رویترز در گزارشی نوشت جهش قیمت سوخت، اختلال در مسیرهای هوایی و کاهش تقاضای سفر در پی تشدید درگیریهای خلیج فارس، شرکتهای هواپیمایی ضعیف اروپا را با بحران نقدینگی، ادغام اجباری یا خروج از بازار روبهرو کرده است؛ وضعیتی که میتواند در پایان تابستان، موجی از ورشکستگیها را در صنعت هوانوردی به راه بیندازد.
به گزارش سرویس بین الملل جماران، خبرگزاری «رویترز» در گزارشی به بررسی پیامدهای تشدید جنگ ایران، افزایش قیمت نفت و اختلال در مسیرهای هوایی بر صنعت هوانوردی اروپا پرداخت و نوشت: شعلهور شدن دوباره درگیریها در خلیج فارس و جهش قیمت نفت، ضعیفترین شرکتهای هواپیمایی اروپا را در مسیر فروپاشی قرار داده است.
شرکت انگلیسی «ایزیجت» در آستانه واگذاری، با محوریت سرمایهگذاران آمریکایی، قرار گرفته است؛ معاملهای که ارزش این شرکت را بسیار پایینتر از دوران اوج پیش از همهگیری کرونا برآورد میکند.
شرکت «ایر بالتیک» نیز برای فرار از ورشکستگی، به دنبال تأمین منابع مالی کوتاهمدت است. افزایش شدید بازدهی اوراق قرضه سال ۲۰۲۹ این شرکت نیز نشاندهنده ریسک بالای سرمایهگذاری در آن است.
شرکت نروژی «نورس آتلانتیک» نیز پس از آنکه ارزش سهامش به نزدیک صفر سقوط کرد، بازنگری راهبردی در ساختار و فعالیتهای خود را آغاز کرده است.
جنگ فرسایشی ایران فشارهای هزینهای را تشدید کرده و چشمانداز سودآوری صنعت جهانی هوانوردی در سال ۲۰۲۶ را به نصف کاهش داده است؛ بحرانی که از افزایش هزینه سوخت، اختلال در کریدورهای هوایی و شکنندگی مالی شرکتها ناشی میشود.
اکنون مؤسسات مالی، طرحهای بازسازی ساختاری را برای چهار یا پنج شرکت بزرگ هواپیمایی در اروپا آماده کردهاند و چرخه رونق این صنعت، حتی پیش از آنکه بهطور واقعی آغاز شود، به پایان رسیده است.
سقوط سودای توسعه
شرایط سخت و پرهزینه کنونی، شرکتهای هواپیمایی را وادار کرده است برنامههای توسعهای خود را محدود کنند.
شرکت «ایرباس» پیشبینی خود از میزان تقاضا در دو دهه آینده را کاهش داده است؛ زیرا تنشهای ناشی از جنگ و اختلافات تجاری، روند بهبود صنعت هوانوردی پس از همهگیری کرونا را مهار کردهاند.
بهجز «ترکیش ایرلاینز»، بیشتر شرکتهای هواپیمایی در اروپا، آمریکا و آسیا درباره افزایش ظرفیت پروازی خود بهشدت محتاط شدهاند.
هزینه بالای سوخت که در دوره اوج قیمتها بیش از یکسوم کل مخارج شرکتهای هواپیمایی را تشکیل میدهد، نگرانیهای عمیقی درباره سلامت مالی این صنعت ایجاد کرده است.
بیثباتی در خاورمیانه این پرسش را مطرح کرده است که آیا شرکتهای ضعیفتر میتوانند در فصل تابستان، نقدینگی کافی برای ادامه فعالیت در زمستان ذخیره کنند یا خیر.
از دست رفتن ترافیک مسافری در فصل تابستان برای شرکتهای کوچکتر و وابسته به جریان نقدینگی، میتواند کاملاً مرگبار باشد؛ زیرا حتی اگر این شرکتها از تابستان عبور کنند، احتمال دارد با پایان یافتن ذخایر نقدی خود در ماه فوریه، با بحرانی بزرگتر مواجه شوند.
در آمریکا نیز جهش هزینهها به فروپاشی شرکت «اسپریت ایرلاینز» منجر شده است.
شکارچیان در کمین
در این بازار پرتلاطم، شرکت لهستانی «لوت» سالهاست که بهعنوان یکی از گزینههای بالقوه برای ادغام شناخته میشود.
ترازنامه شکننده شرکت هواپیمایی ارزانقیمت «ویز ایر» نیز این شرکت را به یکی دیگر از اهداف احتمالی تصاحب تبدیل کرده است.
با این حال، مدیریت «ویز ایر» با تأکید بر برخورداری از نقدینگی کافی، پیشبینی کرده است که کاهش شدید رزرو پروازها برای فصل کمسود زمستان، موج تازهای از ورشکستگیها را در پایان تابستان بر صنعت هوانوردی تحمیل خواهد کرد.
بر اساس این ارزیابی، شرکتهایی که از این بحران جان سالم به در ببرند، میتوانند رویکردی فرصتطلبانه در پیش گرفته و برخی مسیرهای پروازی شرکتهای رقیب و ورشکسته را تصاحب کنند.
با تداوم افزایش قیمت سوخت، ساختار سنتی صنعت هوانوردی که همواره در برابر شوکهای خارجی مقاومت نشان میداد، در حال فروپاشی است.
نشانههای هشداردهندهای مانند کاهش برنامههای افزایش ظرفیت پروازی، افت قیمت هواپیماهای دستدوم و افزایش شمار ورشکستگیها نشان میدهد روند صعودی پس از همهگیری کرونا قدرت خود را از دست داده است.
در چنین شرایطی، بسیاری از شرکتهای هواپیمایی ناگزیر خواهند شد از بازار خارج شوند یا با غولهای بزرگ صنعت هوانوردی ادغام شوند.
