محمد درویش، کنشگر محیط زیست، از شناسایی یک رویشگاه کمنظیر در پارک ملی خَبر با صدها درخت با قدمت بیش از سه هزار سال خبر داد و گفت: در این منطقه درختی با قطر تنه ۲۵ متر شناسایی شده که دستکم ۷۰۰۰ سال عمر دارد و این کشف هنوز رسانهای نشده است.
یک کنشگر محیط زیست با اشاره به شناسایی درتی با قطر تنه ۲۵ متر که دستکم ۷۰۰۰ سال عمر دارد، گفت: اگر این موضوع اعلام شود، نشان میدهد ایران سرزمینی است که میتواند دیرینهترین موجودات زنده جهان را در خود جای داده باشد و باید به فرهنگی که چنین موجوداتی را عزیز دانسته است، افتخار کرد.
به گزارش جماران، محمد درویش، در نشست معرفی و نقد کتاب «پایداری ایرانی: محیط زیست به مثابه زندگی» در بنیاد ایرانشناسی، از شناسایی یک رویشگاه کمنظیر در پارک ملی خَبر با صدها درخت با قدمت بیش از سه هزار سال خبر داد و گفت: در این منطقه درختی با قطر تنه ۲۵ متر شناسایی شده که دستکم ۷۰۰۰ سال عمر دارد و این کشف هنوز رسانهای نشده است.
وی با اشاره به قدمت برخی از کهنسالترین موجودات زنده شناساییشده در ایران اظهار داشت: تا حدود پنج سال پیش، کهنسالترین موجود زندهای که در ایران شناسایی شده بود، درختی با قدمت ۲۶۵۵ سال بود که در بالادست شهرستانک شناسایی و سن آن تعیین شده بود.
این کنشگر محیط زیست با اشاره به شرایط اقلیمی ایران و قرار گرفتن کشور در کمربند خشک جهان افزود: در این نوار جغرافیایی که مجموعهای از بیابانها و کویرهای جهان از گوبی تا نوادا و بحرالمیت را دربرمیگیرد، ایران دارای حدود ۲۰۰۰ پایه درخت کهنسال است؛ موضوعی که به گفته او نشاندهنده فهم، درایت و عشق زنان و مردان ایرانزمین به سرزمین خود است.
وی در ادامه به یک نمونه دیگر از درختان کهنسال ایران اشاره کرد و گفت: حدود سه سال پیش در منطقه مراددره جیرفت، درختی با قدمت ۳۹۶۵ سال شناسایی شد که یک پایه نر در نزدیکی آن نیز حدود ۲۰۰۰ سال قدمت دارد. برای اولین بار توانستیم یک بذر خالص از این زوج بگیریم و این بذر در ایستگاه تحقیقاتی تکثیر شد؛ بهگونهای که با محلیسازی این درختان میتوان امیدوار بود فرزندان آنها دستکم تا ۴۰۰۰ سال آینده در کشور باقی بمانند.
درویش سپس از کشف دیگری در پارک ملی خَبر خبر داد و اظهار کرد: حدود یک ماه پیش، محیطبانان این پارک از وجود منطقهای بسیار صعبالعبور در این محدوده خبر دادند که دسترسی به آن مستلزم دو شب ماندن در مسیر و حدود ۱۲ ساعت پیادهروی است. پس از حضور در این منطقه، با رویشگاهی مواجه شدم که صدها درخت با قدمت بیش از ۳۰۰۰ سال در آن وجود دارد. در این رویشگاه، به درختی برخورد کردهاند که قطر تنه آن ۲۵ متر است و به گفته او، دستکم ۷۰۰۰ سال عمر دارد.
وی با اشاره به انجام مطالعات علمی درباره این درخت افزود: همکاران او در بخش تحقیقات جنگل، از جمله مصطفی خوشنویس، در حال انجام مطالعات علمی درباره این نمونه هستند. این کشف تاکنون رسانهای نشده است و این نخستین بار است که در این نشست به صورت عمومی اعلام میشود. اگر این موضوع اعلام شود، نشان میدهد ایران سرزمینی است که میتواند دیرینهترین موجودات زنده جهان را در خود جای داده باشد و باید به فرهنگی که چنین موجوداتی را عزیز دانسته است، افتخار کرد.
این کنشگر محیط زیست در بخش دیگری از سخنان خود، حفاظت از درختان کهنسال را بخشی از پاسداری از میراث و وقار ایران دانست و به تجربه تلاش برای جلوگیری از قطع درختان کهنسال در گیلان اشاره کرد و گفت: در یکی از موارد، یکی از مدیران استان گیلان قصد داشت تعدادی از درختان کهنسال را قطع کند و پس از پیگیریهای انجامشده و یک سال و نیم تلاش، سرانجام حکمی برای جلوگیری از قطع این درختان صادر شد. این درختان «وقار ایران» و نشانه درایت و هوش ایرانیان هستند.
وی در پایان سخنان خود با اشاره به پیوند این نمونهها با موضوع «پایداری ایرانی» گفت: تصادفی نیست که کتاب «پایداری ایرانی» مورد توجه قرار گرفته است و از حاضران خواست سفیران پایداری ایرانی باشند و محتوای مطرحشده در این نشست را با عشق و شور به هموطنان و دوستان خود منتقل کنند.
