دی ولت آلمان نوشت: هیچکس در کاخ سفید، نه رئیسجمهور آمریکا و نه معاون او که تلاش کرد خود را حامی صلح نشان دهد، نمیدانند چگونه باید به جنگ علیه ایران پایان دهند.
به گزارش جماران، روزنامه دی ولت با اشاره به ادامه حملات متجاوزانه آمریکا به ایران نوشت: جنگ علیه ایران دوباره در حال تشدید و تنشها در کاخ سفید رو به افزایش است. در حالی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به یک رویکرد نظامی شدیدتکیه میکند، جی. دی ونس، معاون او تلاش میکند تا خود را به عنوان یک صلحطلب معرفی کند.
این روزنامه نوشته است: جنگ علیه ایران دوباره شعلهور شده است. پیامدهای این تصمیم برای رئیس جمهور دونالد ترامپ با پیامدهای آن برای معاون رئیس جمهور متفاوت است، زیرا یک چیز واضح است: این مسیر در بین مردم آمریکا محبوب نیست. دولت تاکنون نتوانسته است مردم را نسبت به اقدامات خود متقاعد کند.
دی ولت در ادامه با اشاره به گفتوگوهای خبرنگار خود با افراد نزدیک به معاون رئیس جمهور تصریح کرد: این اظهارات روشن میکند که ونس در داخل شکست خورده است اما هنوز میخواهد در خارج پیروز شود. گزارشهای متعددی، از جمله در نشریه پالتیکو در مورد مقاومت او در برابر اقدام نظامی ایالات متحده علیه ایران وجود داشته است. در نهایت، او پیروز نشد.
به نوشته این روزنامه، اما نحوه برخورد ونس با این شکست قابل توجه است. تیم او معتقد است که این وضعیت از نظر سیاسی یک پیروزی است، دقیقاً به این دلیل که او کسی بود که برای صلح تلاش میکرد. او خود را به چهره تفاهمنامه ایالات متحده و ایران تبدیل کرد تا آن را به مردم آمریکا بقبولاند. و حتی اگر این تفاهمنامه در نهایت شکست بخورد، افراد نزدیک به او میگویند که «برای ونس، این مهم نیست. آنچه مهم است، تصویر است - تصویر یک معاون رئیس جمهور که توسط مردم، توسط جهان، به عنوان کسی که میخواهد این جنگ را پایان دهد، دیده میشود». اوضاع برای رئیس جمهور ترامپ متفاوت است. او برای یک دوره ریاست جمهوری دیگر در رقابت نیست و کاملاً از این موضوع آگاه است. به گفته منابع کاخ سفید در سال جاری (میلادی)، الگویی در طیف وسیعی از موضوعات پدیدار شده است: ترامپ بسیار بیشتر نگران میراث خود است تا میزان محبوبیت فعلیاش.
و مشکل واقعی اینجاست: هیچ یک از افراد در کاخ سفید یا حلقه داخلی آن، ایده روشنی از چگونگی پایان این وضعیت ندارند. رئیس جمهور ترامپ تیمی دارد که حرف خود را میزند اما این تیم، حلقه بسیار بسیار کوچکی است. در نهایت، او تصمیم میگیرد. این همان چیزی است که این درگیری را به آنچه هست، تبدیل میکند: یک درگیری عمیقاً «ترامپی» - جنگی که نتیجه و مراحل بعدی آن کاملاً نامشخص است.
