گرچه بین عالم مادّی دنیا و عالم آخرت، تفاوتهای فراوانی وجود دارد، امّا در خلق دوبارۀ عالم در قیامت، همه چیز «مِثل» عالم در دنیا است و قرآن کریم تمام شبهات را با کلمۀ «مِثْلَهُمْ» جواب داده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از حوزه، حضرت آیتالله العظمی مظاهری در ادامه سلسله مباحث اخلاقی خود،گمان به وقوع قیامت را نیروی کنترل کننده انسان و مانع سقوط او دانسته و گفتند: کمی تدبّر در وضعیّت انسان و این که او به عنوان یک موجود بسیار ضعیف میتواند در ذهن خود چیزی را خلق و سپس نابود و مجدّداً آن را بسازد، میتواند راهی به سوی شناخت قدرت مطلق حق تعالی باشد.
ایشان ادامه دادند: وجود ضعیف انسان، تصویر موجودی ضعیف را ایجاد میکند، ولی پروردگار عالم وجودی قوی و قدرمند و به عبارت قرآن کریم، «ذُو الْقُوَّةِ الْمَتینُ (ذاریات / )58» است.
معظم له با بیان این که گمان به قیامت انسان را کنترل میکند، چه رسد به آن که یقین داشته باشد، حقیقتاً عالم قبر و برزخ و قیامت وجود دارد، یادآور شدند: علمای اخلاق همواره به زنده نگه داشتن یاد معاد تأکید داشته و دارند و توصیۀ ایشان این است که انسان باید در شبانه روز، چندین مرتبه به یاد مرگ، قبر و قیامت باشد.
این مرجع تقلید با اشاره به این که قرآن کریم با عباراتی موجز بسیاری از مشکلات علمی، فلسفی و اعتقادی را پاسخ داده است، خاطرنشان کردند: تفاوت قرآن با کتاب های دیگر در آن است که مثلاً صدرالمتألهین وقتی میخواهد در کتاب اسفار، معاد را با حرکت جوهری اثبات کند، یک کتاب قطور دربارۀ آن مینویسد، ولی قرآن کریم با یک کلمۀ «مِثْلَهُمْ» کار را تمام میکند. این نحوۀ بیان از معجزات بزرگ قرآن کریم است.
حضرت آیت الله العظمی مظاهری تاکید کردند: گرچه بین عالم مادّی دنیا و عالم آخرت، تفاوتهای فراوانی وجود دارد، امّا در خلق دوبارۀ عالم در قیامت، همه چیز «مِثل» عالم در دنیا است و قرآن کریم تمام شبهات را با کلمۀ «مِثْلَهُمْ» جواب داده است.
ایشان همچنین تصریح کردند: وقتی خداوند قادر اراده کند، عالمی که به طور کلی نابود شده است، باز همان عالم به تمام معنا و به طور کلّی زنده میشود؛ این زنده شدن مجدّد، به معنای معاد است. قرآن کریم میفرماید«یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ»( ابراهیم / 48)
معظم له با تاکید بر این که انسان باید مرتّباً به یاد قیامت و معاد باشد و با اصلاح کارها و امور روزمرّه، خود را برای آن شرایط دشوار و سخت آماده کند، ابراز داشتند: اگر کسی با اعتقاد کامل، به اصلاح امور دنیا و آخرت بپردازد و خود را در مسیر ولایت امیرالمؤمنین(ع) و حضرات معصومین(ع) قرار دهد، در قیامت با شفاعت اهل بیت(ع) نجات خواهد یافت، ولی اگر کسی خود را در مسیر آنان قرار ندهد، چگونه انتظار دارد در روز محشر، در مسیر شفاعت ایشان واقع شود؟
این مرجع عالیقدر با اشاره به این که پربار کردن نعمتهای بهشتی یا برافروختن آتش جهنّم، به دست خود انسان و در دنیاست، گفتند: انسانها با اعمال و رفتار خود، مانند نماز، روزه، صدقات، نیکی به مردم، انجام امور خیر، خدمت به خلق، رابطۀ مداوم و توجّه همیشگی به خداوند و ... میتوانند بهشت را برای خود فراهم آورند که در سایۀ شفاعت اهل بیت(ع) به آن دست یابند و یا با ظلم و ستم و ترک اوامر الهی و ... جهنّمی را برای خود بسازند که شنیدن سختی و عذاب آن نیز انسان را دچار ترس و وحشت میکند.
