اندیشکده کارنگی با مقایسه جنگ ایران با بحران سوئز، جنگ ویتنام و جنگ عراق، یادآور میشود که قدرتهای بزرگ بارها در تبدیل موفقیت نظامی به دستاورد سیاسی پایدار ناکام ماندهاند.
به گزارش جماران، اندیشکده کارنگی در تحلیلی نوشت جنگ ایران صرفاً یک بحران منطقهای نیست، بلکه آزمونی برای جایگاه جهانی آمریکاست.
این گزارش تأکید میکند جنگ اخیر نشان داده برتری نظامی، دیگر الزاماً به پیروزی سیاسی منجر نمیشود.
به نوشته کارنگی، در جهان چندقطبی امروز، علاوه بر قدرت نظامی، عواملی مانند بازیگران غیردولتی، اقتصاد، افکار عمومی و مشروعیت بینالمللی نقشی تعیینکننده دارند.
این تحلیل با مقایسه جنگ ایران با بحران سوئز، جنگ ویتنام و جنگ عراق، یادآور میشود که قدرتهای بزرگ بارها در تبدیل موفقیت نظامی به دستاورد سیاسی پایدار ناکام ماندهاند.
کارنگی مینویسد بریتانیا و فرانسه در بحران سوئز با وجود موفقیت نظامی، از نظر سیاسی شکست خوردند و آمریکا نیز در ویتنام و عراق دریافت که کنترل نظامی به معنای کنترل جامعه یا ایجاد نظم سیاسی پایدار نیست.
در ادامه این گزارش آمده است ایران با تکیه بر ابزارهای نامتقارن، شبکههای منطقهای، توان موشکی و فرسایشیکردن جنگ، امکان دستیابی آمریکا به یک پیروزی سریع را کاهش داده است.
این تحلیل همچنین نبود اجماع جهانی، تردید متحدان سنتی آمریکا و تغییر ماهیت جنگها را از عوامل محدودکننده قدرت واشنگتن توصیف میکند.
کارنگی تأکید میکند آمریکا باید از سیاست تحمیل اراده با زور، به سمت مدیریت بحران، دیپلماسی، مشروعیت بینالمللی و ائتلافسازی حرکت کند.
در پایان این گزارش آمده است: مسئله این نیست که آمریکا قدرت خود را از دست داده، بلکه جهان تغییر کرده است و اگر واشنگتن خود را با این تحولات تطبیق ندهد، برتریاش میتواند به نقطه ضعف تبدیل شود.