سرمربی اسپانیایی پس از یک دهه درخشان منچسترسیتی را ترک کرد.
ورزشی جماران، سرزنده، متفکر، خندان، شاد: پپ گواردیولا سرمربی است که هرگز احساساتش را پنهان نمی کند و تماشا کردن سرمربی اسپانیایی تقریبا به اندازه تیم منچسترسیتی که ساخت سرگرم کننده است.
او پس از ۱۰ سال پُر از جام این باشگاه را ترک کرد. به همین خاطر اتلتیک به آرشیو بازگشت تا ۱۰ تصویر از این سرمربی را پیدا کند که نشان دهنده بخشی از جوهره این مرد و تاثیر قابل توجهش بر فوتبال انگلیس باشد.
مشکلات اولیه (۱۷-۲۰۱۶)
گواردیولا ممکن است فوتبال اسپانیا را با آن تیم درخشان بارسلونا تسخیر کرده باشد؛ شاید دوست داشتنی ترین تیمی که تشکیل شده بود و در بوندسلیگا هم با بایرن مونیخ حکمرانی می کرد اما فوتبال انگلیس چالش های متفاوتی را پیش رویش گذاشت.
می توانست در یک سه شنبه شب سرد همراه با وزش باد در استوک موفق شود؟ آن یک سوال بود. خیلی از کارشناسان درباره سبک او شک داشتند که می تواند برابر فوتبال فیزیکی لیگ برتر مقاومت کند. در یک شنبه بارانی به همراه وزش باد در ماه دسامبر در دیدار مقابل لسترسیتی در حالی که به کفش های خیسش نگاه می کرد می دانست که بیشتر زمان خواهد برد.
مدافع عنوان قهرمانی که نزدیک به منطقه سقوط بود به آسانی منچسترسیتی را به زانو در آورد، با کسب پیروزی ۴ بر ۲. منچسترسیتی در ۱۵ بازی نخست گواردیولا تنها در دو بازی دروازه اش را بسته نگه داشته بود. در ماه ژانویه پس از شکست ۴ بر صفر برابر اورتون در ورزشگاه گودیسون پارک، گواردیولا متوجه شد در اولین فصل حضورش شانسی برای فتح جام ندارد. باید به جایگاه سومی، پشت سر تاتنهام و چلسی قهرمان راضی می شد.
فرمانده (۱۸-۲۰۱۷)
در این لحظه گواردیولا می دانست منتقدانش را به کوبنده ترین شکل ممکن ساکت کرده است چون پیش از او هیچ سرمربی در تاریخ لیگ برتر نتوانسته بود با تیمش ۱۰۰ امتیاز کسب کند.
تکلیف لیگ از چند هفته قبل مشخص شده بود اما سرمربی اسپانیایی و شاگردانش می خواستند به هر نحوی شده به این افتخار دست یابند. آن ها در دقیقه ۹۴ در بازی پایانی برابر ساوتهمپتون با گل پیروزی گابریل ژسوس موفق به ثبت این رکورد تاریخی شدند.
پس از یک بازسازی تمام عیار در تابستان که خیلی ها می دانستند با زمان و صبر به نتیجه خواهد رسید همه چیز به خوبی در جای خود قرار گرفت. پپ نشان داد که می تواند به روش خودش در انگلیس پیروز شود.
رقابت با یورگن کلوپ
می گویند سبک هایشان موجب دعوا می شد و یورگن کلوپ بهترین رقیب برای پپ بود. هِوی متال برابر بازی بر اساس مالکیت.
آن ها در آلمان با دورتموند و بایرن مونیخ دیدار کرده بودند اما بین فصل های ۱۹-۲۰۱۸ تا ۲۴-۲۰۲۳ شاید بهترین رقابت دیده شده در لیگ برتر را رقم زدند.
کوین کیگان و آرسن ونگر با سر الکس فرگوسن روبرو شدند و برای سال ها ژوزه مورینیو و رافائل بنیتس در لیگ و اروپا جنگیدند.
با این حال کمتر تقابلی دیده شد که هر دو تیم همزمان در حال ثبت رکورد باشند. با وجود اینکه سبک هایشان متفاوت بود اما تیم هایشان جنگنده بودند و گل های زیادی به ثمر می رساندند.
در کنار زمین هر دو سرمربی خیلی فعال بودند و اغلب عصبانی دیده می شدند. با این حال همیشه برای لبخند زدن و در آغوش گرفتن فرصت پیدا می کردند. حتی برای اینکه نشان بدهند کدام یک مهربان تر است هم رقابت می کردند. آن یک احترام با سوء نیت نبود: دو مرد بودند که به خوبی می دانستند دیگری او را به سمت موفقیت هُل می دهد.
کلوپ با 11 پیروزی بیش از هر مربی دیگری برابر گواردیولا برد کسب کرد و در مقابل پپ با ۱۰ برد بیش از هر مربی دیگری کلوپ را شکست داد. سلطه سرمربی اسپانیایی موجب شد که کلوپ تنها یک بار قهرمان لیگ شود اما سرمربی آلمانی هرگز در ورزشگاه آنفیلد مقابل هواداران شکست نخورد. این اتفاق در سال ۲۰۲۱ پشت درهای بسته در دوران کرونا رخ داد که خبری از آن هیاهو و هیجان در بازی ها نبود.
سلطه مطلق سیتی (می ۲۰۲۲)
آخرین روز فصل است و تنها ۲۰ دقیقه مانده به پایان بازی در ورزشگاه اتحاد، استیون جرارد، کاپیتان سابق لیورپول استون ویلا را ۲ بر صفر پیش انداخت و دیگر گل توسط فیلیپ کوتینیو، لیورپولی سابق دیگر به ثمر رسید.
به نظر می رسید جام به لیورپول می رسد اما گواردیولا تعویض تعیین کننده ای انجام داد. ایلکای گندوغان را به زمین فرستاد و از او به عنوان یک هافبک پیشرو استفاده کرد. بازیکن آلمانی دو گل به ثمر رساند تا بازی مساوی شود و در نهایت سیتی را در مسیر کامبک باورنکردنی ۳ بر ۲ قرار دهد.
پپ با زبان بیرون آمده، با جان استونز شوخی می کرد، او سرمربی بود که حتی در بدترین شرایط، پیروزی را اجتناب ناپذیر جلوه می داد.
بالاخره قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (می ۲۰۲۳)
آغوشی محکم در ورزشگاه المپیک استانبول. بالاخره آن ها توانستند برنده بزرگترین عنوان شوند.
پس از مصدومیت کوین دی بروین، بازیکن کلیدی تیم در دقیقه ۳۶ به نظر می رسید قرار است دوباره در کسب جام ناکام بمانند. در این مسابقات بود که استراتژی گواردیولا در سال های اخیر جواب نداده بود.
در موناکو ضعیف، در لیون محتاط، در شکست مقابل چلسی در فینال ۲۰۲۱ بدون هافبک دفاعی و سال بعد کامبک رئال مادرید که آن ها را بی حس کرد.
در هفتمین تلاش، گواردیولا بهترین عملکرد را داشت. حتی بدون دی بروین، مهارتش در استفاده از جان استونز به عنوان هافبک ترکیبی موجب شد یک بر صفر برابر اینتر پیروز شود.
این جامی بود که نتوانست با بایرن مونیخ به دست آورد و او اعتراف کرد که صرف نظر از سلطه در رقابت های داخلی یا زیبایی فوتبال، در رابطه با اینکه می تواند فاتح لیگ قهرمانان شود قضاوت خواهد شد. جاه طلبی سرمربی اسپانیایی و تکسیکی بگیریستاین (مدیر ورزشی باشگاه) موجب چنین موفقیتی شد.
جشن سه گانه (جون ۲۰۲۳)
یک سیگار برای جشن گرفتن سه گانه؟ در این لحظه او گواردیولا باند بود.
در تور با اتوبوس در سطح شهر که غرق تحسین هواداران به خاطر موفقیت های او و تیمش شده بودند، سه گانه را جشن گرفتند.
گواردیولا کاملا با فضای مادچستر (لقب هنری شهر منچستر) خود را وفق داده بود، با نوئل گالاگر (خواننده معروف و هوادار منچسترسیتی) دوست شده بود و حتی با سه جام سوار تراموا شد تا نشان دهد چقدر در خانه اش احساس راحتی می کند.
مهار اورتگا که منجر به قهرمانی شد (می ۲۰۲۴)
لحظه ای بود که فوتبال انگلیس از حرکت باز ایستاد. آیا تاتنهام در شرف هدیه دادن قهرمانی به رقیب شمال لندنی خود یعنی آرسنال بود؟
در دقیقه ۸۶ در یک بازی مانده به پایان فصل، در حالی که سیتی یک بر صفر پیش بود و نیاز به پیروزی داشت تا اختلاف دو امتیازی را حفظ کند، اشتباه مانوئل آکانجی موجب شد سون تنها دروازهبان را پیش روی خود ببیند.
اشتفان اورتگا، دروازهبان دوم تیم به تنهایی جلوی مهاجم تاتنهام قرار داشت و این شرایط بغرنج موجب شد گواردیولا سرنگون شود. هیچ استراتژی تاکتیکی نمی توانست او را نجات دهد. او باید سرنوشت را قبول می کرد و منتظر یک معجزه برابر یکی از زهردار ترین مهاجم های لیگ برتر می ماند.
دروازهبان آلمانی معجزه کرد. مهار بی نظیرش با پای خود مانع از گلزنی سون شد و سپس سیتی در دقایق پایانی دوام آورد.
این لحظهای بود که یادآوری میکرد تیم گواردیولا در اغلب رقابتهای نزدیک پیروز و قهرمان شده است.
تعویض نگهبان (مارس ۲۰۲۶)
استاد و شاگرد هم گام تا پایان. میکل آرتتا که در سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ دستیار گواردیولا در سیتی بود باشگاه را ترک کرد تا آرسنال محبوبش را بسازد.
در چهار سال اخیر، این قضیه یک دشمن جدید برای پپ رقم زد. تیم آرتتا دوباره باید نشان می داد که همیشه فقط یک شانس قهرمانی به شمار می رود و آخرین بار در ماه مارس پس از شکست ۲ بر صفر از سیتی این اتفاق افتاد.
اگر آرتتا در سیتی می ماند، نامزد اصلی برای جایگزینی پپ بود. اکنون با کسب نخستین قهرمانی، در یک شرایط ایدهال قرار دارد تا در نبود رییس سابقش به حکمرانی اش در لیگ برتر ادامه دهد.
خداحافظی طلایی (می ۲۰۲۶)
یک پایان شایسته. یک طرف گواردیولا و طرف دیگر بازیکنی که نقطه ضعف تیمش توصیف می شد؛ برناردو سیلوا که بیشتر از هر بازیکن دیگری در دوران حضورش در سیتی بازی کرد.
دو روح هم سرشت، یک مربی و یک بازیکن که شور و اشتیاق مسری و تفکر عمیقش، سیتی را به سمت موفقیت های جدید از طریق پیکربندیهای مختلف و رویکردهای در حال تکامل سوق داد.
بدون هافبک پرتغالی که فصل گذشته اوضاع را سر و سامان داد، شاید گواردیولا انرژی لازم را برای یک فصل بیشتر ادامه دادن نداشت.
کاری که او انجام داد اضافه کردن ۱۹ و بیستمین جام به افتخاراتش بود، گواهی بر توانایی او در جوان سازی بازیکنان و خلق ایده های نو.
