این مطالعه نشان داد که اختلال استرس پس از سانحه در میان عامه اسرائیلی ها پس از حملات ۷ اکتبر و جنگ پس از آن، ۷۰ درصد افزایش یافته است.
به گزارش جماران، روزنامه دیلی تلگراف گزارشی از پاول نوکی منتشر کرد که در آن آمده است اسرائیل با یک «بمب ساعتی» از مشکلات سلامت روان ناشی از جنگ غزه و پیامدهای حملات حماس روبرو است. در این گزارش به گزارشهایی مبنی بر خودکشی سه سرباز اسرائیلی، شامل یک سرباز مرد و دو سرباز زن، در این ماه اشاره شده است که تعداد کل خودکشیها از ابتدای سال را به ۱۷ مورد میرساند - نرخی بالاتر از هر زمان دیگری در ۱۵ سال گذشته.
این روزنامه نوشت که بر اساس دادههای جمعآوریشده توسط کلالیت، بزرگترین ارائهدهنده خدمات درمانی اسرائیل این حوادث تنها نوک کوه یخ بحران سلامت روان است که اسرائیل را فرا گرفته است.
این مطالعه نشان داد که اختلال استرس پس از سانحه در میان عامه اسرائیلی ها پس از حملات ۷ اکتبر و جنگ پس از آن، ۷۰ درصد افزایش یافته است.
بر اساس دادههای کلالیت که تا ژوئن امسال را پوشش میدهد، میزان تشخیص اولیه سه تا چهار برابر بیشتر از قبل از همهگیری ویروس کرونا در سال ۲۰۱۸ است و هیچ نشانهای از کاهش سرعت آن دیده نمیشود. این ارقام جدید تا حد زیادی با ارقام سه ارائهدهنده اصلی مراقبتهای بهداشتی دیگر در اسرائیل مطابقت دارد و نشان میدهد که تقریباً ۶۰ هزار مورد اختلال استرس پس از سانحه در اسرائیل مرتبط با جنگ وجود دارد - مواردی که در غیر این صورت مورد توجه قرار نمیگرفتند.
اختلال استرس پس از سانحه یک وضعیت خاص سلامت روان با معیارهای تشخیصی دقیق و استاندارد است. علائم شامل افکار مزاحم و خاطرات آسیبزا، اضطراب شدید و بیحسی عاطفی طولانی مدت است.
برای بسیاری، محرکهای به ظاهر معمولی، مانند رنگها، بوها، مزهها و صداهای رایج، دائماً زندگی روزمره آنها را مختل و گاهی حتی فلج میکنند. این وضعیت پس از جنگ جهانی اول «شوک بمباران» نامیده شد.
پروفسور امیر کریوی، مدیر مرکز سلامت روان کلالیت-جیها، بیمارستان بزرگی واقع در شرق تلآویو، میگوید میزان اختلال استرس پس از سانحه احتمالاً حداقل در کوتاهمدت افزایش بیشتری خواهد یافت.
کریوی به تلگراف گفت: «سطح فشار روانی بالاست و همینطور هم باقی خواهد ماند. معمولاً پس از هر رویداد استرسزا، انتظار میرود که یک کاهش تدریجی رخ دهد، با ایجاد تابآوری و فرآیندهای بهبودی در حال انجام است. با این حال، به دلیل وضعیت جنگی جاری و دورههای مکرر تنشهای حاد مانند جنگ با ایران، ما شاهد چنین چیزی نیستیم.»
حتی بدتر از آن، کریوی میگوید دادههای کلالیت در مورد اختلال استرس پس از سانحه نشاندهنده شیوع بسیار گستردهتر مشکلات سلامت روان در اسرائیل است. او افزود: «من از دادههای اختلال استرس پس از سانحه به عنوان یک شاخص استفاده میکنم زیرا ما این دادهها را داریم، اما در واقعیت، سطح مشکلات سلامت روان بسیار گستردهتر است.»
کریوی اضافه میکند که علاوه بر اختلال استرس پس از سانحه، ممکن است دو یا حتی سه برابر تعداد افراد نیازمند به خدمات سلامت روان در اسرائیل وجود داشته باشد و دادههای اختلال استرس پس از سانحه این روند را نشان میدهد. احتمالاً همین امر در مورد سایر مشکلات سلامت روان مانند افسردگی، اضطراب، اختلالات خوردن و حتی روانپریشی نیز صادق است.
دادههای کلالیت، مانند سایر ارائهدهندگان خدمات درمانی اسرائیل، شامل پرسنل نظامی فعال نمیشود، زیرا این موارد در ارتش درمان میشوند و دادههای مربوط به آنها محدود است. با این حال، مطالعهای که سال گذشته توسط مرکز ملی استرس و مقابله با آسیبهای روانی در دانشگاه تلآویو منتشر شد و افرادی را که به مدت شش سال در نقشهای رزمی خدمت کردهاند، ردیابی کرد، نشان داد که تقریباً ۱۲٪ از کسانی که جنگ را تجربه کردهاند، علائم شدید اختلال استرس پس از سانحه را گزارش کردهاند که آنها را برای خدمت نامناسب میکند.
کریوی و همکارانش مشکلات روانی که فلسطینیها و دیگران در غزه، کرانه باختری، لبنان و دیگر مناطق درگیری فعلی با آن مواجه هستند را کماهمیت جلوه نمیدهند. یکی از آنها میزان بالقوه اختلال استرس پس از سانحه و سایر مشکلات سلامت روان در غزه را «غیرقابل تصور» توصیف کرد.
کلالیت، دانشجویان روانشناسی و سایر افراد با تجربه اولیه در این زمینه را برای مدیریت خطوط کمک روانشناسی، تریاژ بیماران و ارائه مشاوره و درمان اولیه به افراد آسیب دیده، به کار گرفته است.
پروفسور کریوی گفت: «ما روانپزشکان و روانشناسان واجد شرایط کافی نداریم و از آنجا که آموزش افراد 10 تا 12 سال طول میکشد، مجبور به نوآوری شدهایم.» او افزود: «ما ابزارهایی را برای درمان اختلال استرس پس از سانحه در اختیار مددکاران اجتماعی، هنردرمانگران و سایر متخصصان مرتبط قرار دادهایم. ما به آنها آموزشهای معتبر ارائه میدهیم و در دو سال گذشته بیش از هزار نفر را به این روش آموزش دادهایم.»
