میان کاهش یارانه و بی ثباتی سیاسی ارتباط مستقیمی وجود دارد بنابراین دور از انتظار نیست که برنامه بلند پروازانه «چشم انداز 2030» به ناآرامی های گسترده ای در عربستان منتهی شود.
عربستان سعودی در حال حاضر حذف یارانه ها را آغاز کرده و هزینه های عمومی را کاهش داده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، مجله نشنال اینترست آمریکا در مطلب کوتاهی نوشت: عربستان سعودی به عنوان بزرگترین صادر کننده نفت جهان، به تازگی از برنامه بلند پروازانه ای برای بازسازی اقتصاد وابسته به نفت خود پرده برداری کرد، اما این اقدام در موقعیت بدی صورت می گیرد و می تواند به خوبی به یک ناآرامی بزرگ منجر شود و هسته این پادشاهی را به لرزه درآورد.
ریاض دارای تقریبا یک پنجم از ذخایر نفت جهانی است. بنابراین تعجب آور نیست که این کشور برای پر کردن خزانه خود به شدت وابسته به نفت باشد. برآورد شده است که نفت بیش از 90 درصد از بودجه و درآمد صادراتی عربستان و همچنین 55 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تامین می کند.
نیازی به گفتن نیست که سقوط قیمت نفت خام تا به حال اثرات سوئی بر عربستان سعودی داشته تا جایی که در حال حاضر می خواهد درآمدهای غیر نفتی خود را تحت برنامه ای به نام «چشم انداز 2030» افزایش دهد. این استراتژی که توسط شاهزاده «محمد بن سلمان» جانشین ولیعهد ابداع شده، شامل ایجاد بزرگترین صندوق ثروت ملی جهان با کمک خصوصی سازی غول نفتی دولتی «آرامکو» و کاهش مزایای رفاهی است.
جانشین ولیعهد حتی اگر بتواند تمامی خواسته های فهرست خود را تامین کند، ممکن است نتواند آینده ای درخشان برای پادشاهی خود را تضمین کند. با قطع یارانه ها و واگذاری کنترل بخش هایی در صنعت نفت این کشور، عربستان سعودی نتواند به اهداف مورد نظر خود برسد.
دلیل آن ساده است. این اصلاحات که به عنوان طرح تحول ملی شناخته شده، خیلی دیر اعمال شده است. آنچه که چند سال پیش به راحتی مهیا بود، در حال حاضر با کسری بودجه و قیمت پایین نفت پیچیده شده است. چالش های دیگر عبارتند از اشتغالزایی در بخش خصوصی با سرعتی که تاکنون در تاریخ این کشور دیده نشده است. ریاض همچنین باید افزایش سرسام آور تقاضا برای سوخت داخلی را پاسخگو باشد و خاندان حاکم را راضی نگاه دارد.
این استراتژی و رهبری ملک سلمان به طور کلی، در حال حاضر ناشی از شکاف در میان شاهزادگان و حمایت برخی ها از تغییر رژیم است اما این تنها نیمی از مشکل است.
خطر نخبگان کشور با خطر توده مردم همسان است. عربستان سعودی در حال حاضر حذف یارانه ها را آغاز کرده و هزینه های عمومی را کاهش داده است. اگر چه بسیاری از این هزینه ها از لحاظ اقتصادی ناکارآمد هستند، اما آنها نیز اساس قراردادهای اجتماعی را شکل می دهند.
پیامدهای این تصمیم می تواند برای آل سعود عمیق و وسیع است.
کاهش سطح رفاه عمومی در بهترین حالت، ناآرامی ها و در بدترین حالت آشفتگی بهار عربی را موجب می شود. یارانه ها همان چیزی است که این پادشاهی نفتی را در بحبوحه قیام مردمی در سال 2011 در تونس، لیبی، مصر و دیگر کشورها در صلح و ثبات نگاه داشت.
یمن به عنوان کشور همسایه عربستان و نیجریه به عنوان یک کشور تولید کننده نفت نمونه های اخیر کشورهایی هستند که در آنجا افزایش قیمت به خشونت منتهی شده است. میان کاهش یارانه و بی ثباتی سیاسی ارتباط مستقیمی وجود دارد.
