در مجموع می توان گفت علی رغم مخالفت برخی مخافل و افراد در فضای داخل کشور با سفر رئیس جمور به نیویورک، او از این فرصت به خوبی استفاده کرد؛ چون پیام خود را با موفقیت به تمام مخاطبان ارسال کرد.
نطقی که رئیس جمهور پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایراد کرد، نمایشی «صادقانه» از «مظلومیت» توام با «عزت و اقتدار» ملت ایران در میانه جنگی بود که از 16 ماه قبل آغاز شده و کماکان در اشکال مختلف تداوم دارد.
می دانیم که در سالهای اخیر، با توجه به نطق های جنجالی ترامپ و نتانیاهو، این تریبون بیش از پیش جنبه نمایشی پیدا کرده و رئیس جمهور ایران نیز با توجه به قرار گرفتن نوبت سخنرانی اش پس از رئیس جمهور آمریکا و پیش از نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس وظیفه ای خطیر دارد. با لحاظ این نکته، نطق امروز پزشکیان نطقی بلیغ و اثرگذار بود. اما چرا؟
اولا؛ وی با استفاده از تصاویر رهبر شهید و جنایات میناب و لامرد و استفاده از جملات مختصر و رسا، توانست به شکل ملموس جنایات متجاوزین علیه ملت ایران و ظلم موجود در نظام بین الملل را بیان کند. او از بیان جملات انتزاعی و کلی که معمولا خسته کننده و بی اثر است، دوری کرد.
ثانیا؛ صداقت و بی تکلف سخن گفتن او، بر روی مخاطبانی که دیروز در همین ساعات سخنرانی پر تکبر و خودشیفتگی ترامپ را شنیدند اثری مثبت دارد: یکی مظلوم و متین و دیگر ظالم و وقیح!
ثالثا؛ روشن بودن سخنان وی، سرعت و کیفیت انتقال پیام او در رسانه های جهانی را راحت کرد. پزشکیان، هم با زبانی سلیس از مظلومیت مردمش سخن گفت و هم با اعتماد به نفسی بالا پالس پذیرش مذاکره و عدم قبول قلدری را ارسال کرد.
در مجموع می توان گفت علی رغم مخالفت برخی محافل و افراد در فضای داخل کشور با سفر رئیس جمهور به نیویورک، او از این فرصت به خوبی استفاده کرد؛ چون پیام خود را با موفقیت به تمام مخاطبان ارسال کرد.
