بهنام اسبقی: باید‌‌‌‌ مدال‌هایی که پدرم نگرفت را بگیرم

قهرمان تکواندو جهان و دارنده مدال طلای بازی های آسیایی اینچئون هدفش را کسب مدال هایی که پدرش تاکنون نگرفته، عنوان می کند. جی پلاس: بهنام اسبقی قهرمان جهان و آسیا که در خانواده ای رزمی به دنیا آمده، هدف زندگی ورزشی خود را گرفتن مدال هایی خواند که پدرش از رسیدن به آنها بازماند. او اما طلای المپیک را در کارنامه ندارد و در عین حال از انگیزه بالایش برای کسب طلای ریو می گفت. • شما تا یک قدمی شکست در فینال باز ی های آسیایی اینچئون پیش رفتید اما در بیست ثانیه نتیجه را تغییر دادید! خودتان فکرش را می کردید پیروز شوید؟ برای آن مسابقه خیلی زحمت کشیدیم؛ از سوم فروردین ماه در اردو بودیم. تیم آماده ای داشتیم و وضعیت خودم هم خوب بود. خوشبختانه در ثانیه های پایانی ضربه ای که زدم به صورت حریف چینی خورد و به طلا رسیدم. خیلی خوشحال کننده بود. • پدرتان فیروز اسبقی، چقدر در موفقیت هایتان تاثیر داشت؟ از وقتی چشم باز کردم، تکواندو را شناختم و از پنج سالگی تمریناتم شروع شد. قطعا پدرم باعث شد به این رشته کشیده شوم. پدرم در دوره جنگ تکواندوکار بود و مسابقات رسمی به این شکل رواج نداشت. همیشه دوست داشتم مدال هایی که پدرم نداشت را بگیرم. تاکنون تعدادی از آنها را گرفته ام و به هدف اصلی نزدیک شدم اما طلای المپیک مدال اصلی است که باید هر طور شده آن را بگیرم. از الان تمرینات را شروع کردیم و انگیزه زیادی برای رسیدن به طلای ریو دارم. • موفقیت ها چه تاثیری در زندگی تان داشت؟ هرچقدر تعداد مدال ها بیشتر شود، وظیفه ام سنگین تر می شود. تلاش می کنم جایگاه خوبی میان مردم داشته باشم تا دعای خیرشان همراهم باشد. خانوداه، مربیان و خود ورزشکار در یک طرف قرار دارند و طرف دیگر که مهمترین بخش زندگی یک قهرمان است، مردم هستند. آنها باید از ما رضایت داشته باشند و همین که با برد و باخت ها خوشحال یا ناراحت می شوند، این یعنی در برابرشان وظیفه سنگینی داریم. به سهم خودم سعی می کنم چیزی کم نگذارم، اردوها شبانه روزی است، در تمرینات با تمام توان تلاش می کنیم و هدف رسیدن به موفقیت در میادین مختلف است. • چقدر از زندگی شخصیتان گذشتید؟ همه هوگوپوشانی که در اردو هستند، شاید تازه وارد تیم ملی شده باشند اما بیش از ۱۰ سال است که تکواندو کار می کنند. ما کار، درس، خانواده و خیلی مسایل دیگر را کنار گذاشتیم و فقط تمرین می کنیم. ورزش حرفه ای تمرکز زیادی می خواهد و در تمرینات باید با تمام انرژی کار کنیم؛ هیچ کدام از اینها کار راحتی نیست. • چه توصیه ای برای جوانانی دارید که ممکن است شما را الگوی خود قرار دهند؟ کسانی که در این رشته فعالیت می کنند، کوچکترین حرکت ما را می بینند، به ویژه حالا که فیلم مسابقات پخش می شود و اطلاع رسانی ها دقیق است. انتخاب یک الگو اصلا کار راحتی نیست؛ ما همان طور که حرفه ای تمرین می کنیم تمام ابعاد زندگی مان هم حرفه ای شده تا در مسابقات بهترین عملکرد را داشته باشیم. البته در کنار موفقیت و حرفه ای بودن یک ورزشکار، اخلاق و رفتار او مهم است. حتی وقتی یک قهرمان در مسابقه است باید رفتار مناسبی داشته باشد. انتهای پیام