به قوای نظامی و دفاعی و مدیران کشور خجسته بادا و خدا قوت میگویم، در برابر دو کشور مهاجم که یکی ابرقدرت نظامی دنیا بود، شجاعانه ایستادند و استوار ماندند؛ و در این چهل روز شبانه روز پشت و پناه ملت بودند. باشد که تا دیگر بار قلدری در سر هوای تهاجم به ایران بزرگ و سرفراز را نداشته باشد.
در کنار شجاعت و شهامت برادران نظامی و دفاعی وحدت و همدلی مردم در ایران و سایر نقاط دنیا بود؛ که یکلحظه ایران و قوای دفاعی کشور را رها نکردند.
در اینجا تذکراتی چند:
۱- حاکمیت باید همواره در سیاستها و عملکردها وحدت و یکپارچگی ملت را با وجود سلایق گوناگون پس از جنگ حفظ نماید؛ و حق نقد و انتقاد دلسوزانه از حاکمان را به رسمیت شناسد.
۲- صدا وسیما باید در ادبیات و گفتار و مصاحبهها کشور را در تخاصم با دیگر کشورها جلوهگر نسازد؛ و از گفتار رادیاکال بپرهیزد. ادبیات صلح و برادری را با همه نیروهای داخل به ویژه با کشورهای منطقه به کار گیرد. شاید در این مدت برخی کشورهای حوزه خلیج فارس از ایران کدورتی پیدا کرده باشند. باید این کدورتها را به حداقل رساند.
۳- یکی از حقوق مصرح در قانون اساسی حقوق ملت به ویژه حق آزادیهای اجتماعی و سیاسی است. امیدواریم در روزگار پس از جنگ هر بهانهای را از دست دشمنان ایران علی الخصوص اپوزیسیونهایی که در این مدت سخنگوی آمریکا و اسرائیل بودند، بستنانند؛ تا این خود فروختگان به خود آیند و اگر با نظام مشکل دارند هم آمریکا و اسرائیل را همدست خود نسازند.
۴- نکته مهم پس از جنگ استفاده از نیروهای سیاسی و اقتصادی است که مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند. باید از این سرمایههای مجرب کاردان در سیاستهای کلان کشور استفاده کرد؛ کدورتها و کینههایی که برخی کوتهفکران همواره دنبال میکنند را کنار گذاشت و پارهای از کسانی که به اتهامات سیاسی در زندان هستند اینها را آزاد کرد. این افراد اگر به خاطر برخی سیاستها انتقاد داشتهاند، اما در حفظ نظام و تمامیت ارضی کشور از خیلیها دلسوزتر و همواره در کنار مردم هستند. باید این سرمایههای انسانی را در یکپارچگی و همنوایی با ملت هدایت کرد.
۵- در آخر باید فرمان عفو عمومی - به ویژه برای ایرانیان خارج از کشور که در دوران جنگ کنار مردم ایران و در مقابل دشمن مهاجم بودند - صادر کرد و این سرمایههای انسانی را به سمت کشور هدایت نمود. به قول فردوسی مدارا و خردورزی بنمایه کشورداری است.
مدارا خرد را برادر بود/ خرد بر سر جان چو افسر بود/ مزن رای جز با خردمند مرد/ ز آیین شاهان پیشین نگرد
