ابوالفضل آقایی در گفتوگو با خبرنگار ورزشی جماران، درباره شرایط بازیهای آسیایی ناگویا، با اشاره به اینکه این دوره برای ورزشهای الکترونیک اهمیت ویژهای داشت، گفت: مسابقات بسیار خوبی بود و برای نخستین بار مدال این رشته در بازیهای آسیایی، مدالی رسمی شد. نکته جالب درباره رشته ما این بود که به صورت ترکیبی برگزار شد و دو رشته فوتبال در قسمت موبایل و فوتبال در قسمت PC با یکدیگر ترکیب شده بودند. ما نیز برای نخستین بار در این رشته با یکدیگر همتیمی شده بودیم. سطح مسابقات بسیار بالا بود و بیشتر تیمها از کیفیت و قدرت بالایی برخوردار بودند؛ اما خدا را شکر توانستیم مدال طلا را کسب کنیم.
او درباره سختترین بخش مسابقات تصریح کرد: حریف ژاپنی ما واقعاً قدرتمند بود و مهمترین بخش مسابقات، همان بازی با ژاپن بود. این بازی یکی از سختترین بخشهای رقابتها محسوب میشد که خدا را شکر توانستیم آن را پشت سر بگذاریم و به فینال برسیم. مسابقات به صورت تک بازی برگزار میشود و فرصت زیادی ندارید که بنشینید و چندین بار بازیها را ببینید و آنالیز کنید؛ بنابراین باید بتوانید در همان دقایقی که با حریف بازی میکنید، مواردی را که نیاز است تغییر دهید.
آقایی افزود: فکر میکنم همین موضوع باعث شد بتوانیم در بازی سوم نتیجه بگیریم. در همان زمان کوتاه، یکسری تاکتیکهای خاص را تغییر دادیم و خدا را شکر نتیجه گرفتیم. حریف مالزیایی نیز گیمر بسیار خوبی بود و فوقالعاده قدرتمند بازی میکرد. من دو بر صفر از او عقب افتادم و شرایط بازی تا حدودی به نفع رقیب بود، اما سعی کردم بازی را مدیریت کنم، چون میدانستم حسن پاجانی حتماً میتواند بازی را دربیاورد و مقابل بازیکن مالزی بازی کند، زیرا بازی او را بهطور کامل میشناخت.
ملیپوش ورزشهای الکترونیک ایران ادامه داد: سعی کردم به بازی برگردم و نتیجه را مساوی کنم. یک گل زدم و یک گل دیگر هم میتوانستم به ثمر برسانم، خدا را شکر توانستم اختلاف را کم کنم. بالاخره ما یک تیم هستیم؛ در برخی بخشها باید من کمک کنم و در برخی بخشها نیز همتیمیام به من کمک کند، زیرا نتیجه تیمی برای ما بسیار مهم است. خدا را شکر توانستیم در فینال نیز با مجموع نتیجه من و حسن پاجانی قهرمان شویم.
او درباره تفاوت ورزشهای الکترونیک حرفهای با بازیهای تفریحی نیز تصریح کرد: وقتی مدال یک رشته در بازیهای آسیایی، رسمی میشود، دیگر صرفاً یک بازی نیست. اگر بخواهم در این زمینه مثالی بزنم، میتوانیم فوتبال را با همین نگاه ببینیم. کسی که در یک سالن تفریحی فوتبال بازی میکند، او هم در حال فوتبال بازی کردن است و اسم آن بازی است، اما وقتی همین فعالیت وارد سطح بینالمللی و آسیایی و به شکل حرفهای میشود، آن زمان تبدیل به مسابقات فوتبال و یک رشته ورزشی میشود.
ابوالفضل آقایی افزود: حرفه ما در ورزشهای الکترونیک نیز همین است. میتوانیم به گیمنت برویم و ساعتها بازی کنیم، اما میتوانیم حرفهایتر هم تمرین کنیم، مسابقات شرکت کنیم، آنالیز داشته باشیم و حرفهای شویم. بنابراین باید نگاه مردم نسبت به اینکه این رشته صرفاً یک بازی است، تغییر کند. مردم خودشان دیگر میدیدند که ما هم مانند سایر ورزشکارانی که در رشتههای دیگر زحمت میکشند و تلاش میکنند تا مدال به دست بیاورند، همین روند را دنبال میکردیم و تلاش میکردیم به مدال برسیم.
او ادامه داد: تمرین، تاکتیک و استراتژیهای ما سختی خودش را دارد و صرفاً بازی کردن نیست. باید ساعتها تمرینها و آنالیزهای برنامهریزی شده انجام دهید، فیلم حریفان خود را ببینید و در مسابقه تمرکز بسیار بالایی داشته باشید، زیرا ممکن است یک اشتباه کوچک باعث شود تمام تلاشها از بین برود.
ملیپوش ورزشهای الکترونیک درباره سطح این رشته در آسیا و رویارویی با کشورهایی مانند ژاپن و مالزی گفت: در مجموع، سطح کشورهای آسیایی از جهان بالاتر است. کشورهای شرق آسیا مانند اندونزی، مالزی و تایلند و حتی خود ژاپن که سازنده بازی است، کشورهایی هستند که در این رشته در جهان حرف برای گفتن دارند و برای قهرمانی رقابت میکنند. گیمرهای آنها نیز جزو برترینهای جهان هستند. احساس میکنم سطح این مسابقات چیزی کمتر از مسابقات جهانی نداشت و بیشتر نفراتی که در مسابقات حضور داشتند، بسیار قدرتمند بودند.
آقایی درباره شرایط آمادهسازی تیم ملی و مهمترین مشکلات جوانان این رشته در ایران نیز گفت: یکی از بزرگترین مشکلاتی که بچههای ما در ایران دارند، بحث اینترنت است و بهطور کلی در بخش آنلاین و اتصال به کشورهای خارجی با مشکل مواجه هستیم. اردوی آمادهسازی که پیش از مسابقات داشتیم، توسط انجمن ورزشهای الکترونیک، کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و وزیر محترم برای ما فراهم شده بود و اردوی بسیار خوبی بود. تجهیزات و گوشیهای مسابقات را نیز انجمن ورزشهای الکترونیک برای ما تهیه کرد. در مجموع اردوی خوبی بود. اگر در سطح مسابقات آسیایی و برای کسب طلا چنین اردویی نداشتیم، نمیتوانستیم مدال طلا را بگیریم. در نهایت هر چیزی سختیهای خودش را دارد، اما خدا را شکر توانستیم با بهترین نتیجه برگردیم.
او درباره هدف بعدی خود و تیم ملی تصریح کرد: برنامه بعدی، انشاءالله طلای جهانی است. احتمال بسیار زیادی هم وجود دارد که رشته ما به المپیک اضافه شود و امیدوارم این اتفاق رخ دهد. فعلاً اضافه نشده، اما شنیدهام که شاید به المپیک اضافه شود.
آقایی در ادامه درباره جوانانی که به ورزشهای الکترونیک علاقه دارند و نقش خانوادهها در حمایت از آنها گفت: کسانی که به این رشته علاقه دارند، نخستین افرادی که با آنها روبهرو میشوند، خانوادههایشان هستند. توصیهای که میخواهم داشته باشم این است که خانوادهها جلوی علاقه و حوزهای را که فرزندشان دوست دارد نگیرند و اجازه دهند مسیر خود را ادامه دهد. خود من در ابتدای ورود به این رشته زیاد حرف شنیدم؛ اینکه دنبال بازی نروم، این رشته آینده ندارد و مواردی از این دست را میشنیدم. تقاضا دارم خانوادهها از بچههایشان حمایت کنند، آنها را به ما معرفی کنند تا شاید یک روز بتوانند با پیراهن تیم ملی در عرصههای بینالمللی مقام بیاورند. نکته دیگری که دوست داشتم بگویم این است که این مدال را ابتدا به خانوادهام تقدیم میکنم که برای من بسیار زحمت کشیدند و بعد به مردم ایران که محبت زیادی داشتند، پیامهای زیادی برای ما فرستادند و حمایت کردند.
ملیپوش ورزشهای الکترونیک درباره انتظاراتش از مسئولان پس از کسب مدال طلای بازیهای آسیایی ناگویا نیز گفت: انتظارم این است که هوای ما را مانند سایر رشتهها داشته باشند؛ نمیگوییم مانند باقی رشتهها، اما به ما هم بها بدهند. بالاخره ما هم شرایطی داریم و در کنار کار، مدال آوردیم. قولهایی که به ما دادهاند، مانند سایر رشتهها به آن عمل کنند و پاداشهایی که به رشتههای دیگر میدهند، به ما هم بدهند.
او در پایان صحبتهای خود گفت: مدال ما هیچ فرقی با کشتی، تکواندو و سایر رشتهها و ورزشکاران ندارد و همانقدر ارزش داشت. یک مدال طلا به کاروان ایران در بازیهای آسیایی اضافه شد. در مجموع دوست دارم از این به بعد نگاه جامعه و نگاه مسئولان به ورزشهای الکترونیک خیلی متفاوت و این رشته به یک رویداد جدید تبدیل شود تا اتفاقات خوب و زیادی برای گیمرهای ایران و استعدادهایی که در کشور وجود دارند، رقم بخورد.
