جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

چطور "مسئولانه" سفر کنیم؟

"نه" به تاثیر منفی در طبیعت /ایجاد ردپا ممنوع!

یکی از عوامل موثر در سفر مسئولانه این است که تلاش کنیم هیچ گونه رد پایی در طبیعت بجا نگذاریم.

کد خبر: ۱۱۴۱۷۶۱
"نه" به تاثیر منفی در طبیعت /ایجاد ردپا ممنوع!

به گزارش سرویس سبک زندگی جی پلاس؛ در ظاهر سفر رفتن کار پیچیده و دشواری نیست. همه می توانند به راحتی برنامه ریزی اش را انجام داده و یا حتی بدون برنامه به دل جاده بزنند و از مسافرت خود لذت ببرند. با این حال همین تفریح هم نکاتی را در خود دارد که شاید به چشممان نیاد یا تا به امروز به آن فکر نکرده باشیم. نکاتی که رعایت نکردنشان، به مقصدمان، چه از لحاظ فیزیکی و چه غیر فیزیکی آسیب می رساند و حتی ممکن است به خودمان هم لطمه بزند.

  • رد پا بجا نگذاریم!

همه ما زمانی که برف می بارد، بیشترین لذت را از برف های دست نخورده و یک دستی می بریم که اول صبح در سطح شهر باقی است یا در مکان های خلوت قرار دارد. لذت گذاشتن اولین رد پا روی برف و شنیدن صدای آن برای اغلب ما لذت بخش است.

در مورد طبیعت هم همین طور است. وقتی به محلی در طبیعت می رویم، اگر احساس بکر بودن کنیم و اینکه انسان های زیادی آن جا پا نگذاشته اند، آیا لذت بیشتری نمی بریم؟

به همین خاطر یکی از نکات و المان های اصلی مسئولانه سفر کردن این است که رد پایی در طبیعت به جا نگذاریم. حالا "رد پا بجا نگذاشتن" یعنی چه؟ در بعد فیزیکی ماجرا مقداری ساده تر و البته گسترده تر است و می توان موارد زیر را برایش مثال زد:

زباله قابل تجزیه نداریم!: در قرن بیست و یکم و سال های پایانی قرن چهارده شمسی شاید دیگر نیازی نباشد که بگوییم "زباله نریزیم". حتی زباله هایی که از نظر خودمان قابل تجزیه هستند و با افتخار تصور می کنیم که گیاهان و حیوانات را با آن ها تغذیه می کنیم!

برپایی آتش های متعدد: تا سر حد امکان اگر می توانید در طبیعت آتش روشن نکنید. اگر هم واقعا برایتان مهم و ضروری است، منقل های فلزی با خودتان ببرید تا طبیعت را تجریب نکنید. خاکی که شما بر روی آن آتش روشن می کنید، تا سال های سال دیگر امکان رشد گیاه را از دست می دهد. اگر هم منقلی در کار نبود، آتش جدیدی برپا نکنید و در مکان های قبلی که این کار بر روی آن ها انجام شده، آتش روشن کنید. قطعا لازم نیست که تکرار کنیم شکستن شاخه های درختان به عنوان هیزم حتی آن هایی که تصور می کنید خشک شده لطمه بزرگی به طبیعت می زند.

عدم خریب پوشش گیاهی: برخی ها معتقدند در گشت و گذار ها در مناطق بکر و دست نخورده، بهتر است حتی واقعا جای پای جدیدی ایجاد نکرده و پوشش گیاهی زیر پایمان را تخریب نکنیم. پس تا جایی که می شود برای گشتن در طبیعت هم مسیرهایی که قبلا توسط گردشگران یا مردم آن منطقه ایجاد شده عبور کنیم.

آفرود بازی: بخش بزرگ تر و مخرب مورد بالا، ورود ماشین های سنگین و دو دیفرانسیل یا همان آفرود خودمان به طبیعت است. ماشین هایی که استفاده از آن ها به شدت در حال رواج است و علاقمندان زیادی پیدا کرده. ضربه ای که این ماشین ها آن هم در گروه های بزرگ به طبیعت وارد می کنند، به این راحتی ها جبران نمی شود و رد لاستیک های آن ها بر روی پوشش گیاهی و زمین های حاصلخیز تا مدت ها باقی مانده و موجب فرسایش خاک می شود. پس در اصطلاح آفرود بازی ایرادی ندارد اما در مسیرهای مشخص و موجود باید انجام شود نه اینکه مسیر جدیدی را در طبیعت ایجاد کنیم!

آفرود

  • رد پای غیر فیزیکی

1. تهاجم فرهنگی

یکی از موارد مهمی که در سال های اخیر به یکی از بزرگترین آسیب های گردشگری تبدیل شده، چیزی شبیه به تهاجم فرهنگی است! بسیاری از ما وقتی به نقطه دیگری از ایران سفر می کنیم، آداب و رسوم، فرهنگ، دین و پوشش آن منطقه را در نظر نمی گیریم و آزادانه هر طور که دلمان بخواهد رفتار می کنیم. بسیاری از ما شاید از دیدن پوشش مردم آن منطقه و آداب و رسومشان لذت هم ببریم اما متوجه نباشیم که با رفتار غلط مان در حال تخریب آن هستیم.

مسافران همه می آیند و می روند اما رد پای رفتار و کردار، پوشش و سایر اعمال شان در آن منطقه و در مردم باقی می ماند. رد پای که ممکن است به سرعت به تخریب شیوه زندگی مردم آن منطقه منجر شود و فرهنگ های غنی را به نابودی بکشاند. کما اینکه به وضوح می بینیم که شرایط و شیوه زندگی در بسیاری از روستاهای ایران به شدت شهری شده و متاثر از رفت و آمد بسیار مسافران و گردشگران است.

2. شناخت فرهنگی مقصد

پس بهتر است در کنار شناخت مسیرهای دسترسی و موقعیت جغرافیایی مقصد، اطلاعات مختصری هم از شرایط فرهنگی جایی که به آن مسافرت می کنیم بدست باوریم تا رفتار و کردار متناسبی داشته باشیم. سعی کنیم پوشش مان به مردم آن منطقه نزدیک تر باشد و به فرهنگ و رسوم شان احترام بگذاریم.

 

انتهای پیام

دیدگاه شما