یک مدرس دانشگاه انتخابات اردیبهشت ۹۶ را رقابت میان دو گونه پوپولیسم می داند.
به گزارش جماران، محمد مهدی مجاهدی در یادداشتی تلگرامی نوشت:
این انتخابات (بسیار بیش از ادوار انتخاباتی قبلی) عرصه‌ی رقابت میان دو گونه پوپولیسم خواهد بود:
- پوپولیسم عادی‌ساز و مردم‌گرا و صادق
- پوپولیسم استثناطلب و مردم‌فریب و لاف‌زن
هر دو هم مهم‌ترین تکنیک‌شان مردم‌انگیزی است.
مردم‌انگیزی یعنی تحریک کردن سلسله‌ی اعصابی که عواطفواحساسات را به سیاست پیوند می‌زند.
پوپولیسم عادی‌ساز و مردم‌گرا و صادق (مثل برنی سندرز و خاتمی) بخش‌هایی از حقایق و واقعیت‌ها را می‌گوید که مردم را برمی‌انگیزد و آرمان‌هایی را به یاد مردم می آورد که مردم را گرم و جذب می‌کند.
پوپولیسم استثناطلب و مردم‌فریب و لاف‌زن (مثل ترامپ و مثل معجزه‌ی هزاره) مستقل از واقعیت و حقیقت، سخنان بی‌معنی ولی برانگیزاننده می‌گوید.
یک مردم‌گرای عادی‌ساز و صادقْ آگاهانه و مسؤولانه و راست‌گویانه از تحریک سلسله‌اعصابی که سیاست را به عواطفواحساسات پیوند می‌زند، استفاده می‌کند، ولی باید بداند که در رقابت امسال، نفس آمار و اطلاعات دادن و مقایسه کردن پیش‌رفت‌های دولت کنونی در حل مشکلات با پس‌رفت‌های دولت قبل کافی نیست.
پیام‌ها و شعارهای انتخاباتی استثناطلبانی که رقیب رئیس‌جمهور کنونی اند، دست‌کم پنج دسته از عواطفواحساسات را تا کنون نشانه گرفته‌اند و برمی‌انگیزند:
۱. احساس ترس مردم از دزد (اشاره به فساد)
۲. احساس ترس مردم از دشمن (اشاره به تهدید‌های پیش رو)
۳. احساس همدردی مردم با تنزه‌طلبان و ساده‌زیستان (اشاره به قدرت‌گریزی نامزد مورد نظر)
۴. احساس نیاز مردم به استعلا (اشارات متعدد مذهبی)
۵. احساس خشم عمومی (از دشمنان داخلی و خارجی ملت)
استراتژی تبلیغی عادی‌سازان مردم‌گرا باید علاوه بر توجه به پنج محور پیش‌گفته، جواب مناسبی به ترس‌ها و تحقیر‌ها و احساسات منفی مردم، مثل تحقیرشدگی و خشم، باشد.
در عین حال، یک نیروی عادی‌ساز مردم‌گرا باید صادقانه و متواضعانه راستش را به مردم بگوید و بداند که با مخاطبانی مواجه است که شبکه‌ی عواطف و احساسات آن‌‌ها به‌شدت بر ضد دولت کنونی تحریک شده است.
چنین مخاطبانی هم نیاز به آرامش دارند و هم باید نیازها و احساسات پایه‌ی آن‌‌ها با شنیدن وعده‌هایی قابل تحقق پاسخ بگیرد.