بدیهی است که رای دهندگان فرانسوی نه لوپن و نه فیون را نمی پسندند. با این حال اگر گزینه سومی ظهور نکند آنها ممکن است مجبور به انتخاب بین یک «تاچریست» و یا یک «پوپولیست» شوند: یک انتخاب شوم برای روزهای سخت.
به دنبال انتخابات شگفت آور آمریکا، اکنون فرانسه نیز به نظر می رسد پس از آمریکا نتیجه ای غیرقابل پیش بینی را رقم بزند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه گاردین نوشت: آیا همه انتخابات ها این روزها غیر قابل پیش بینی شده است؟ «نیکولا سارکوزی» رئیس جمهور سابق فرانسه باید پس از شکست تحقیر آمیز خود در روز یکشنبه در دور اول مقدماتی حزب اش در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده این سوال را از خود پرسیده باشد. این ناراحتی بزرگ - برای فردی که معتقد بود یکی از شش نامزدی است که می تواند فرانسه را نجات دهد - از سوی «آلن ژوپه» که شهردار شهر «بوردو» بود و ماه ها در صدر نظر سنجی ها قرار داشت، نبود. بلکه از سوی فردی بود که برای مدت پنج سال نخست وزیر خود سارکوزی بود و از او به عنوان یک «همکار» نام می برد: فرانسوا فیون.
موفقیت فیون بعد از یک مبارزه طولانی به دست آمد؛ مردی که دیدگاه های محافظه کارانه اش با انرژی سارکوزی و تجربه ژوپه مطابقتی ندارد. اما او پیش از همه ظاهر شد و به این اطمینان دست یافت که در دور دوم انتخابات این حزب در روز یکشنبه، در برابر ژوپه به پیروزی خواهد رسید. فرد برنده، بلافاصله به یکی از گزینه های انتخابات فرانسه در ماه مه آینده تبدیل خواهد شد.
در روز یکشنبه دو بازنده وجود دارد. اولین نفر که قطعا سارکوزی است که زبان پوپولیستی او ریاکارانه به نظر آمد، و اشکالات وی در دادگاه در نهایت حتی برای حامیان او هم غیر قابل پذیرش بود.
اما کناره گیری سارکوزی برای «مارین لوپن» رهبر حزب جبهه ملی نیز گران تمام شد زیرا که وی ترجیح می داد به جای فیون، در برابر سارکوزی، و یا ژوپه که رویکرد نرمی در برابر مهاجرت داشت، روبرو شود. پس از یک هفته با شکوه برای لوپن که در آن روزنامه نگاران خارجی برای دیدار با او به عنوان پیروز بعدی انتخابات پس از پیروزی «دونالد ترامپ» رئیس جمهور منتخب آمریکا به صف شدند، او به واقعیت سیاسی در کشورش بازگشت و اینکه حزب راست افراطی در این کشور حرف آخر را می زند.
این مسئله خبر خوشی برای لیبرال های فرانسوی خواهد بود زیرا احتمال پیروزی لوپن را کاهش می دهد. اما آنها ممکن است آنچه را که بعدا رخ خواهد داد نیز قبول نداشته باشند.
این گونه توصیف شده که فیون 62 ساله برنامه اقتصادی «مارگارت تاچر» نخست وزیر سابق انگلیس، محافظه کاری اجتماعی «استفن هارپر» نخست وزیر سابق کانادا و دیپلماسی «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه را دارد. همه این ویژگی ها جایگزین های خوبی را در برابر راست گرایان به رایی دهندگان فرانسوی ارائه می کند.
فیون حتی پس از آنکه از سوی رسانه ها و رقبای سیاسی اش مورد تمسخر قرار گرفت نیز خوب عمل کرد. اما سیاست، اغلب بر اساس خاطرات کوتاه مدت شکل می گیرد و فیون همچون دیگر سیاستمداران رقیب اش است و تنها توصیف او جدید به نظر می رسد.
نخست وزیر سابق یک مبارزه جدی اما کسل کننده را برای ایجاد یک ائتلاف از حامیانش بر اساس برنامه اقتصادی لیبرال و ارزش های سنتی کاتولیک خود اجرا کرده است. سرمایه اصلی وی صرف به دست آوردن حمایت مخالفان ازدواج همجنسگرایان شده است که سه سال پیش در فرانسه مطرح شد. فیون وعده نداده است این قانون را لغو کند، اما وعده داده برای برخی از موارد دور زدن برخی ممنوعیت های پزشکی، آن را بازنویسی خواهد کرد.
در پاسخ به سوال جایگاه اسلام در فرانسه سکولار - که پس از عملیات تروریستی اخیر تبدیل به موضوعی داغ شده است - فیون محتاط بوده است، اما به «ارزش های سنتی فرانسه» اعتقاد راسخ دارد. او به تازگی کتابی با موضوع «توتالیتاریسم اسلامی» منتشر کرده که در آن او به نظریه «ساموئل هانتینگتون» در مورد «برخورد تمدن ها» استناد کرده است. فیون از رویکرد «قانون و نظم» سخت حمایت می کند و اجرای دقیق قوانین سکولار را می خواهد.
اما فیون در مورد مسائل اقتصادی متفاوت است. او می خواهد همچون تاچر عمل کند و در کشوری که اصلاحات را سخت می پذیرد، شوک درمانی کند. طرح های او شامل کاهش تعداد کارمندان دولت به نیم میلیون نفر و هزینه های عمومی به 110 میلیارد پورو (95 میلیارد پوند) است. در صورت پیروزی وی همچنین سن بازنشستگی از 62 به 65 و ساعات کاری هفتگی از 35 ساعت به 39 ساعت افزایش خواهد یافت.
این پیشنهادات این پتانسیل را دارند که اتحادیه های فرانسوی را به خیابان ها بکشانند، اما فیون می گوید او برای مبارزه آماده است. نقطه ضعف واقعی او این است که اگر او راست می گوید چرا در مدت پنج سالی که نخست وزیر سارکوزی بود این کار را نکرد. او بی میلی سارکوزی به اعمال اصلاحات غیر محبوب را عامل این ناکامی می داند.
اگر فیون به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود، پیامدهای زیادی برای سیاست خارجی فرانسه به دنبال خواهد داشت (هر چند انتظار نداریم که او در مذاکرات برگزیت با ملایمت رفتار کند). فیون آشکارا طرفدار پوتین است و به روسیه برای نقش اش در حمایت از نظام سوریه تبریک گفته است. او با رهبر روسیه رابطه شخصی دارد و به ویلای خصوصی پوتین دعوت شده است. بنابراین اگر قرار باشد فیون در دور نهایی انتخابات سال آینده با لوپن رقابت کند، هر دو نامزد مورد علاقه روسیه خواهند بود.
بدیهی است که رای دهندگان فرانسوی هیچ یک از این دو را نمی پسندند. با این حال اگر گزینه سومی ظهور نکند آنها ممکن است مجبور به انتخاب بین یک «تاچریست» و یا یک «پوپولیست» راست افراطی شوند: یک انتخاب شوم برای روزهای سخت.
