با وجود کاهش محبوبیت دونالد ترامپ، نارضایتی رأی‌دهندگان از گرانی و مخالفت با جنگ ایران، تحلیلگران هشدار می‌دهند که دموکرات‌ها ممکن است نتوانند شرایط سیاسی مساعد کنونی را به پیروزی قاطع در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر تبدیل کنند. محدود بودن رقابت‌های نزدیک، دشواری کسب اکثریت سنا، احتمال مشارکت پایین برخی حامیان دموکرات‌ها، برتری مالی جمهوری‌خواهان و خطاهای نظرسنجی‌ها از مهم‌ترین موانع پیش روی این حزب به شمار می‌روند.
با این حال، شش تحلیلگر و استراتژیست حزبی در گفتوگو با رویترز هشدار داده‌اند که عوامل متعددی ممکن است مانع از آن شود که دموکرات‌ها شرایط سیاسی مساعد کنونی را به پیروزی قاطعی تبدیل کنند؛ حتی اگر این حزب در نهایت بتواند کرسی‌هایی در کنگره به دست آورد.
رویترز در این گزارش شش عامل را بررسی کرده است که می‌توانند موجب شوند دستاوردهای انتخاباتی دموکرات‌ها کمتر از انتظارات باشد.
۱. کاهش رقابت‌های نزدیک برای کرسی‌های مجلس نمایندگان
در سه دهه گذشته، تعداد رقابت‌های نزدیک برای تصاحب کرسی‌های مجلس نمایندگان آمریکا به‌شدت کاهش یافته است.
قطبی‌شدن فضای سیاسی و ترسیم مجدد مرز حوزه‌های انتخاباتی، از جمله از طریق مهندسی حزبی حوزه‌ها، موجب شده است شمار بیشتری از کرسی‌ها عملاً در اختیار حوزه‌های امن دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان قرار گیرد.
در نتیجه، تحلیلگران برآورد می‌کنند که در انتخابات امسال تنها حدود ۴۰ تا ۵۰ کرسی از مجموع ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان واقعاً رقابتی باشد.
بیشتر تحلیلگران انتظار دارند دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان، یعنی مجلس سفلی کنگره آمریکا، را بار دیگر به دست آورند؛ با این حال، پیش‌بینی می‌کنند که اکثریت احتمالی این حزب به پنج تا ۲۰ کرسی محدود شود.
چنین نتیجه‌ای می‌تواند دامنه دستاوردهای انتخاباتی دموکرات‌ها را در مقایسه با انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۸ محدود کند؛ انتخاباتی که در آن دموکرات‌ها ۴۱ کرسی به دست آوردند.
بیل گالستون، مشاور پیشین کاخ سفید در دوران ریاست‌جمهوری بیل کلینتون، در این باره گفت حتی اگر دموکرات‌ها ۲۵ کرسی در مجلس نمایندگان به دست آورند، «اکثریتی خواهند داشت که بتوانند با آن کار کنند، اما این اکثریت چندان بزرگ نخواهد بود.»
چنین اکثریتی اگرچه کنترل مجلس نمایندگان را در اختیار دموکرات‌ها قرار می‌دهد، فضای مانور محدودی برای آنان باقی خواهد گذاشت.
در نتیجه، تصویب طرح‌های قانونی مناقشه‌برانگیز یا ادعای برخورداری از یک مأموریت سیاسی گسترده، مشابه آنچه در انتخابات موجی گذشته رخ داده است، دشوارتر خواهد بود.
۲. کسب اکثریت سنا همچنان قطعی نیست
اگرچه انتظار می‌رود دموکرات‌ها در سنای ۱۰۰ عضوی آمریکا کرسی‌هایی به دست آورند، دستیابی به چهار کرسی خالص اضافی که برای کسب اکثریت ۵۱ در برابر ۴۹ کرسی نیاز دارند، همچنان به‌هیچ‌وجه تضمین‌شده نیست.
یکی از دلایل اصلی این وضعیت آن است که بسیاری از مهم‌ترین حوزه‌هایی که دموکرات‌ها امیدوارند در آن‌ها به پیروزی برسند، در ایالت‌هایی قرار دارند که دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۴ با اختلاف قابل‌توجهی در آن‌ها پیروز شده بود.
دیوید واسرمن، تحلیلگر انتخابات در مؤسسه غیرحزبی «کوک پولیتیکال ریپورت»، معتقد است دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت سنا باید در ایالت‌هایی موفقیت‌های چشمگیری کسب کنند که ترامپ با اختلاف دورقمی در آن‌ها پیروز شده بود.
به گفته او، حتی اگر آرای عمومی در سراسر آمریکا ۱۰ واحد درصد به سود دموکرات‌ها تغییر کند، این حزب احتمالاً همچنان دو کرسی با اکثریت سنا فاصله خواهد داشت.
دموکرات‌ها همچنین در ایالت‌هایی که پیش‌تر امیدوار بودند رقابت در آن‌ها آسان‌تر باشد، از جمله مین و میشیگان، با رقابت‌هایی دشوارتر از انتظار روبه‌رو شده‌اند.
اندرو بوش، استاد سیاست‌گذاری عمومی در دانشگاه تنسی در ناکسویل و نویسنده کتابی درباره تاریخ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، گفت: «جمهوری‌خواهان در این رقابت‌ها بسیار نزدیک به رقبای خود حرکت می‌کنند.»
او افزود: «اگر اوضاع در همه جبهه‌ها به سود دموکرات‌ها پیش می‌رفت، لزوماً انتظار چنین وضعیتی را نداشتید.»
۳. مشارکت رأی‌دهندگان؛ نگرانی درباره حضور پایگاه اجتماعی دموکرات‌ها
نظرسنجی‌های افکار عمومی نشان می‌دهند که رأی‌دهندگان دموکرات نسبت به جمهوری‌خواهان شور و اشتیاق بیشتری برای شرکت در انتخابات دارند.
با این حال، استراتژیست‌های سیاسی هشدار می‌دهند که برخی گروه‌های مهم در پایگاه اجتماعی دموکرات‌ها، از جمله جوانان، سیاه‌پوستان و لاتین‌تبارها، به‌طور سنتی در انتخابات میان‌دوره‌ای با نرخ پایین‌تری نسبت به انتخابات ریاست‌جمهوری مشارکت می‌کنند.
نظرسنجی‌ها همچنین نشان می‌دهند که در میان این گروه‌ها، تردید نسبت به هر دو حزب همچنان وجود دارد؛ به‌ویژه در موضوع هزینه‌های زندگی.
به گفته تحلیلگران، اگر مشارکت این گروه‌ها کمتر از حد انتظار باشد، عملکرد دموکرات‌ها در روز انتخابات ممکن است ضعیف‌تر از پیش‌بینی‌های کنونی باشد.
در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۲، شمار رأی‌دهندگان ۵۰ ساله و بالاتر تقریباً دو برابر رأی‌دهندگان زیر ۵۰ سال بود.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که در سال‌های اخیر، رأی‌دهندگان مسن‌تر گرایش بیشتری به جمهوری‌خواهان نشان داده‌اند.
۴. برتری مالی جمهوری‌خواهان در هفته‌های پایانی انتخابات
جمهوری‌خواهان در هفته‌های پایانی کارزار انتخاباتی با برتری مالی قابل‌توجهی وارد رقابت شده‌اند؛ هرچند هزینه‌کردهای انتخاباتی تاکنون در رقابت‌های مهم، نتایج متفاوتی به همراه داشته است.
بر اساس تازه‌ترین اسناد ارائه‌شده به کمیسیون فدرال انتخابات آمریکا، کمیته‌های ملی جمهوری‌خواهان و کمیته‌های اقدام سیاسی همسو با این حزب در انتخابات کنگره، موسوم به «پک» (PAC)، در مجموع حدود ۶۱۴ میلیون دلار پول نقد در اختیار داشته‌اند.
در مقابل، مجموع منابع نقدی مشابه دموکرات‌ها ۳۹۲ میلیون دلار بوده است.
جمهوری‌خواهان همچنین از حمایت مالی سوپرپک «ماگا اینک» وابسته به ترامپ برخوردارند که در آغاز ماه سپتامبر ۴۱۶ میلیون دلار پول نقد در اختیار داشته است.
سوپرپک‌ها نوعی کمیته اقدام سیاسی هستند که می‌توانند مبالغ هنگفتی را به‌صورت مستقل برای حمایت از نامزدها یا مخالفت با آن‌ها هزینه کنند.
بر اساس داده‌های مؤسسه «اد ایمپکت» که هزینه‌های تبلیغات انتخاباتی را رصد می‌کند، جمهوری‌خواهان تا پایان ماه سپتامبر در تبلیغات مربوط به رقابت‌های حساس سنا، ۱۸۸ میلیون دلار بیشتر از دموکرات‌ها هزینه کرده بودند.
اندرو بوش درباره اهمیت این برتری مالی گفت: «هر زمان که یکی از طرفین از برتری مالی بزرگی برخوردار باشد و بتواند در آخرین لحظات مبالغ زیادی را وارد رقابت‌ها کند، این وضعیت می‌تواند نتیجه رقابت‌های نزدیک را تغییر دهد.»
۵. احتمال خطای نظرسنجی‌ها در برآورد میزان حمایت از جمهوری‌خواهان
یکی دیگر از نگرانی‌های مطرح‌شده درباره انتخابات پیش رو، سابقه خطای نظرسنجی‌ها در برآورد میزان حمایت از جمهوری‌خواهان است.
نظرسنجی‌های افکار عمومی در چند دوره اخیر انتخابات آمریکا، بارها میزان حمایت از نامزدهای جمهوری‌خواه را کمتر از واقعیت برآورد کرده‌اند.
بر اساس نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس، دموکرات‌ها در میان رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، در رأی‌گیری فرضی برای انتخابات کنگره با ۴۳ درصد در برابر ۳۵ درصد از جمهوری‌خواهان پیش هستند.
با این حال، بزرگ‌ترین خطاهای نظرسنجی در دوره‌هایی رخ داده است که دونالد ترامپ شخصاً در انتخابات حضور داشته است.
ترامپ که نامش در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال روی برگه‌های رأی قرار ندارد، از هوادارانش خواسته است با انتخابات نوامبر به‌گونه‌ای برخورد کنند که گویی خود او نامزد انتخابات است.
در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۴ نیز نظرسنجی‌ها میزان حمایت از جمهوری‌خواهان را به‌طور قابل‌توجهی کمتر از واقعیت برآورد کردند؛ انتخاباتی که در آن جمهوری‌خواهان به پیروزی گسترده‌ای در سنا دست یافتند.
در مقابل، نظرسنجی‌های انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۲ عملکرد دموکرات‌ها را کمتر از میزان واقعی آن پیش‌بینی کرده بودند.
این سوابق نشان می‌دهد که برتری کنونی دموکرات‌ها در نظرسنجی‌ها، لزوماً به معنای تحقق همان میزان برتری در نتایج انتخابات نخواهد بود.
۶. حملات جمهوری‌خواهان با برچسب «سوسیالیسم»
دونالد ترامپ و بسیاری از نامزدهای جمهوری‌خواه تلاش کرده‌اند دموکرات‌ها را سوسیالیست‌ها و افراط‌گرایانی معرفی کنند که به ادعای آنان، تهدیدی وجودی برای آمریکا محسوب می‌شوند.
در مقابل، نامزدهای دموکرات حاضر در رقابت‌های نزدیک، به‌طور فزاینده‌ای با تأکید بر حمایت خود از نظام سرمایه‌داری، تلاش می‌کنند از تأثیر احتمالی این حملات بر رأی‌دهندگان مستقل و تعیین‌کننده بکاهند.
جمهوری‌خواهان با برجسته کردن پیروزی اعضای جنبش چپ‌گرای «سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا» و نامزدهای ترقی‌خواه در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، می‌کوشند تصویری سوسیالیستی از کل این حزب ارائه دهند.
این در حالی است که در انتخابات مقدماتی امسال، کمتر از دو دوجین از این نامزدها توانسته‌اند به پیروزی برسند.
بیل گالستون معتقد است این حملات ممکن است بر بخشی از رأی‌دهندگانی که هنوز تصمیم قطعی خود را نگرفته‌اند تأثیر بگذارد و نتیجه رقابت‌های نزدیک را تغییر دهد.
او گفت: «این حملات ممکن است در حاشیه مؤثر واقع شوند.»
گالستون افزود: «ممکن است برتری دموکرات‌ها را در رقابت‌های نزدیک یک یا دو واحد درصد کاهش دهند.»
