به گزارش جماران علی اشراقی در توضیح عکس خود نوشت:
با که گویم درد بى درمان خود را زان که من
در میان جمع تنها و پریشانم چو شمع
با خیالش ، با نگاهش ، با فراقش ، با غمش
گاه گریان ، گاه سوزان ، گاه لرزانم چو شمع
پى نوشت ١ : عکس در حیاط منزل خانم امام و درتابستان سال ١٣٥٩ گرفته شده و به ترتیب از سمت راست مادرم ، خانم امام ، مسیح پسر خاله ام ، زهرا خواهرم ، خودم ، پدرم ، عاطفه خواهرم و برادرانم محمدتقى و مرتضى دیده مى شوند
پى نوشت ٢ : پدرم در ٢١ شهریور ١٣٦٠ جمع ما را تنها گذاشتند.