ازمیان مجموعه ابعاد شخصیتی حضرت امام(س)،یکی از برجسته ترین وجوهی که ایشان را از سایر عالمان و متفکران جهان اسلام ممتاز می کند نگرشی است که به حیات و قیام انبیاء و اولیای معصومین دارند. درسالروز تولد حضرت امام حسن (ع) بخشهایی از سخنان حضرت امام خمینی(س)درباره این امام معصوم را مرور می کنیم.
معاویه یک سلطان بود،در آنوقت؛حضرت امام حسن بر خلافش قیام کرد در صورتی که آن وقت همه هم با آن مردک بیعت کرده بودند و سلطانش حساب می کردند. حضرت امام حسن قیام کرد تا آن وقتی که می توانست. وقتی که یک دسته علاف نگذاشتند که کار را انجام بدهد،با آن شرایط صلح کرد که مفتضح کرد معاویه را. آنقدری که حضرت امام حسن معاویه را مفتضح کرد به همان قدر بود که سیدالشهداءیزید را مفتضح کرد.
1/4/50
صحیفه امام ج 2،ص 371
امام حسن -سلام الله علیه-آن قدر گرفتاری که از این دوستان و اصحابش داشت از دیگران نداشت. اصحابی که توجه نداشتند که امام زمانشان روی چه نقشه دارد عمل می کند، با خیالهای کوچکشان،با افکار ناقصشان در مقابلش می ایستادند و غارتش کردند و اذیتش کردند،و - عرض می کنم که - شکستش دادند،معاهده با دشمنش کردند و هزار جور بساط درست کردند.
18/4/58
صحیفه امام ،ج 9 ص 30
بعد از اینکه صلح کردند،به حسب روایت،به حسب نقل ،معاویه به منبر رفت و گفت که تمام حرفهایی که گفتم،من قرار دادم،زیر پایم؛...... آن صلح تحمیلی که در عصر امام حسن واقع شد،آن حکمیت تحمیلی که در زمان امیر المومنین واقع شد و هر دویش به دست اشخاص حیله گر درست شد.
صحیفه امام ج 20،ص 119