سیر ممکن است به تقویت عضلات با افزایش سن کمک کند.
به گزارش جماران تحلیل رفتن عضلات همراه با افزایش سن ممکن است یک سرنوشت اجتنابناپذیر نباشد. مطالعه جدیدی نشان میدهد که یک ترکیب طبیعی استخراجشده از سیر کهنه (تخمیر شده) میتواند به حفظ قدرت بدنی و کاهش نشانههای ناتوانی مرتبط با پیری کمک کند.
این مطالعه که در مجله Cell Metabolism منتشر شده، فاش کرد که ترکیب معروف به S1PC نه به طور مستقیم عملکرد عضلات را بهبود میبخشد، بلکه یک مسیر بیولوژیکی پیچیده را فعال میکند که بافت چربی، مغز و عضلات را به هم متصل میکند. این فرآیند توانایی حرکتی را بهبود میبخشد و شاخصهای ضعف را در موجودات مسن کاهش میدهد.
محققان به رهبری تیمی از "انستیتو تحقیقات پیری پویا" در توکیو، پس از آزمایش این ترکیب روی سلولها و موشها، به همراه نشانههای اولیه مشاهده شده در انسان، به نتایجی دست یافتند که آن را امیدوارکننده توصیف کردند. این یافتهها راه را برای یک رویکرد تغذیهای بالقوه برای حمایت از سلامت و افزایش سالهای فعالیت بدنی با افزایش سن باز میکند.
پیری و از دست دادن قدرت عضلانی
با افزایش سن، بسیاری از افراد از کاهش تدریجی توده عضلانی و قدرت بدنی رنج میبرند، وضعیتی که با افزایش خطر زمین خوردن، ناتوانی و از دست دادن استقلال مرتبط است. این ضعف عضلانی یکی از برجستهترین چالشهای سلامتی مرتبط با پیری است، به ویژه با افزایش میانگین عمر در سراسر جهان.
اگرچه داروها و آزمایشهایی با هدف درمان بیماریهای پیری وجود دارد، بسیاری از این رویکردها گرانقیمت هستند یا هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارند. در مقابل، بازار عظیمی برای مکملهای غذایی و سیستمهای سلامتی وجود دارد که به عنوان "ضد پیری" بازاریابی میشوند، اما بیشتر آنها فاقد شواهد علمی قوی هستند. این موضوع تیم تحقیقاتی ژاپنی را بر آن داشت تا ترکیبات طبیعی موجود در عصاره سیر کهنه (که سالها در طب سنتی و برخی مکملهای غذایی استفاده میشود) را مطالعه کنند.
این ترکیب چگونه کار میکند؟
محققان روی یک ترکیب طبیعی به نام S-1-propenyl-L-cysteine یا به اختصار S1PC تمرکز کردند که یکی از اجزای فعال موجود در عصاره سیر کهنه است.
این مطالعه نشان داد که این ترکیب آنزیم مهمی به نام LKB1 را فعال میکند. LKB1 آنزیمی است که نقش کلیدی در تنظیم فرآیندهای متابولیک درون سلولها ایفا میکند. هنگامی که این آنزیم فعال میشود، زنجیرهای از واکنشهای بیولوژیکی مرتبط با مسیر SIRT1 را تحریک میکند؛ مسیری که در تحقیقات قبلی با فرآیندهای پیری، تولید انرژی و ترمیم سلولی مرتبط بوده است.
اما شگفتی اصلی این بود که اثر این ترکیب به طور مستقیم بر روی خود عضلات نبود. در عوض، S1PC بافت چربی را تحریک میکند تا آنزیمی به نام eNAMPT ترشح کند. این آنزیم برای تولید مولکول NAD+ ضروری است که با تولید انرژی، محافظت از سلولها و ترمیم DNA مرتبط است.
این آنزیم از طریق جریان خون و درون وزیکولهای میکروسکوپی به ناحیه هیپوتالاموس در مغز منتقل میشود؛ منطقهای که مسئول تنظیم بسیاری از عملکردهای حیاتی است. در آنجا، این فعل و انفعال منجر به فعال شدن سیستم عصبی سمپاتیک (دستگاه عصبی خودکار یا غیرارادی) میشود که در نهایت بهبود عملکرد عضلات را به همراه دارد.
یک مسیر جدید
این مطالعه این اثر را نوعی "ارتباط بین اندامها" توصیف میکند که در آن بافت چربی سیگنالهایی را به مغز میفرستد و مغز نیز به نوبه خود بر عضلات تأثیر میگذارد.
محققان بر این باورند که این یافتهها یک مسیر بیولوژیکی جدید را آشکار میکند که ممکن است به توضیح چگونگی زوال عملکردهای بدنی با افزایش سن کمک کند و احتمالاً راه را برای استراتژیهای درمانی متفاوتی باز میکند که مستقیماً عضلات را هدف قرار نمیدهند، بلکه سعی در احیای مجدد شبکههای ارتباطی طبیعی درون بدن دارند.
کیوشی یوشیوکا، نویسنده اصلی مطالعه، گفت که تجربه عملی او به عنوان یک متخصص فیزیوتراپی باعث شده است که دائماً ببیند افراد مسن چگونه قدرت و نشاط خود را از دست میدهند، حتی زمانی که آنها بیماری آشکاری ندارند که نیاز به درمان مستقیم پزشکی داشته باشد. این موضوع او را به جستجوی روشهای پیشگیرانه یا حمایتی سوق داد که به راحتی بتوان آنها را در زندگی روزمره ادغام کرد.
او افزود که تیم امیدوار است نتایج این مطالعه در آینده به بهبود آمادگی جسمانی و قدرت عضلانی در افراد مسن از طریق گنجاندن مکملهای غذایی پشتیبانی شده توسط شواهد علمی در رژیم غذایی روزانه کمک کند.
نتایج قابل توجه در موشها و انسانها
برای آزمایش اثرات عملی این ترکیب، محققان S1PC را برای مدت طولانی به موشهای مسن دادند. نتایج نشان دهنده بهبود در شاخصهای ناتوانی مرتبط با پیری، افزایش قدرت عضلانی و بهبود دمای پایه بدن بود که نشانهای است که اغلب با سلامت متابولیک مرتبط است.
این تیم همچنین یک مطالعه اولیه انسانی انجام داد که نشان داد این ترکیب سطح آنزیم eNAMPT را در خون افزایش میدهد، به ویژه در افرادی که مقدار کافی بافت چربی دارند.
محققان بر این باورند که مشاهده اثر مشابه در سلولها، موشها و انسانها به این مطالعه اهمیت ویژهای میبخشد، زیرا نشان میدهد که مکانیسم عملکرد بیولوژیکی ممکن است در گونههای مختلف حفظ شده باشد، که این امر احتمال توسعه مداخلات آتی برای انسان را تقویت میکند.
هشدارها و چشم انداز آینده
علیرغم توجه فزاینده به هر مادهای که نویدهایی در رابطه با کاهش سرعت پیری دارد، محققان تاکید میکنند که نتایج فعلی به این معنا نیست که مصرف سیر به تنهایی از ضعف عضلانی جلوگیری میکند یا پیری را متوقف میسازد.
این مطالعه بر روی یک ترکیب خاص و جدا شده موجود در عصاره سیر کهنه متمرکز بود و بیشتر نتایج اصلی از آزمایشهای پیشبالینی روی حیوانات به دست آمد.
با این حال، محققان اشاره میکنند که سیر کهنه برای دههها بدون گزارشات عمده از عوارض جانبی جدی مصرف شده است، که ممکن است به این ترکیب یک مشخصات ایمنی نسبتاً خوب در مقایسه با برخی مداخلات دارویی دیگر بدهد.
شین-ایچیرو ایما، نویسنده مشارکتی و رئیس انستیتو تحقیقات پیری پویا، گفت که این مطالعه عملکرد ناشناخته قبلی این ترکیب را در فعال کردن آنزیم LKB1 و تحریک ارتباط بین اندامها برای بهبود ضعف عضلانی آشکار کرد.
او افزود که تیم معتقد است S1PC ممکن است اثرات گستردهتری مرتبط با پیری داشته باشد، اما این موضوع نیاز به مطالعات تکمیلی دقیقتری دارد، به ویژه برای درک اثرات طولانی مدت آن بر روی انسان.
با وجود نتایج امیدوارکننده، هنوز سوالات بیپاسخ بسیاری وجود دارد. محققان هنوز تعیین نکردهاند که آیا بهبودهای عضلانی مشاهده شده در حیوانات میتواند با همان قدرت در انسانها نیز حاصل شود یا خیر، و همچنین دوزهای بهینه و دورههای مصرف طولانی مدت هنوز مشخص نیستند.
همچنین، تیم به لزوم مطالعه عمیقتر نقش آنزیم LKB1 درون مغز اشاره میکند تا درک بهتری از چگونگی تأثیر این سیگنالهای عصبی بر پیری و عملکردهای مختلف بدن حاصل شود.
