیاهو قائل شد. حتی می‌توان گفت شاید روزی برسد که نتانیاهو از لیکود عبور کند، اما عکس آن هرگز اتفاق نخواهد افتاد.
بهرامی با بیان اینکه احتمال عدم رای‌آوری نتانیاهو در انتخابات بالاست، اظهار کرد: ما در ایران که با اسرائیل و خصوصا شخص نتانیاهو دشمن هستیم، نوعی بدبینی داریم که بر اساس آن، معتقدیم احتمالا نتانیاهو بتواند دوباره انتخاب شود. در مقابل، کسانی که با رژیم صهیونسیتی دشمن نیستند، نسبت به عدم رای‌آوری نتانیاهو امیدوارتر اند. اکنون ما در یک اتفاق کم‌سابقه، می‌بینیم که بسیج همه‌جانبه و عمیقی علیه نتانیاهو شکل گرفته و بسیاری افراد در داخل اسرائیل از جمله رئیس ستاد ارتش رژیم، در مقابل نتانیاهو کار می‌کنند و احتمالا زور آنان به شهرک‌نشینان که حامیان اصلی حزب لیکود هستند، غلبه کند. بنابراین، اصلا جای تعجب نیست اگر ائتلاف نتانیاهو نتواند ۶۱ کرسی را به دست آورد و او از رسیدن مجدد به نخست‌وزیری بازبماند.
وی در خصوص احتمال ایجاد بن‌بست سیاسی در اسرائیل و برگزاری مجدد انتخابات، عنوان کرد: در سال‌های اخیر، رژیم صهیونیستی بارها این حالت را تجربه کرده که بن‌بست سیاسی ایجاد شده و دولت پیشبرد امور، اداره کشور را در دست خود حفظ کرده است تا انتخابات بعدی برگزار شود. اگر اکنون نیز این اتفاق رخ دهد، زمان انتخابات بعدی پس از انتخابات کنگره آمریکا خواهد بود، منتها در این فاصله، احتمالا جنگ دیگری علیه ایران آغاز خواهد شد و نتانیاهو برای اداره این جنگ، هر اختیاری که لازم است را می‌گیرد و در این صورت، دولت پیشبرد امور عملا به دولت مستقر تبدیل خواهد شد.
این تحلیلگر مسائل خاورمیانه اضافه کرد: بنابراین، اگر کنست نتواند بر سر یک گزینه مشخص به ائتلاف برسد، این به معنای پیروزی نتانیاهو خواهد بود. لذا تنها حالت ممکن برای کنار رفتن نتانیاهو از قدرت، این است که حداقل 61 عضو کنست بر سر نخست‌وزیری فردی جز او به اجماع برسند. هرچند در همین حالت نیز همان طور که در گذشته مکررا دیده‌ایم، ممکن است پس از 6 ماه یا یک سال نخست‌وزیر منتخب اسرائیل کنار رود و مجددا نتانیاهو جای او را بگیرد، زیرا اساسا نتانیاهو فرد بسیار باهوشی در اسرائیل محسوب میشود و اجماع گسترده‌ای در مورد او وجود دارد.
