به گزارش جماران به نقل از روزنامه اعتماد، آمار بیش از یک میلیونی معلمان و فرهنگیان شاغل و ٧٥٠ هزار نفری بازنشسته کافی است تا مسایل و مشکلات این قشر، وحشت به دل مسوولان و دستاندرکاران بیندازد، آماری که یکسوم کارمندان دولت را شامل میشود. اما اهمیت و جایگاه آموزش و پرورش و نقش حیاتی این نهاد با محوریت معلم باعث شده تا همه از مقامات ارشد تا افراد عادی به این ضرورت تاکید کنند. متاسفانه به رغم تاکیدات لفظی و تمجیدات شعاری سالها است که تحولی در اوضاع معیشتی و رفاهی معلمان ایجاد نشده است، صرفنظر از حقوق و مزایا، این صنف از امکانات و تسهیلات رفاهی مناسبی هم برخوردار نیستند در حالی که ظرفیتهای بالقوه فراوانی در مجموعه آموزش و پرورش وجود دارد که با مدیریت صحیح میتواند بخش زیادی از نیازهای معلمان را پاسخ دهد.
وام و تسهیلات بانکی وام بخش جداییناپذیر زندگی معلمی شده است، کمتر معلمی را میتوان یافت که بخشی از همان حقوق ناچیز خود را به اقساط بانکی اختصاص نداده باشد؛ اقساطی که نگرانیاش از ابتدا تا انتهای هر ماه همراه معلم است و او را حتی در سرکلاس هم رها نمیسازد. چارهای هم نیست اگر این کار را هم نکنند زندگیشان نمیچرخد. مجبورند با سیلی صورت خود را سرخ نگه دارند اما انتظار میرود دولت تدابیری بیندیشد تا نخست وامهای کمبهره به معلمان پرداخت شود و دوم اینکه اقساط آن کم و طولانی مدت باشد تا مبلغ زیادی از حقوق ماهانه معلمان را نبلعد. اقدام اخیر بانک ملی قبل از نوروز و اقدام بانک رفاه ازجمله اقدامات به نسبت مناسب است که باید توسعه و استمرار داشته باشد. در آستانه فرا رسیدن روز جهانی کار و کارگر و روز معلم، بانک رفاه مجموعه خدماتی تحت عنوان «بسته رفاه کار و دانش» را به کارگران و معلمان ارایه میدهد. به گزارش بانکی داتآیآر به نقل از روابط عمومی بانک رفاه، این بسته خدماتی که در راستای ارج نهادن به تلاشها و زحمات بیشایبه قشر کارگران و معلمان طراحی شده، شامل پنج موضوع با عناوین سپرده سرمایهگذاری کوتاهمدت عادی با نرخ خاص، سپرده سرمایهگذاری مدتدار انتخاب با امتیاز ویژه، سپرده سرمایهگذاری کوتاهمدت ویژه شش ماهه با شرایط خاص، اعطای کارت خرید اعتباری و تسهیلات قرضالحسنه رفع نیازهای ضروری است.
مسکن وتسهیلات مربوطه
«بسیاری از معلمان خانه ندارند. تا میگوییم خانه نداریم میگویند چرا مسکن مهر ثبتنام نکردی، آیا با حقوق کم میشود هم خرج خانه را داد و هم خانه خرید به خصوص خانمهایی که سرپرست خانواده هستند.» «فرهنگیان باید در بهترین خانهها و بهترین مکان شهر مسکن داشته باشند.»، «به نظر من مهمترین مساله رفاهی فرهنگیان، مساله نداشتن مسکن آنهاست ،اگر این مشکل حل شود با خیال آسودهتری سر کلاس حاضر میشوند. من و همسرم فرهنگی هستیم و بالای ١٠ سال سابقه خدمت داریم. ولی با داشتن سه فرزند هنوز موفق به خرید خانه نشدهایم.»، «احداث مجتمعهای مسکونی سازمانی جهت کارکنان شاغل فرهنگی فاقد منزل مسکونی (مستاجر) با درنظرگرفتن ضریب جهت در نظر گرفتن اولویتهایی چون میزان درآمد ماهیانه، تعداد افراد خانواده فرهنگی و... تا بدینوسیله مشکل مسکن بسیاری از فرهنگیان شاغل منتفی شود.» این اظهارنظرهای معلمان نشان از آن دارد که حقوق و مزایای معلمی نهتنها پاسخگوی خرید مسکن نیست بلکه در برخی شهرها بهویژه تهران نمیشود خانه مناسبی اجاره کرد با این وجود چگونه میشود انتظار داشت معلم به مشاغل دیگری نپردازد یا اینکه با مطالعه و تحقیق و بررسی به روز و با آمادگی سر کلاس درس حاضر شود. انتظار معمول این است که یک کارمند پس از ١٠سال بتواند یک مسکن و خودروی معمولی داشته باشد در حالی که هیچ معلمی با حقوق معلمی قادر به این کار نیست. شرکتهای تعاونی مسکن فرهنگیان تا حدی توانسته بخشی از این نیاز را برطرف سازد و گروهی از معلمان در طرح مسکن مهر ثبت نام کردند هرچند با مشکلات فراوانی مواجه شدند. بانک سرمایه هم اعلام کرده بود: ساخت مسکنهای ارزانقیمت از طریق این بانک در کلانشهرها شروع شده و با توجه به وجود بافتهای فرسوده در شهرها توسعه پیدا میکند. طبق توافقنامهای که در این زمینه صورت گرفته به وسیله شرکتهای ساختمانی تابعه بانک سرمایه و استفاده از تسهیلات بانکی که به بازسازی بافتهای فرسوده تخصیص یافته به عنوان مجری به طور انبوه ساخته خواهد شد، در پایان ساخت، مسکنها از طریق اولویتبندی که آموزش و پرورش انجام خواهد داد به فرهنگیان اختصاص مییابد. در عین حال که واگذاری آنها به صورت اقساطی خواهد بود. خلاصه اینکه تامین مسکن مهمترین دغدغه معلمان است که در طرح جامع رفاه معلم باید چارهای اساسی برای آن اندیشیده شود تا حداقل یک معلم پس از ١٠سال خدمت از این نگرانی رها شود.
اسکان معلمان مسافر
معلمان مانند هر صنف و شهروندی نیازمند سفرهستند وشاید به دلیل نوع کارشان بیشتر هم به سفر نیاز داشته باشند تعطیلات دوهفتهای نوروز و تابستان دست آنها را باز میگذارد تا نسبت به سایر کارمندان و کارگران با انعطاف بیشتری برای انتخاب زمان و مکان سفر تصمیم بگیرند. صرف نظر از اینکه حقوق و مزایای آنها امکان سفر را چندان به آنها نمیدهد و صرف نظر از اینکه تعداد زیادی از معلمان فاقد خودرو یا خودروی مناسب هستند، امکانات رفاهی و خدماتی آموزش و پرورش مورد بحث و نقد است، امکاناتی که در صورت مدیریت بهتر میتواند رضایت بیشتری به دنبال داشته باشد. در کمتر شهری میشود جایی برای اسکان معلمان نیافت حداقل یک کلاس درس را میتوان در اختیار معلمان گذاشت. در دورترین و محرومترین مناطق هم این امکان وجود دارد که با کمی توجه و تجهیز اولیه قابل استفاده شود. البته مراکز اقامتی و خانههای معلم با تجهیزات به نسبت بهتر در مراکز استان و شهرهای بزرگ هم پذیرای معلمان هستند، با این وجود نارضایتیهای زیادی از ارایه خدمات به خانوادههای فرهنگی ابراز میشود. در همین زمینه یکی از معلمان میگوید: «امکانات رفاهی در مسافرتهای فرهنگیان باید سامانبخشی شود. تاکید بر رزرو اینترنتی انجام شود و سایت رفاهی نیز در این رابطه با ارایه راهنماییهای لازم با قرار دادن آخرین وضعیت رزرو و بدون اختلالاتی که گاهی هنگام مراجعه به سایت کاربران با آن مواجه میشوند تسهیلات لازم در این خصوص را فراهم کنند. اگربه مسافر فرهنگی فرصت انتخاب آگاهانه داده شود بسیار رضایتبخش است. از پذیرش افراد غیرفرهنگی که صرفا کارت همکار فرهنگی را قرض گرفتهاند خودداری شود تا از این حداقل امکانات هم فرهنگیان محروم نشوند.» یک فرهنگی دیگر هم میگوید: «چرا بایدخانه معلم آموزش و پرورش محلی برای اسکان روسای ادارات دیگر در زمانهای پیک مسافرت باشد؟» این در حالی است که وزیر آموزش و پرورش با مثبت ارزیابی کردن گزارش و اقدامات ستاد خدمات سفر در تعطیلات نوروز ٩٤ نسبت به سال گذشته، از آمادگی این وزارتخانه برای اسکان مسافران در تابستان خبر داده است. فانی در بازدید از ستاد مرکزی خدمات سفرهم گفته بود: با وجود مشکلات اعتباری وزارت آموزش و پرورش، مبلغ شش میلیارد تومان برای تجهیز مدارس جهت اسکان مسافران در اختیار استانها قرار گرفت. سیدجواد حسینی که مدیرکل آموزش و پرورش خراسان رضوی یکی ازمسافر پذیرترین استانهای کشور است نیز گفته: در طول یک سال اخیر برای رفاه حال فرهنگیان عزیز مبلغ ٢٠میلیارد ریال تجهیزات برای مدارس طرح اسکان فرهنگیان خریداری کردهایم.
مراکز ورزشی، تفریحی و رفاهی
بی تردید وقتی در شهرها و جادهها تردد میکنیم با مراکز ورزشی، تفریحی و رفاهی متعددی روبهرو میشویم که متعلق به نهادها و سازمانهای مختلفی است، در این میان آموزش و پرورش که یکسوم کارمندان دولت را دارد از سهم بسیار کمتری برخوردار است، فقط در مراکز استانها میتوان مواردی از این مراکز را دید. این در حالی است که آموزشوپرورش با در اختیار داشتن اردوگاههای متعدد میتواند پذیرای خانوادهها فرهنگیان باشد یا با عقد قرارداد با سایر نهادها تسهیلاتی را برای معلمان در نظر بگیرد، یکی از معلمان در همین رابطه میگوید: استفاده از اردوگاهها و تفرجگاههای تحت پوشش آموزش و پرورش برای استفاده اختصاصی همکاران محترم فرهنگی و خانواده آنها و امکان استفاده از اماکن ورزشی (باشگاه، استخر و...) تحت پوشش آموزش و پرورش بدون هزینه و یا با تخفیف ویژه و استفاده از امکانات اقامتی و تفریحی مانند خانه معلم در سطح استان میتواند زمینهساز بهرمندی خانوادههای فرهنگی از این امکانات رفاهی باشد.
ایاب و ذهاب
«یکی از مهمترین مسائلی که به مساله رفاه معلمان برمیگردد و اکثریت نیز با آن دست بهگریبانند (بهخصوص آقایان) باتوجه به اینکه در مناطق دور افتاده و یا شهرهای دیگر مشغول به خدمتند مساله کرایهای است که روزانه و ماهانه باید بپردازند و عملا نیمی از حقوقی که آنچنان زیادهم نیست صرف رفت و آمد میشود. اگر آموزش و پرورش نیز مانند دیگر ارگانها که به بهانههای مختلف مبالغی را به عنوان کمک هزینه پوشا، کمک هزینه سرویس، حتی هزینه آجیل شب عید و... به کارمندان خود پرداخت میکنند فقط مبلغی را در فیش حقوق همکارانی که در مناطق محروم یا شهری غیراز محل سکونت خدمت میکنند بپردازد مشکل بزرگی از دوش این معلمان برداشته خواهدشد. البته الان در فیشهای حقوقی مبلغی به عنوان مناطق محروم هست ولی هزینه چهار روز رفت و آمد یک معلم هم نمیشود.» این درخواست یک معلمی است که مجبور است هر روز مسیری را از محل سکونت خود تا مدرسه محل تدریسش طی کند، یکی دیگر از معلمان هم که مشکل مشابه دارد و در یک روستا مشغول خدمت است، مینویسد: «خیلی از کارمندان دولت حق سرویس دارند یا برای رسیدن به محل کار خود سرویس مخصوص دارنداما معلمین ما، اگر در روستاها خدمت کنند از چنین حقی برخوردار نیستند آنها مجبورند مبلغی را هم از جیب بگذارند تا هزینه رفت و آمدشان تامین شود.» یکی از امکانات رفاهی برای کارکنان هر دستگاهی سرویسهای ایاب وذهاب یا حق ایاب و ذهاب است که در فیشهای حقوقی آنها ماهانه پرداخت میشود؛ حقی که از معلمان دریغ میشود و خود یکی دیگر از موارد تبعیض میان کارمندان دولت است. بیتردید اگر قرار باشد این امکان موجب آسایش فکری و روانی باشد معلم بیش از هر کارمند دیگری به این آسایش و آرامش نیازمند است.
نقل وانتقالات
«اگر یک برادر نیروی انتظامی به هر نقطهای از کشور منتقل شود اگر همسرش فرهنگی باشد به پیروی از همسر حتی در طول سال تحصیلی منتقل میشود ولی برای زوجین فرهنگی در نقلوانتقالات فقط دو امتیاز تعلق میگیرد.» این چند جمله کوتاه حکایت از یک مشکل دیگر فرهنگیان دارند عدم بومیگزینی در مقاطعی و ازدواج فرهنگیان یا تغییر محل تحصیل یا زندگی معلمان یا فرزندانشان گاهی آنها را مجبور میکند محل خدمت خود را تغییر دهند؛ اجباری که با مشکلات فراوانی همراه خواهد بود. تعداد زیادی از معلمان همه ساله خواستار تغییر محل خدمت خودهستند که موفق به این کار نمیشوند زندگی آنها با بحران مواجه میشود. به نظر میرسد با سیاست ساماندهی نیروی انسانی که به عنوان یکی از اولویتهای وزیر اعلام شده است میشود این مساله را تا حد زیادی برطرف ساخت چراکه در هر صورت تسهیل در امر انتقال معلمانی که به هر دلیل تمایلی به خدمت در منطقهای را ندارند، میتواند به رفع این مساله کمک کند. مشاهده تسهیلات نقل وانتقال در سایر نهادها و دستگاهها برای معلمانی که همواره شاهد این تبعیضها هستند قابل تحمل نیست آنها انتظار دارند نه بیشتر بلکه حداقل به اندازه سایر کارمندان دولت برایشان امکانات وتسهیلات قایل شوند.
مراکز خرید
فروشگاههای فرهنگیان که تقریبا در تمام مناطق حداقل یک شعبه دارد از قدیمیترین مراکز خرید فرهنگیان است؛ فروشگاههایی که با عضویت و سهامداری معلمان و به شکل تعاونی اداره میشود. اقلام موجود در این فروشگاهها از نظر کیفیت و قیمت چندان تفاوتی با سایر مراکز خرید ندارد تنها امتیاز در نظر گرفته این است که اعضا با استفاده از دفترچههای عضویت میتوانند اجناس و کالاهای خاصی را قسطی خریداری کنند و اقساط مربوطه از حقوق آنها کسر میشود. نارضایتی از عملکرد شرکتهای تعاونی مصرف آنقدر زیاد است که تبدیل به ناامیدی شده تا حدی که بسیاری از معلمان ترجیح میدهند از سایر مراکز خرید کنند حتی اعضای شرکت در مجامع عمومی حضور نمییابند و همیشه گروه اندکی جلسات را برگزار میکنند و انتخابات با حضور کمتر از پنج درصد از اعضا انجام میشود. شرکت تعاونی مصرف یکی دیگر از امکانات رفاهی معلمان است که به دلیل سوء مدیریت نتوانسته گرهی از مشکلات رفاهی معلمان را باز کند. این مجموعه نیازمند توجه و تحول ویژه است. البته صندوق ذخیره فرهنگیان در ادامه اقدامات رفاهی خود برای افزایش قدرت خرید فرهنگیان، طرحی را با عنوان طرح فرهنگ اخیرا راهاندازی کرده است و مراکز خرید دایر کرده که فرهنگیان شاغل و بازنشسته با ثبت نام در این طرح میتوانند کالاهای اساسی را با تخفیف ویژه از فروشگاههای طرح فرهنگ خریداری کنند.
تسهیلات تحصیلی
دانش شغلی در هر حرفهای با تحصیلات دانشگاهی به دست میآید و یکی از شاخصهای مهم در ارزیابیهای شغلی است چراکه مهارت عملی نیز منوط به این مهم بوده و به همین دلیل در ابتدا استخدام هر دستگاهی تلاش دارد تا نیروهای مورد نیاز خودرا از تحصیلکردگان دانشگاهی مرتبط انتخاب کند. پس از استخدام نیز هر نهاد یا سازمانی در راستای مدیریت منابع انسانی تلاش میکند با تشویق نیروهای خود به ادامه تحصیل و برگزاری دورهای ویژه توان علمی و عملی کارکنان خود را افزایش دهد تا بر میزان بهرهوری دستگاه مربوطه بیفزاید. ارایه تسهیلات برای تشویق نیروها از راهکاهای مرسوم است که مرخصی تحصیلی، مامور به تحصیل کردن، وام و یارانههای تحصیلی از جمله این تسهیلات است. تسهیلاتی که متاسفانه از آن در آموزشوپرورش خبری نیست حتی بعد از دریافت مدارک تحصیلی با هزینههای شخصی چندان تغییری در حقوق و مزایای معلمان ایجاد نمیشود بسیاری از معلمان رنج سفر را به خود میدهند و هزینههای زیادی را متحمل میشوند تا ادامه تحصیل دهنداما سیستم چندان بهایی برای آنها قایل نیست؛ به همین دلیل اکثر دارندگان مدارک کارشناسی ارشد و دکترا ترجیح میدهند از آموزش وپرورش خارج شوند. این نخبه گریزی موجب شده است تا فقرنیروی انسانی کیفیت رادر این نهاد زیربنایی کاهش دهد؟
فرزندان فرهنگیان وتسهیلات ویژه آمار و اطلاعات نشان میدهد فرزندان فرهنگیان اقشار برتر جامعه هستند و این خود نشان تاثیر دیدگاه تربیتی بر موفقیت تربیت فرزندان دارد؛ تاثیری که در ابعاد تحصیلی، اخلاقی و اجتماعی به خوبی خود را نشان میدهد این وجه تمایز یک سرمایه ارزشمند برای معلمان وجامعه به شمار میآید. توجه به این سرمایه ارزشمند که با مشقتهای زندگی معلمی به دست آمده یک ضرورت فراسازمانی است اما از آموزش و پرورش انتظار میرود از خانواده خود بیشتر حمایت کند، بسیاری از دستگاهها تسهیلات ویژهای برای فرزندان کارکنان خود در نظر میگیرند و از همان بدو تولد مورد حمایتهای بهداشتی، درمانی و تحصیلی قرار میدهند و بعد هم برای اشتغال امتیازات خاصی در نظر میگیرند حمایتهایی که تقویتکننده پیوند سازمانی و انگیزهبخش کاری خواهد بود. متاسفانه در این زمینه نیز مانند سایر بخشهای رفاهی و خدماتی، آموزش و پرورش ازقافله عقب مانده است، معلمان که رضایت چندانی ندارند میگویند: حداقل شهریه از فرزندان در مدارس نگیرند، استخدام یکی از فرزندان فرهنگیانی که بازنشسته میشوند و اختصاص سهمیه بیشتر در دانشگاه فرهنگیان به فرزندان آنها از دیگر خواستههای آنها در این زمینه است.
محیط کاری و استانداردهای لازم
«به محل کار معلم و دیگر مشاغل نگاه کنید: دریغ از یک مورد رعایت بهداشت کار، صندلی غیراستاندارد، تخته از آن بدتر، محیط کلاس تا حد امکان پر از دانشآموز، روشنایی کلاس غیراستاندارد، سرمایش و گرمایش هم که گفتن ندارد» این یادداشت یک معلم است که برخورداری از یک محیط استاندارد را لازمه نشاط و جذابیت کاری میداند، البته او از حداقلها میگوید؛ حداقلهایی که شأن معلم رعایت شود. وقتی دانشآموزان میبینند آموزش وپرورش برای معلم خود آنقدر ارزش قایل نیست که یک میزوصندلی مرتب در نظر بگیرد چگونه انتظار میرود اوکه محل کار سایر کارکنان را در ادارات میبیند نسبت به معلم احساس کرامت کند، خنده دانشآموزان را تصور کنید وقتی معلم روی صندلی فرسوده مینشیتد و میافتد یا میخهای صندلی یا لبه میز اسقاطی لباس او را پاره میکند. این خواسته دیگر نمیتواند زیادهخواهی باشد احساس مثبت به کلاس درس یا دفتری که معلم میخواهد چند دقیقه زنگ تفریح را در آن استراحت کند یک حق طبیعی است که دریغ کردن آن اوج بیانصافی و بیمسوولیتی است.
بهداشت و درمان
خدمات بهداشتی و درمانی از ضروریات زندگی روزمره است؛ خدماتی که معلمان مانند سایر بخشهای رفاهی چندان از آن بهرهمند نیستند. معدود مراکز درمانی و بهداشتی ویژه فرهنگیان آن هم در مراکز استانها و شهرهای بزرگ پاسخگوی نیازهای خانواده بزرگ معلمان نیست. از طرفی این مراکز فاقد تجهیزات وامکانات لازم برای همه موارد بوده است. راه چاره در مراجعه به مراکز بهداشتی ودرمانی دولتی، خصوصی یا مراکز سایر نهادها وسازمانها است که هزینههای مراکز خصوصی آنقدر بالا است که در توان فرهنگیان نیست و مراکز سایر نهادها نیز اکثر طرف قرارداد آموزشوپرورش و بیمههای آن نیستند بنابراین میماند مراکز دولتی که آن هم وضعیتش مشخص است هر چند در سالهای اخیر کمی بهتر شده است. به نظر میرسد ارایه خدمات بهداشتی و درمانی به معلمان نیازمند یک طرح جامع است تا دغدغههای سلامتی این خانواده بزرگ کاهش یابد.
بیمه
از روزی که تبلیغات بیمه معلم در در و دیوار شهرها مشاهده شد امیدی در دل معلمان ایجاد شد که دیگر از شر سایر بیمهها خلاص خواهند شد آنها امیدوار شدن به اینکه شرکت بیمه معلم خدمات خود را گسترش دهد و با پوشش اکثر خدمات بهداشتی و درمانی نگرانی معلمان را برطرف سازد اما این مجموعه هم مانند سایر شرکتهای صندوق ذخیره فرهنگیان ازهمان ابتدا بامشکلات جدی به ویژه در دولت احمدینژاد روبهرو شد. بیمه معلم با عنوان اولیه «شرکت بیمه صادرات و سرمایهگذاری» در سال ١٣٧٣ با مشارکت نظام بانکی و برای توسعه فعالیتهای صادراتی و ارایه پوششهای بیمههای اعتباری در مقابل ریسکهای موجود، تاسیس شد. در تیرماه سال ١٣٨٦، پس از واگذاری بخش عمده سهام شرکت و براساس تصمیم سهامداران جدید، نام شرکت به «بیمه معلم» تغییر یافت. این شرکت توانست بهتدریج دامنه فعالیتهای خود را توسعه داده و موفق به اخذ مجوز فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در کلیه رشتههای بیمه زندگی و غیر زندگی و اتکایی گردد. هماکنون شرکت بیمه معلم در بازار بیمه کشور به عنوان قدیمیترین شرکت بیمه خصوصی در عرضه کلیه خدمات بیمهای فعال است و شمار زیادی از هموطنان گرانقدر به ویژه فعالان اقتصادی کشور از محصولات و خدمات این شرکت بهرهمند هستند. درحالی تجربه بیمه معلم مورد نقد و اعتراض است که فرهنگیان تجربه یک دوره همکاری بیمه آتیهسازان با آموزش و پرورش را به پایان رساندند و بسیاری از آنان از خدمات ارایه شده این بیمه نیز نارضایتی خود را ابراز میدارند و این در حالی است که شنیده میشود وزارت آموزش و پرورش، بیمه تکمیلی فرهنگیان را در قالب چهار بسته مختلف پیشبینی کرده و آن راجهت نظرسنجی از فرهنگیان به استانها ارسال کرده است. و به نظر میرسد امسال با توجه به پوششهای بیمهای خاص، بستههای بیمه تکمیلی با شرایط و خدمات ویژه برای فرهنگیان در نظرگرفته شده است. در بسته اول خدمات با شرایط فعلی تعریف شده، در بسته دوم خدمات کامل با نرخ مصوب بیمارستانی، در نوع سوم تلفیق خدمات بیمارستانی و پاراکلینیکی و در بسته نوع چهارم نیز خدماتی کمتر از شرایط فعلی در نظر گرفته شده است. بیمه طلایی یکی دیگر از طرحهای بیمهای است که با وجود مانور مسوولان در دولت گذشته نتوانست رضایت معلمان را به دست آورد یکی از مدیران کل آموزش وپرورش بیمه طلایی را کار اشتباهی دانسته که در دولت قبل اتفاق افتاده بود چرا که به نظر ایشان بیمه یک واحد اقتصادی است و متناسب با پولی که میگیرد خدمات میدهد و به دلیل ارایه خدمات دندانپزشکی، بیمه ورشکست شد. بیمه ایران تمام طلب خود را یکجا مطالبه کرده بود و وزارتخانه نمیتوانست تمام بدهی به جا مانده از قبل را یکجا پرداخت کند در نتیجه بیمه طلایی فرهنگیان به بیمه آتیهسازان حافظ واگذار شد ولی در عین حال آقای فانی اخیرا با آقای نوبخت جلسهای داشتند و قرار شد که مطالبات بیمه ایران پرداخت شود و امیدواریم در سال٩٤ با بیمه ایران قرارداد منعقد کنیم. خلاصه اینکه معلمان از خدمات بیمهای مناسبی برخوردار نیستند و این شایسته این قشر نیست. امروزه در نظام تامین اجتماعی در اکثر کشورها ارایه خدمات بیمهای از ابتداییترین خدمات است که تامینکننده امنیت روانی و انگیزه بخش کاری است لذا ضرورت دارد مسوولان چارهای اساسی بیندیشند.
