به گزارش سرویس علم و فناوری جیپلاس، پژوهشگران دانشگاه ایلینوی در شیکاگو به راهحلی دست یافتهاند که میتواند برگهای مصنوعی ساخته شده در شرایط آزمایشگاهی را واقعیتر کرده و روانه دنیای واقعی کند. در این برگهای بهبودیافته از دیاکسید کربن موجود در هوا به عنوان یکی از گازهای گلخانهای استفاده میشود. این برگهای مصنوعی در تبدیل دیاکسیدکربن به سوخت 10 برابر مؤثرتر از برگهای طبیعی عمل میکنند.
این برگهای مصنوعی در واقع، فرآیند فتوسنتز را تقلید میکند. در این فرآیند، برگها از آب و دیاکسیدکربن موجود در هوا و انرژی خورشیدی برای تولید کربوهیدراتها استفاده میکنند. اما تاکنون تمام برگهای مصنوعی ساخته شده به روش آزمایشگاهی تنها در این شرایط کاربردی بودهاند و میتوانستند از دیاکسیدکربن تحت فشار و خالص مخازن استفاده کنند. برگها برای وارد شدن به دنیای واقعی باید بتوانند دیاکسیدکربن را از منابع رقیقشدهای چون هوا و گاز سوخت بیرون بکشند.
درواقع، آزاد شدن منابع دیاکسیدکربن تحت فشار از این برگها بدان معناست که آنها باید راهی برای جمعآوری و تمرکز دیاکسیدکربن هوا برای انجام واکنشهای مصنوعی فتوسنتز خود بیایند. محققان با قرار دادن برگ مصنوعی داخل کپسول شفافی ساخته شده از غشای نیمهنفوذپذیر رزین آلومینیومی چهارکربنی و پر کردن آن با آب، این مشکل را حل کردند.
این غشاء، امکانی را فراهم میکند که وقتی با نور خورشید گرم میشود، آب از داخل تبخیر میشود. زمانی که آب از غشاء عبور میکند، به طور انتخابی دیاکسیدکربن را از هوا جذب میکند. بخش فتوسنتز مصنوعی در این کپسول از یک جاذب نوری ساخته شده که با کاتالیستهایی پوشیده شده که با جذب نور، دیاکسیدکربن را به منوکسیدکربن تبدیل میکند و به این طریق، سوختهای مصنوعی مختلفی را تولید میکند. در این میان، اکسیژن هم تولید شده یا میتواند آن را از محیط اطراف گرفته یا در آن آزاد کند.
با این راهحل، برگهای مصنوعی هم میتوانند همانند یک برگ طبیعی عمل کند. با این حساب، 360 برگ مصنوعی که هر کدام 1.7 متر طول و 0.2 متر پهنا دارند، میتوانند روزانه حدود نیمتن منوکسیدکربن تولید کنند که مورد استفاده سوختهای مصنوعی قرار میگیرند. این تعداد برگ مصنوعی مساحتی معادل 500 متر مربع را پوشش میدهد و قادر است میزان دیاکسیدکربن را روزانه و در شعاع 100 متری تا 10 درصد کاهش دهد.