رضا نصری، حقوقدان بین الملل در واکنش به سخنرانی ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل نوشت: او به مجمع گفت که با انتخابی میان دستیابی به یک توافق و نابود کردن ایران، یک کشور عضو سازمان ملل متحد، روبهرو است؛ نابودیای که به زعم او، ایران را «بدون هیچ شانسی برای بقا و بدون هیچ امیدی به عظمت در آینده» باقی میگذارد. دیوان بینالمللی دادگستری در نظریه مشورتی ۱۹۹۶ خود درباره سلاحهای هستهای تصریح کرد اعلام آمادگی برای استفاده از زور، هرگاه استفاده مورد نظر از زور خود غیرقانونی باشد، تهدیدی است که بند ۴ ماده ۲ منشور آن را ممنوع میکند. سپس حتی تاریخ صلح را نیز خودش تعیین کرد: توافقی «بلافاصله پس از انتخابات».
به گزارش جماران، رضا نصری، حقوقدان بین الملل نوشت:
ترامپ در برابر مجمع عمومی ایستاد و، در عمل، منشور ملل متحد را تکهتکه کرد. بند ۴ ماده ۲ منشور، هم تهدید به توسل به زور و هم توسل به زور را ممنوع میکند. او از پشت همان تریبون، هر دو را انجام داد و نام آن را صلح گذاشت.
ایران: او به مجمع گفت که با انتخابی میان دستیابی به یک توافق و نابود کردن ایران، یک کشور عضو سازمان ملل متحد، روبهرو است؛ نابودیای که به زعم او، ایران را «بدون هیچ شانسی برای بقا و بدون هیچ امیدی به عظمت در آینده» باقی میگذارد. دیوان بینالمللی دادگستری در نظریه مشورتی ۱۹۹۶ خود درباره سلاحهای هستهای تصریح کرد اعلام آمادگی برای استفاده از زور، هرگاه استفاده مورد نظر از زور خود غیرقانونی باشد، تهدیدی است که بند ۴ ماده ۲ منشور آن را ممنوع میکند.
سپس حتی تاریخ صلح را نیز خودش تعیین کرد: توافقی «بلافاصله پس از انتخابات».
همین یک جمله گویای همهچیز است. ماده ۵۱، حتی با فرض اینکه در این مورد قابل اعمال باشد، که نیست، استفاده از زور را تنها تا زمانی مجاز میداند که برای دفع یک حمله مسلحانه ضرورت داشته باشد. این مجوز، با زوال ضرورت، پایان مییابد. رئیسجمهوری که میتواند از پیش اعلام کند در کدام ماه سال قصد دارد بمباران را متوقف کند، عملاً پذیرفته است ادامه بمباران تابع تقویم انتخابات میاندورهای اوست.
هر سرباز آمریکایی که از این لحظه تا ماه نوامبر کشته شود، جان خود را در راه مصلحت سیاسی کسب آرای جمهوریخواهان از دست خواهد داد. او این جنگ را در ۲۸ فوریه، همراه با اسرائیل، آغاز کرد. این جنگ با جنایات جنگی آلوده شد. یادداشت تفاهم اسلامآباد در ماه ژوئن قرار بود به آن پایان دهد. او با این حال تصمیم گرفت جنگ را دوباره از سر بگیرد.
ونزوئلا: او عملیات ونزوئلا را شاهدی بر این ادعا قرار داد که اجازه نخواهد داد هیچ تهدیدی در نیمکره غربی جای پایی پیدا کند. نیروهای آمریکایی کاراکاس را بمباران کردند و رئیس دولت مستقر آن کشور را ربودند که اکنون در بروکلین زندانی است و در انتظار محاکمه به سر میبرد. کارشناسان سازمان ملل متحد این عملیات را «نقض فاحش، آشکار و عمدی حقوق بینالملل» خواندند. دبیرکل سازمان ملل متحد نیز گفت قواعد حقوق بینالملل رعایت نشده است.
مصونیت رئیس دولتِ مستقر، که دیوان بینالمللی دادگستری در قضیه قرار بازداشت (۲۰۰۲) آن را به رسمیت شناخته است، با صدور کیفرخواست دولت فدرال آمریکا از میان نمیرود. هیچ سند یا اقدام دادستانی نمیتواند یک آدمربایی را به بازداشت قانونی تبدیل کند.
کوبا: او اعلام کرد دولت کوبا «سقوط خواهد کرد» و واشنگتن خواهان تغییرات بنیادین در آن کشور است. هیئت نمایندگی کوبا جلسه را ترک کرد. محاصره اقتصادی، این جزیره را از نفت ونزوئلا محروم کرده است. گرسنه نگه داشتن یک جمعیت تا زمانی که حکومت آن سقوط کند، نمونهای از مداخله قهرآمیز است که اصل عدم مداخله، مورد تأکید دیوان بینالمللی دادگستری در قضیه نیکاراگوئه (۱۹۸۶) و قطعنامه ۲۶۲۵ مجمع عمومی، آن را ممنوع میکند.
دکترین: او متعهد شد «هر جا در منطقه ما و در سراسر جهان ضروری باشد، قدرت نظامی آمریکا را بار دیگر اعمال کند» و پس از ماهها تهدید به تصرف گرینلند از طریق زور، از ایجاد دو پایگاه عمده در آنجا خبر داد. او انکار ماده ۲(۴) منشور را با صدای بلند در مقر خود سازمان ملل متحد، در برابر دولتهایی فریاد زد که این منشور برای حمایت از آنها تدوین شده است.
سوابق، بررسیشده و مستند:
غزه: او ادعا کرد: «ما به جنگ در غزه پایان دادیم و هزاران هزار انسان را از مرگ نجات دادیم.» وزارت بهداشت غزه اعلام کرده است که تا ۲۱ سپتامبر، از زمان برقراری آن آتشبس، ۱٬۳۹۴ فلسطینی کشته شدهاند.
مهمات: او گزارشها درباره کاهش ذخایر مهمات آمریکا را نادرست خواند. بازرس کل وزارت دفاع دولت خودش، یک هفته پیش از آن، به کنگره گزارش داده بود که جنگ موجب کمبودهای راهبردی در ذخایر شده و در چهار ماه نخست، ۲۲٫۳ میلیارد دلار مهمات مصرف شده است.
اوکراین: او وعده داد جنگ زودتر از آنچه مردم انتظار دارند پایان خواهد یافت. در کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود ظرف ۲۴ ساعت به جنگ پایان دهد. اکنون بیست ماه از آغاز دوره ریاستجمهوری او میگذرد و جنگ همچنان ادامه دارد.
بمب: او سوگند خورد ایران هرگز به سلاح هستهای دست نخواهد یافت. رئیس اطلاعات ملی دولت خودش به قانونگذاران گفت ایران در حال ساخت چنین سلاحی نیست.
نخستین سطر منشور، اعضای سازمان ملل متحد را متعهد میکند «نسلهای آینده را از بلای جنگ در امان بدارند».
او به آن تالار آمد و آینده یک کشور عضو سازمان ملل متحد را برای «نسلها» تهدید کرد.
