سابقه دقیق در دندانهای شیری، نقشه زمانی مواجهه کودکان با فلزات را ترسیم میکند
به گزارش جماران به نقل از مجله پزشکی یک مطالعه اخیر توصیه کرده است که محافظت بیشتری از زنان باردار و کودکان در ماههای اولیه زندگی در برابر مواجهه با آلایندهها به عمل آید، پس از آنکه بین برخی فلزات و آلایندههای محیطی و شاخصهایی که ممکن است بر رشد مغز تأثیر بگذارند، از طریق سابقه دقیق در دندانها، ارتباط برقرار کرد.
محققان بر تحلیل دندانهای شیری کودکان تکیه کردند که سابقه زمانی دقیقی شبیه "لایههای زمین" را حفظ میکنند و مواجهه بدن با فلزات را در مراحل حساس بارداری و اوایل کودکی ثبت میکند.
این مطالعه که در مجله Science Advances منتشر شده است، دندانهای ۴۸۹ کودک ۸ تا ۱۴ ساله را در مکزیک تحلیل کرد.
با استفاده از تکنیکهای پیشرفته، محققان توانستند غلظت ۹ فلز مختلف از جمله سرب، روی، مس و منگنز را به صورت هفتگی، از ۲۰ هفته قبل از تولد تا ۴۰ هفته پس از آن، اندازهگیری کنند.
این تحلیل دقیق به دانشمندان امکان داد تا نقشه زمانی مواجهه کودکان با این فلزات را در مراحل بحرانی رشد ترسیم کنند.
این مطالعه نشان داد که دوره بین ۶ تا ۹ ماه پس از تولد، یکی از "حساسترین پنجرهها" برای رشد مغز است؛ در این مرحله، مواجهه بالا با برخی فلزات، به ویژه سمیترین آنها، با تغییراتی مرتبط بود که بعداً در ساختار و عملکرد مغز قابل مشاهده است.
این تغییرات شامل تفاوتهایی در اندازه مغز، ضعف در ارتباط عملکردی بین مناطق آن، و همچنین تأثیر بر سلامت ماده سفید که مسئول انتقال کارآمد سیگنالهای عصبی است، میشود.
این یافتهها از نظر زیستمحیطی اهمیت ویژهای دارند؛ زیرا این فلزات در آب، غذا و حتی در محیط اطراف داخل خانهها یافت میشوند.
محققان خواستار بازاندیشی در سیاستهای بهداشتی و زیستمحیطی شدند، به طوری که بیشتر بر محافظت از زنان باردار و کودکان در ماههای اولیه زندگی متمرکز شود، به جای بسنده کردن به رویکرد کلی و گسترده.
برای خانوادهها، این نتایج به این معنا نیست که سرنوشت کودک با یک عامل تعیین میشود، اما نشان میدهد که کاهش مواجهه با آلایندهها در دوران بارداری و شیردهی احتمالاً تأثیر مثبت بلندمدتی دارد.
اقدامات سادهای مانند اطمینان از کیفیت آب آشامیدنی، توجه به منابع غذایی و کاهش مواجهه با منابع آلودگی ممکن است نقش مهمی در حمایت از رشد مغز سالم ایفا کند.
دادههای محیطی و رفتاری
این مطالعه تنها به تحلیل بیولوژیکی محدود نشد، بلکه نتایج خود را با ارزیابیهای رفتاری و پرسشنامههایی از والدین، همراه با اسکنهای MRI از کودکان پشتیبانی کرد.
این ترکیب بین دادههای محیطی، رفتاری و تصویربرداری عصبی به محققان تصویری جامع داد که مواجهه اولیه با فلزات را با اثرات بلندمدت آن بر رشد عصبی و رفتار مرتبط میکند.
محققان گفتند که تأثیر نه تنها به نوع فلز، بلکه به زمان مواجهه نیز بستگی دارد؛ برخی فلزات مانند روی برای رشد بدن ضروری هستند، اما ممکن است در صورت مواجهه بدن با دوزهای نامتعادل، چه کمبود و چه بیشبود، به یک عامل خطر تبدیل شوند.
همچنین مواجهه همزمان با چندین فلز میتواند اثرات را چند برابر کند، که نشاندهنده پیچیدگی تداخل بین عوامل مختلف محیطی است.
این یافتهها راه را برای رویکرد جدیدی در بهداشت عمومی باز میکند که بر مداخله زودهنگام در دورههای خاصی از زندگی کودک متمرکز است، به جای نظارت بعدی بر رشد. زیرا درک اینکه "کی" مغز بیشتر در معرض خطر است ممکن است به اندازه دانستن "چه چیزی" باعث این خطر میشود، مهم باشد.
