الگوی متغیر شیفت کاری می تواند بدن را به «هرج و مرج» بیندازد و وعده های غذایی نامنظم به ویژه در شیفت های شبانه می تواند موجب بروز مشکلات جسمی نظیر چاقی، دیابت و حمله قلبی شود.
به گزارش خبرنگار حوزه سلامت جی پلاس، ساعت ۷:۳۰ بعد از ظهر است و در طبقه سیزدهم برج «برج توماس کمپ» در بیمارستان سلطنتی «ساسکس» شهر برایتون، هشت ماما در حال آماده شدن برای شیفت شب هستند. جعبه های ناهارشان روی میز قرار گرفته؛ هر جا که بشود می نشینند و به میزها تکیه می دهند. «مگی میات» ۲۸ ساله یکی از این ماماها، می گوید: «این بالا ما شگفت انگیزترین منظره را به شهر داریم. ما طلوع و غروب خورشید را این بالا می توانیم ببینیم. این خیلی زیباست ولی چیزی که خیلی عاشقانه تر به نظر می رسد، به دنیا آوردن کودکان با بیرون آمدن آفتاب است.». این کاری با ارزش است، اما ماماهای بیمارستان سلطنتی «ساسکس» با یک مشکل اساسی روبرو هستند: آنها در طول ساعت هایی که سر شیفت خود هستند چه می خورند؟ این یک پرسش بسیار مهم است. پژوهش های انجام شده نشان داده اند که وعده های غذایی نامنظم به ویژه در شیفت های شبانه می تواند موجب بروز مشکلات جسمانی نظیر چاقی، دیابت و حمله قلبی شود. ماماهایی که من با آنها صحبت می کنم، می گویند که شب ها غذا را با اهداف متفاوت می خوریم. در طول روز، ناهار فرصتی برای آرامش و گفت و گو ایجاد می کند. اما شب ها، خوردن یک امر مرسوم اجتماعی نیست و تنها دلیل خوردن غذا انرژی است که به ما می دهد و تنها به عنوان سوخت بدن است. ما آن چیزی هستیم که می خوریم، این یک قاعده کلی است. آنها می گویند صبحانه مهم ترین وعده غذایی در روز است و شب ها نباید کربو هیدرات مصرف شود. «ریچارد کرینگ» که یک رستوران دار است، می گوید، هفت وعده غذایی سبک در روز می خورد و یک روز در هفته را فقط سبزیجات می خورد. او می گوید،با اینکه اطرافش را غذاهای خوشمزه احاطه کرده است، سعی می کند به غذاها تا قبل از غروب ناخنک نزند. دکتر آرچر، سال گذشته گزارشی درباره تأثیر کار شبانه را بر روی سلامت منتشر کرد. وی نتیجه گیری کرد الگوی متغیر شیفت کاری می تواند بدن را به «هرج و مرج» بیندازد. همه ما یک «ساعت اصلی» در هیپوتالاموس خود داریم که کارش تنظیم فعالیت های بدن است. اما هر یک از قسمت های اصلی دیگر بدن هم ساعت محلی خودش را دارد. همه این ساعت ها باید با هم تنظیم شوند، اما کار در شیفت های شبانه تنظیمات همه این ساعت ها را به هم می ریزد. هنگامی که مغز احساس می کند ما بیدار هستیم کبد و دستگاه گوارشی ممکن است به فرآیند تمیز کردن دست بزنند و شروع به بیرون کردن مواد شیمیایی کنند، کاری که مخصوص شب هاست. آرچر می گوید: «همه ارگان های اصلی بدن که مورد مطالعه قرار گرفته اند، این ساعت ۲۴ ساعته را دارند. اگر ژن ها را مورد بررسی قرار دهیم، این نوسان های ۲۴ ساعته را مشاهده خواهیم کرد. فعالیت های خاصی در هنگام روز انجام می شوند و برخی ارگان ها شب ها شروع به فعالیت می کنند. در بیمارستان سلطنتی «ساسکس» اما، وقتی که از «میات» می پرسم که هیچ نگران سلامتی بلند مدت خود به خاطر شیفت های شبانه است، با اندکی مکث پاسخ می دهد: «بله، البته، اما این هم کار است دیگر.». پوست چروکیده، ورم های زیر چشمانش و رخوت و بی حالی همگی نشان از کمبود خواب او دارند. اما چیزی که در مورد این ماماها می تواند غیر قابل اشتباه باشد، رژیم غذایی است. «میات» می گوید: «شکم ما به خاطر شیفت شب است. ما بیشتر از زنانی که برای زایمان به اینجا می آیند، شبیه به زنان باردار هستیم.». کار تحویل شیفت انجام می شود و ماماهای شیفت شب می روند تا در یک اتاق ساکت که پنجره ای رو به غرب دارد و از آن بیرون آمدن خورشید از پشت دریا پیداست و موج ها رنگ طلایی به خود گرفته اند، استراحت کنند. برگرفته از روزنامه ایندیپندنت
