ادبیات جنگ رمضان

در طول دفاع مقدس سوم ملت ایران، همانند دفاع مقدس هشت ساله، ادبیاتی شکل گرفت که خوب است اهل ادبیات و راویان دست به قلم، آنها را دسته‌بندی و برای ثبت در تاریخ در مجموعه‌ای نگارش و مستندسازی کنند. 

در این شب‌ها و روزها، هزاران خاطره از حماسه‌سازی‌های مردم و نیروهای مسلح در ذهن‌ها شکل گرفت. در این نوشته کوتاه تنها به چند نماد و مفهوم ناظر به کشور عزیزمان و دفاع مردم، اشاره می‌کنم که در هرکدام، دنیایی از محتوا و معرفت نهفته است که در وقتش باید بازگو و تحلیل شوند.

مثلا:

قرار شبانه مردم، میدان با ما و خیابان با شما، رجزها مثل تو رستم تهمتنی بزن که خوب می‌زنی، سیدمجید نقطه زن، اتوبان موشک‌های ایران در آسمان اسرائیل، موشک، پهپاد، برنو، دختران میناب، ناوچه دنا، رهبر شهید، آقا سیدمجتبی، خامنه‌ای جوان شد، حیدر حیدر، پرچم ایران، الله اکبر، شخم زدن حیفا و تلاویو، لانچر، شهرموشکی، موکب، هلال احمر، آتش نشانی، حدیث کسا، سوره فتح، دعای توسل، امام زمان(عج)،   زنجیره انسانی، زیرساخت، وطن، وطن‌فروش، ایست بازرسی، بسیج، ملت ایران، مقاومت، تسلیم نمی‌شویم، سازش نمی‌پذیریم، باید برخاست، مثل منی با مثل یزیدی بیعت نمی‌کنیم، می‌جنگیم ‌می‌میریم  سازش نمی‌پذیریم، بعثت مردم، موشک صورتی، سپاه، ارتش، ابراهیم ذوالفقاری، قرارگاه خاتم الانبیاء، کوله پشتی دختران میناب، مدرسه شجره طیبه، جمهوری اسلامی، بیمارستان گاندی، پل بی یک کرج، تهران، اصفهان، نیروگاه، جنگ رمضان، عزت، پایداری، عشایر و... هزاران موضوع دیگر و از همه بیشتر، ایران.