نهادهای امنیتی اسرائیل با وجود نگرانی فزاینده از پیشروی حوثیها در اطراف بابالمندب و افزایش توان نظامی و اطلاعاتی این گروه، با حمله پیشدستانه به یمن مخالفاند. به گزارش المانیتور، ارزیابی تلآویو این است که حملات سالهای گذشته آمریکا، عربستان و اسرائیل نتوانسته بازدارندگی مؤثری در برابر حوثیها ایجاد کند؛ از همین رو، ارتش اسرائیل در مقطع کنونی تشکیل یک ائتلاف منطقهای را به ورود مستقیم به جنگ ترجیح میدهد.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، بن کاسپیت، تحلیلگر و روزنامهنگار اسرائیلی، در گزارشی برای «المانیتور» به بررسی نگرانی فزاینده نهادهای امنیتی اسرائیل از افزایش قدرت حوثیها، پیشروی این گروه در اطراف بابالمندب، ناکامی آمریکا، عربستان و اسرائیل در ایجاد بازدارندگی مؤثر، تهدید مسیرهای کشتیرانی و صادرات انرژی، احتمال فلجشدن بندر ایلات، رایزنیهای امنیتی میان ریاض و تلآویو و پیامدهای قدرتگیری حوثیها بر موازنه منطقهای پرداخت و نوشت: یک منبع ارشد اطلاعاتی اسرائیل به المانیتور گفته است که نهادهای امنیتی این کشور در شرایط کنونی با انجام حمله پیشدستانه علیه حوثیها مخالفاند. اسرائیل از فروپاشی جبهه عربستان و دولت یمن و همزمان افزایش توان نظامی حوثیها نگران است، اما ارتش اسرائیل توصیه کرده است که فعلاً، بهجای ورود مستقیم به جنگ، تلاشها بر تشکیل یک ائتلاف منطقهای علیه این گروه متمرکز شود.
نگرانی اسرائیل پس از پیشروی سریع حوثیها افزایش یافته است. نیروهای حوثی ابتدا بندر مخا و جزیره میون و سپس جزایر حنیش بزرگ و کوچک را در دریای سرخ تصرف کردند. این دستاوردها کنترل آنان بر منطقه پیرامون بابالمندب، مسیر راهبردی منتهی به بندر ایلات، را تقویت کرده است.
یک مقام امنیتی اسرائیلی گفته است حوثیها با وجود سالها حملات عربستان و ضربات سنگین آمریکا و اسرائیل، نهتنها تضعیف نشدهاند، بلکه ظاهراً توان زمینی و اطلاعاتی خود را نیز ارتقا دادهاند.
سه سناریویی که ممکن است اسرائیل را وارد جنگ کند
براساس گزارش المانیتور، سه تحول عمده میتواند اسرائیل را به تغییر موضع کنونی و ورود مستقیم به جنگ علیه حوثیها وادار کند.
۱. تشدید درگیری ایران و آمریکا و حمله حوثیها به اسرائیل
نخستین سناریو، تشدید درگیری میان ایران و آمریکا و صدور فرمان از تهران به حوثیها برای انجام حملات موشکی یا پهپادی علیه اسرائیل است.
یک مقام اطلاعاتی اسرائیلی تأکید کرده است که اسرائیل در شرایط فعلی قصد ازسرگیری حملات علیه حوثیها را ندارد، اما این گروه را «بازوی بلند سپاه پاسداران» میداند و در صورتی که حوثیها به اسرائیل حمله کنند، پاسخ اسرائیل فوری خواهد بود.
بنابراین، سیاست کنونی اسرائیل مبتنی بر خودداری از آغاز یک دور تازه از درگیری است، اما این موضع تا زمانی ادامه خواهد داشت که حوثیها مستقیماً اسرائیل را هدف قرار ندهند.
۲. تسلط گستردهتر حوثیها بر بابالمندب و مختلشدن کشتیرانی
دومین عاملی که میتواند محاسبات اسرائیل را تغییر دهد، تسلط کاملتر حوثیها بر منطقه بابالمندب و ایجاد اختلال جدی در کشتیرانی بینالمللی است.
یک دیپلمات ارشد اسرائیلی گفته است اگر فعالیت بندر ایلات در نتیجه اقدامات حوثیها فلج شود، اسرائیل ناچار خواهد شد ورود مستقیم به منازعه را مورد بررسی قرار دهد.
موقعیت جدید حوثیها در پیرامون بابالمندب همچنین این امکان را در اختیار آنان قرار میدهد که برای عبور کشتیها عوارض دریافت کنند؛ اقدامی که در صورت اجرا میتواند تأثیر مستقیمی بر تجارت جهانی داشته باشد.
در این میان، تهدید فوریتری متوجه صادرات نفت عربستان سعودی است.
پس از محاصره تنگه هرمز، ریاض بخشی از صادرات نفت خود را از طریق بنادر دریای سرخ و مسیر بابالمندب انجام میداد. بااینحال، حوثیها از ماه ژوئیه بنادر و کشتیهای مرتبط با عربستان را هدف قرار دادهاند.
در نتیجه این تحولات، پیشروی حوثیها اکنون هر دو مسیر مهم صادرات انرژی عربستان را تحت فشار قرار داده است: مسیر اصلی صادرات در تنگه هرمز و مسیر جایگزین در دریای سرخ و بابالمندب.
این وضعیت، اهمیت راهبردی پیشروی حوثیها را برای عربستان و همچنین کشورهای وابسته به جریان آزاد انرژی و تجارت دریایی دوچندان کرده است.
۳. درخواست مستقیم عربستان برای کمک اسرائیل
سومین سناریویی که ممکن است اسرائیل را به ورود مستقیمتر به جنگ سوق دهد، درخواست رسمی عربستان سعودی برای دریافت کمک از اسرائیل است.
براساس گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، مقامهای سعودی و اسرائیلی با میانجیگری فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، درباره ارائه کمکهای اطلاعاتی به ریاض گفتوگو کردهاند؛ هرچند مقامهای اسرائیلی از اظهارنظر رسمی درباره این مذاکرات خودداری کردهاند.
مسئله اصلی برای اسرائیل این است که در صورت درخواست عربستان سعودی یا دیگر کشورهای منطقه، تا چه اندازه حاضر خواهد بود از مرحله تبادل اطلاعات فراتر برود و وارد همکاری عملیاتی یا نظامی شود.
حوثیها؛ بازیگری که دستکم گرفته شد
اسرائیل از سال ۲۰۱۷ توجه بیشتری به حوثیها نشان داد و اخراج آخرین خانوادههای یهودی یمن در سال ۲۰۲۱ نیز باعث افزایش این توجه شد.
بااینحال، حوثیها در مراحل اولیه در اسرائیل عمدتاً بهعنوان گروهی محلی و ناکارآمد تلقی میشدند و حتی به موضوع برنامههای طنز تلویزیونی تبدیل شده بودند. جنگها و تحولات سالهای بعد نشان داد که این ارزیابی با واقعیت تواناییهای نظامی و عملیاتی حوثیها فاصله داشته است.
درحالیکه ایران، حماس و حزبالله از سال ۲۰۲۳ ضربات سنگینی از اسرائیل متحمل شدهاند، حوثیها در برابر حملات دوربرد اسرائیل و همچنین عملیات آمریکا و عربستان مقاومت کردهاند.
یک منبع اطلاعاتی اسرائیلی گفته است که اکنون هیچیک از آمریکا، اسرائیل یا عربستان سعودی از بازدارندگی مؤثری در برابر حوثیها برخوردار نیستند. به گفته این منبع، حوثیها به «اسب سیاهی» تبدیل شدهاند که کسی انتظار ظهور آن را نداشت.
حملات اسرائیل به حوثیها در سال ۲۰۲۵
اسرائیل بین ماههای مه تا اکتبر ۲۰۲۵، در واکنش به حملات حوثیها علیه فرودگاه بنگوریون و مناطق مسکونی اسرائیل، مجموعهای از حملات را علیه مواضع این گروه انجام داد. در این حملات، بنادر حدیده، رأس عیسی و الصلیف و همچنین نیروگاه رأس کثیب هدف قرار گرفتند.
در حمله ۱۴ ژوئن ۲۰۲۵ به نشست رهبران حوثی نیز پنجاه نفر کشته شدند که احمد غالب ناصر الرحوی، نخستوزیر حکومت حوثیها، و چند وزیر از جمله آنان بودند.
یک مقام اسرائیلی این حملات را سنگینترین ضرباتی توصیف کرده است که تاکنون به رهبری سیاسی و نظامی حوثیها وارد شده است. با وجود این خسارتها، حمله غافلگیرانه اخیر حوثیها در اطراف بابالمندب، شکست دولت یمن و عربستان در مهار این گروه را آشکار کرد.
مقامهای اسرائیلی همچنین بیمیلی آمریکا برای ورود دوباره به نبرد بابالمندب را یکی از عوامل افزایش اضطراب عربستان سعودی میدانند.
دو پیامد متضاد برای موازنه منطقهای
گزارش المانیتور دو پیامد متفاوت و حتی متضاد را برای موازنه منطقهای ناشی از افزایش قدرت حوثیها مطرح میکند.
از یک سو، افزایش تهدید حوثیها ممکن است عربستان سعودی و متحدان آن را بیش از گذشته به اسرائیل نزدیک کند تا این کشورها بتوانند از توان اطلاعاتی و نظامی اسرائیل برای مقابله با تهدید حوثیها بهره بگیرند.
از سوی دیگر، اگر کشورهای حوزه خلیج فارس به این نتیجه برسند که ایران در جنگ تضعیف نشده است و حوثیها همچنان توانایی تغییر موازنه منطقهای را دارند، ممکن است مسیر متفاوتی را انتخاب کنند؛ به این معنا که روابط خود با اسرائیل را سردتر کرده و برای کاهش خطرات امنیتی، مستقیماً با تهران وارد تفاهم شوند.
این دو سناریو نشان میدهد که افزایش قدرت حوثیها فقط معادلات نظامی یمن و دریای سرخ را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه میتواند بر جهتگیری سیاسی کشورهای عربی منطقه در قبال اسرائیل و ایران نیز اثرگذار باشد.
جمعبندی
نتیجه اصلی گزارش المانیتور این است که حوثیها از یک مشکل محلی در یمن به تهدیدی راهبردی برای اسرائیل، عربستان سعودی، تجارت جهانی و امنیت انرژی تبدیل شدهاند.
پیشروی این گروه در مناطق پیرامون بابالمندب و تصرف بندر مخا، جزیره میون و جزایر حنیش، موقعیت حوثیها را در یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان تقویت کرده است. همزمان، توان آنان برای هدف قرار دادن مسیرهای صادرات انرژی عربستان، فعالیت بندر ایلات و کشتیرانی بینالمللی، سطح نگرانی اسرائیل و کشورهای منطقه را افزایش داده است.
بااینحال، تجربه حملات گذشته آمریکا، عربستان و اسرائیل و ناتوانی این کشورها در ایجاد بازدارندگی مؤثر در برابر حوثیها باعث شده است نهادهای امنیتی اسرائیل فعلاً با انجام حمله پیشدستانه مخالفت کنند و تشکیل یک ائتلاف منطقهای را بر ورود مستقیم به جنگ ترجیح دهند.
براساس این گزارش، ورود مستقیم اسرائیل به جنگ بیش از همه به سه تحول بستگی خواهد داشت: حمله موشکی یا پهپادی مستقیم حوثیها به اسرائیل در صورت تشدید درگیری ایران و آمریکا، گسترش کنترل حوثیها بر بابالمندب و فلجشدن فعالیت بندر ایلات و کشتیرانی بینالمللی، یا درخواست رسمی عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه برای دریافت کمک فراتر از همکاری اطلاعاتی از اسرائیل.
