محمدحسین لطیفی از شب سخت فیلمبرداری سریال سفر سبز میگوید؛ شبی که غیرت بازیگری امین تارخ همه گروه را شوکه کرد.
به گزارش جماران، محمدحسین لطیفی وقتی از سریال سفر سبز حرف میزند، انگار دوباره به همان روزهای سخت و پرالتهاب تولید برمیگردد؛ روزهایی که به گفته خودش، بعضی سکانسها فقط بازی نبودند، بلکه بخشی از جانِ بازیگر و گروه را با خود میبردند.
او درباره همکاریاش با امین تارخ میگوید: امین از آن بازیگرهایی بود که فقط نقش را اجرا نمیکرد، زندگیاش میکرد. بعضی وقتها سر صحنه فراموش میکردیم داریم فیلم میسازیم، چون او آنقدر واقعی و عمیق بازی میکرد که همهچیز رنگ حقیقت میگرفت.
لطیفی با لبخند از یکی از سکانسهای ماندگار سریال یاد میکند: قرار بود یک صحنه احساسی را همان شب ضبط کنیم، اما من و امین حس کردیم هنوز به آن حالِ درست نرسیدهایم. تصمیم گرفتیم کار را عقب بیندازیم تا سکانس پختهتر دربیاید. فردای آن روز وقتی دوربین روشن شد، انگار همهچیز سر جای خودش قرار گرفت؛ بازی امین عجیب بود، نفس گروه بند آمده بود و بعد از پایان برداشت، هیچکس چند لحظه حرف نمیزد.
او ادامه میدهد: وقتی شب به خانه برگشتم، مدت زیادی فقط به همان سکانس فکر میکردم. بغض داشتم. نه از خستگی، از حسی که آن صحنه منتقل کرده بود. برای من یکی از نابترین لحظههای کاریام شد.
اما سختترین خاطره لطیفی از «سفر سبز»، مربوط به سکانس معروف پشتبام است؛ شبی سرد و بارانی که امین تارخ باید چندین بار جلوی دوربین میایستاد.
لطیفی میگوید: باران شدید بود و هوا واقعاً استخوانسوز. امین کاملاً خیس شده بود اما حتی یک بار هم گلایه نکرد. هر بار که میگفتم کافی است، استراحت کنیم، خودش میگفت: «نه، دوباره بگیریم، هنوز آن چیزی که باید نشده.»
کارگردان «سفر سبز» میگوید لحظهای که متوجه شد تارخ با وجود عمل قلب، آن فشار سنگین را تحمل میکند، شوکه شده است: تازه فهمیدم چه فشاری را به خودش تحمیل میکند. با آن وضعیت، زیر باران میایستاد، فریاد میزد، میدوید و دوباره برمیگشت جلوی دوربین. آن شب من فقط یک بازیگر ندیدم؛ تعهد و غیرتی را دیدم که کمتر میشود نمونهاش را پیدا کرد.
او معتقد است بسیاری از صحنههای ماندگار «سفر سبز» به خاطر همین وسواس و جانگذاشتن امین تارخ شکل گرفت: امین از آن آدمهایی بود که اجازه نمیداد نقش سطحی از آب دربیاید. تا مطمئن نمیشد حسِ صحنه درست منتقل شده، آرام نمیگرفت. شاید برای همین است که هنوز هم بعد از سالها، بعضی سکانسهایش در ذهن مردم مانده است.
لطیفی در پایان با حسرت میگوید: کارنامه امین تارخ پر از نقشهای درخشان است، اما چیزی که من هیچوقت فراموش نمیکنم، انسان بودنش بود؛ بازیگری که با تمام وجود کار میکرد و برای نقش، از جان مایه میگذاشت.
