نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد خوابیدن به پهلو میتواند به درمانی مؤثر و بلندمدت برای مبتلایان به وقفه انسدادی تنفس در خواب تبدیل شود. پژوهشگران دریافتهاند بیمارانی که با کمک یک سامانه هشداردهنده از خوابیدن به پشت پرهیز میکنند، حتی پس از توقف درمان نیز عادت خواب خود را حفظ کرده و تا یک سال همچنان از کاهش علائم بیماری بهرهمند میشوند.
به گزارش جماران به نقل از مجله پزشکی نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد خوابیدن به پهلو تنها یک توصیه برای افزایش راحتی هنگام استراحت شبانه نیست، بلکه میتواند به درمانی پایدار برای مبتلایان به وقفه انسدادی تنفس در خواب تبدیل شود. این روش با جلوگیری از خوابیدن به پشت، که یکی از عوامل تشدیدکننده اختلالات تنفسی در خواب به شمار میرود، به کنترل بیماری کمک میکند.
یافتههای این پژوهش که در نشست بینالمللی انجمن بیماریهای قفسه سینه آمریکا در سال ۲۰۲۶ ارائه شد، نشان داد استفاده از یک سامانه هشداردهنده که هنگام خوابیدن فرد به پشت، لرزش ملایمی ایجاد میکند، توانسته است بیش از دو سوم بیماران را به خوابیدن به پهلو عادت دهد. این تأثیر حتی پس از کنار گذاشتن دستگاه نیز ادامه یافته و کنترل علائم بیماری تا یک سال حفظ شده است.
وقفه انسدادی تنفس در خواب یکی از اختلالات شایع است که در آن مسیر تنفسی فرد در هنگام خواب بهطور مکرر مسدود میشود. این وضعیت میتواند موجب خرخر، بیدار شدنهای مکرر در طول شب، خستگی و خوابآلودگی در طول روز شود و در صورت درمان نشدن، پیامدهای جدی برای سلامت به همراه داشته باشد.
در حال حاضر، رایجترین روش درمان این بیماری استفاده از دستگاهی است که با دمیدن هوا، راه تنفس را در طول خواب باز نگه میدارد. با این حال، بسیاری از بیماران به دلیل دشواری استفاده مداوم از این وسیله، نمیتوانند به شکل مطلوب از آن بهره ببرند.
پژوهشگران میگویند نوعی از این بیماری که با خوابیدن به پشت تشدید میشود، بخش قابل توجهی از مبتلایان را شامل میشود. در چنین مواردی، تغییر وضعیت خواب به پهلو میتواند نقش مهمی در کاهش علائم داشته باشد.
در این مطالعه، بیماران به مدت شش ماه از سامانهای استفاده کردند که وضعیت بدن آنها را هنگام خواب زیر نظر میگرفت. هر زمان فرد به پشت میخوابید، دستگاه با ایجاد لرزشی ملایم او را به تغییر وضعیت تشویق میکرد. نتایج نشان داد بیش از دو سوم شرکتکنندگان پس از پایان دوره درمان نیز به خوابیدن به پهلو ادامه داده و بدون نیاز به درمان فعال، کنترل مناسبی بر بیماری خود داشتهاند.
پژوهشگران معتقدند این یافتهها نشان میدهد اصلاح عادت خواب میتواند اثری ماندگار داشته باشد و در برخی بیماران به گزینهای سادهتر و قابلپذیرشتر برای کنترل بیماری تبدیل شود.
با این حال، آنها تأکید میکنند که این روش برای همه بیماران مناسب نیست و برای تأیید نهایی نتایج، انجام پژوهشهای گستردهتر ضروری است. به گفته محققان، بررسی عوامل مؤثر بر موفقیت این روش میتواند در آینده به انتخاب درمان مناسبتر برای هر بیمار کمک کند.
