پایگاه تحلیلی «سیاستورزی مسئولانه» نوشت: در حالی که کارشناسان، سیاستمداران و حامیان سابقاً سرسخت ترامپ در جنبش «اول آمریکا» مانند تاکر کارلسون و مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق جمهوریخواه کنگره، به منتقدان اصلی این رئیسجمهور تبدیل شدهاند، کاخ سفیدِ امروز با نومحافظهکارانی مانند مارک لوین، مجری برنامههای گفتوگو، و لیندزی گراهام، سناتور جمهوریخواه، بسیار صمیمیتر است.
دونالد ترامپ که روزی با شعار پایان «جنگهای بیپایان» و حمله به نومحافظهکاران به قدرت رسید، اکنون در میانه درگیریای قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگری او را به همان جریان نزدیک کرده است؛ تحولی که نهتنها شکاف در پایگاه سیاسیاش را عمیقتر کرده، بلکه پرسشهای جدی درباره ماهیت واقعی سیاست خارجی او و آینده این جنگ بهوجود آورده است.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، پایگاه تحلیلی «سیاستورزی مسئولانه» «Responsible Statecraft» نوشت: در مه ۲۰۲۵، رئیسجمهور دونالد ترامپ اعلام کرد که دوران نومحافظهکاری به پایان رسیده است. البته این لفاظی جدیدی نبود. او همیشه به آن پایبند نبود، اما ترامپ همواره اطمینان حاصل میکرد که کوبیدن نومحافظهکاران و دوران بوش و جنگهای بیپایان آنها، جزئی ثابت از فهرست طولانی سرزنشهای سیاسی او باشد.
هر چه باشد، صعود سریع ترامپ در جریان مناظرههای انتخاباتی حزب جمهوریخواه در سال ۲۰۱۶ آغاز شد؛ زمانی که او به جب بوش، فرماندار فلوریدا و برادر جورج دبلیو بوش، گفت: «بدیهی است که جنگ عراق یک اشتباه بزرگ و فاحش بود، متوجهید؟» او با اشاره به پافشاری دولت بوش بر اینکه عراق سلاحهای کشتار جمعی را پنهان کرده است، افزود: «آنها دروغ گفتند.» ترامپ با تندی گفت: «آنها گفتند سلاحهای کشتار جمعی وجود دارد. هیچ سلاحی وجود نداشت و آنها میدانستند که هیچ سلاحی وجود ندارد.»
ترامپ، نامزد ریاستجمهوری، بعدها در کنوانسیون ملی جمهوریخواهان در سال ۲۰۱۶ گفت: «ما باید سیاست شکستخورده ملتسازی و تغییر رژیم را که هیلاری کلینتون در عراق، لیبی، مصر و سوریه پیش برد، رها کنیم.» با این حال امروز، این رئیسجمهور آمریکا تا زانو در یک جنگ به ظاهر بیپایان برای تغییر حکومت با ایران بر سر سلاحهای کشتار جمعی ادعایی و واهی این کشور فرو رفته است. این درگیری که حتی تحسین دشمن سابق او، جب بوش را نیز برانگیخته است، مسلماً میتواند در درازمدت حتی فاجعهبارتر از عراق شود.
چه چیزی باعث شد ترامپ کاملاً به یک نومحافظهکار تبدیل شود؟ آیا ممکن است آنها تنها جناح سیاسی باقیمانده باشند که هنوز از سیاست خارجی او استقبال میکنند؟ ممکن است همینطور باشد. زیرا به طور فزایندهای، محافظهکارانی که به طور غریزی جنگطلب نیستند، در حال رویگردانی هستند و نظرسنجیها مدام نشان میدهند که اکثر آمریکاییها با او همراه نیستند.
سه نظرسنجی جدید که این هفته منتشر شد، اکنون میزان محبوبیت ترامپ را در محدوده میانی ۳۰ درصد قرار میدهد. نظرسنجی رویترز-ایپسوس آن را ۳۶ درصد نشان میدهد. نظرسنجی «استرنت این نامبرز-وراسایت» آن را ۳۵ درصد قرار داده است. یک نظرسنجی ایپی-نورک میگوید در حال حاضر تنها ۳۳ درصد از آمریکاییها ترامپ را تأیید میکنند. این اعداد همگی نسبت به نظرسنجیهای هفته گذشته در حال کاهش هستند، نه افزایش. این جایگاه ضعیف بازتابدهنده سقوط جورج دبلیو بوش در طول جنگ عراق است.
آرون بلیک، تحلیلگر سیانان یادآور شد: «تقریباً در همین زمان در ۲۰ سال پیش بود که سقوط آزاد نرخ محبوبیت جورج دبلیو بوش آغاز شد؛ و زمانی که اعداد بوش در اکثر نظرسنجیها برای اولین بار در اواخر زمستان و اوایل بهار به محدوده ۳۰ درصد سقوط کرد، مقصر مشخص بود: جنگ عراق.» او نوشت: «تاریخ میتواند با پرزیدنت دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۶ تکرار شود. فقط عراق را با ایران جایگزین کنید.»
جالب اینجا است که به نظر میرسد ترامپ نومحافظهکارتر شده است. در حالی که سال ۲۰۰۳ اولین باری نبود که ایالات متحده به عراق حمله کرد، جنگطلبان دههها بود که برای جنگ با ایران التماس میکردند. ترامپ نبردی را انتخاب کرد که پیشینیانش آن را رد کرده بودند و با انجام این کار، دقیقاً همان چیزی را به دولت نتانیاهو داد که از زمان پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ بدون وقفه برای مداخله مستقیم ایالات متحده استدلال میکرد.
جان کری، وزیر امور خارجه سابق دولت باراک اوباما، روز سهشنبه در مصاحبهای با استیون کولبرت در سیبیاس گفت: «فکر میکنم حدود دو هفته پیش بود که نیویورک تایمز گزارش داد که نتانیاهو شخصاً به اتاق وضعیت رفته و دلایل خود را ارائه کرده است که چرا این کار درستی است. گزارش شده بود که او این کار را با دولتهای قبلی نیز امتحان کرده بود.»
کولبرت پرسید: «در طول دولت اوباما، زمانی که شما وزیر امور خارجه بودید، آیا او همین استدلال را مطرح کرد؟» کری پاسخ داد: «بله.»
سپس کلبرت پرسید: «و پاسخ در آن زمان چه بود؟»
کری با تأکید گفت: «نه.»
او افزود: «منظورم این است که من بخشی از آن گفتوگوها بودم. آنها را به خوبی به یاد دارم.»
رقیب سابق ترامپ در مناظرات، جب بوش، اکنون از تصمیم ترامپ برای حمله به ایران خرسند است و در اواخر فوریه گفت: «اکنون زمان آن است که آنها کشورشان را پس بگیرند.» بوش به عنوان رئیس گروه «اتحاد علیه ایران هستهای» فعالیت میکند، گروهی که برای تغییر حکومت در ایران لابی میکند. بوش حتی در اوایل مارس ویدیوی ویژهای در ستایش این جنگ ساخت.
گلن گرینوالد، روزنامهنگار مستقل، روز پنجشنبه گفت به نظر میرسد ترامپ به همان چیزی تبدیل شده است که علیه آن مبارزه انتخاباتی میکرد: مقامات دولتی که درباره «ابرهای قارچی» و اورانیوم «کیک زرد» دروغ گفتند و هراسافکنی کردند.
گرینوالد نوشت: «ترامپ اکنون برای هر پاسخی کاملاً به همان ادعایی متکی است که برای قبولاندن جنگ عراق استفاده شد: آنها در حال دستیابی به سلاح هستهای هستند؛ آنها این سلاحها را به گروههای تروریستی خواهند داد؛ آنها شهرهای ما را نابود خواهند کرد؛ بترسید؛ ما باید هر هزینهای را برای متوقف کردن برنامه سلاحهای کشتار جمعی آنها متحمل شویم.»
یک خبرنگار روز پنجشنبه از ترامپ پرسید اگر قیمت نفت به ۲۰۰ دلار در هر بشکه برسد، چه اتفاقی ممکن است بیفتد.
ترامپ پاسخ داد: «هیچ چیز بدتر از یک سلاح هستهای نیست که یکی از شهرهای شما را نابود کند.»
معاون رئیسجمهور، جیدی ونس، در ماه مارس سخن مشابهی گفت و پیشنهاد کرد که اگر با ایران نجنگیم، تروریستها ممکن است با سلاحهای هستهای در کولهپشتیهایشان در شهرهای آمریکا ظاهر شوند.
در حالی که کارشناسان، سیاستمداران و حامیان سابقاً سرسخت ترامپ در جنبش «اول آمریکا» مانند تاکر کارلسون و مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق جمهوریخواه کنگره، به منتقدان اصلی این رئیسجمهور تبدیل شدهاند، کاخ سفیدِ امروز با نومحافظهکارانی مانند مارک لوین، مجری برنامههای گفتوگو، و لیندزی گراهام، سناتور جمهوریخواه، بسیار صمیمیتر است.
کارلسون و گرین میگویند دیگر مردی را که ترامپ به آن تبدیل شده است، نمیشناسند. لوین، گراهام و دیگر شاهینهای دوستدار اسرائیل، این تغییر قابل توجه در سیاست خارجی توسط این رئیسجمهور را تشویق کردهاند.
اما آنها تا چه زمانی در کنار او باقی میمانند؟
جیم آنتل، سردبیر اجرایی مجله واشینگتن اگزمینر، به پایگاه تحلیلی «سیاستورزی مسئولانه» گفت: «به نظر من ترامپ سه مشکل دارد.»
آنتل گفت: «اول اینکه دوستان جدید او در بهترین حالت، پذیرندگان بیمیل او بودند و بسیاری از آنها در سال ۲۰۱۵ یا ۲۰۱۶ از مخالفان سرسخت ترامپ (Never Trumpers) بودند. آنها بسیار سریعتر از پادکسترها علیه او موضع خواهند گرفت. دوم، و در همین رابطه، ترامپ میخواهد جنگ را پیش از آنکه آنها آماده باشند، پایان دهد. آنها بمبارانهای او را تشویق خواهند کرد، اما دیپلماسی او را نه. در نهایت، مخاطبان آنها عمدتاً از افرادی تشکیل شدهاند که در هر صورت، با اطمینان در انتخابات میاندورهای به جمهوریخواهان رأی خواهند داد.»
او افزود: «اینها افراد بنبستخورده هستند، نه افراد متقاعدشونده یا رأیدهندگان جدیدی که ترامپ به ائتلاف وارد کرده است.»
کورت میلز، مدیر اجرایی امریکن کانسروتیو، نیز معتقد بود که باشگاه هواداران نومحافظهکار ترامپ ممکن است برای مدت طولانی باقی نماند.
میلز در ایمیلی گفت: «جورج دبلیو بوش زمانی در مورد موضوع میراث اظهار داشت: «تاریخ؟ ما نمیدانیم. همه ما خواهیم مرد.» به نظر میرسد که این رئیسجمهور نیز به طور فزایندهای همینگونه عمل میکند. او مؤمنان واقعی ایدئولوژیک را ناامید کرده و با نومحافظهکاران پیمان بسته است؛ گروهی که در آینده به همان سرعتی که در زمان صعودش با او مخالفت کردند، او را رها خواهند کرد.»
به هر حال، در رابطه با ایران، دونالد ترامپ قطعاً در حال از دست دادن حمایت بخشهای گستردهتری از ائتلاف خود است. جنگ او را به آغوش آن دسته از محافظهکارانی سوق داده است که در وهله اول هرگز ادعا نکرده بود وجه اشتراکی با آنها دارد. این ممکن است برای هر دو طرف یک توافق مصلحتی باشد، اما برای بقیه ما، تا زمانی که این مروجان جنگ بر سیاست خارجی رئیسجمهور نفوذ داشته باشند، روزهای تاریکی در پیش است.
