جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

۲۰۱۷؛ سال تصمیم گیری ها در خاورمیانه

اگر 2016 سال شگفتی ساز بود، 2017 در خاورمیانه سال تصمیم گیری خواهد بود. اکنون سوال اصلی در بسیاری از شهرهای بزرگ خاورمیانه این است که کدام موضوع اولویت دارد؟

کد خبر: ۵۵۶۳۳۰
2017؛ سال تصمیم گیری ها در خاورمیانه

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه نشنال امارات در گزارشی در آستانه سال نوی میلادی نوشت: 2016  یک سال پر از شگفتی هم از نظر سیاسی و هم از نظر فرهنگی بود که با وجود حوادث شگفت انگیزش به زودی به تاریخ خواهد پیوست.

اگر 2016 سال شگفتی ساز بود، 2017 در خاورمیانه سال تصمیم گیری خواهد بود. 2017 سالی است که دولت های منطقه باید تصمیمات سختی بگیرند. اکنون سوال اصلی در بسیاری از شهرهای بزرگ این است که کدام موضوع مهم تر است؟

سوریه یکی از مناطقی است که این سوال بسیار در آنجا مطرح می شود. بسیاری از کشورها باید تصمیم بگیرند که چه رویکردی در قبال سوریه خواهند داشت. بسیاری از کشورهای خاورمیانه از جمله ترکیه و مصر  در حال حاضر نشانه هایی از نیت های خود را نمایان کرده اند.

ترکیه بیش از همه کشورها در دوراهی گرفتار خواهد شد. روزهایی که «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور آن کشور به شدت ضد اسد بود به نظر می رسد سپری شده باشد.

بنابراین آنکارا باید انتخاب کند که آیا با دولت سوریه برای متوقف کردن تلاش های کردها در شمال شرق سوریه و شکست داعش همکاری خواهد کرد، یا اینکه همچنان از گروه های مسلح علیه بشار اسد حمایت خواهد کرد. در حال حاضر به نظر می رسد ترکیه راه اول را انتخاب کند و واکنش عمومی به فیلم تکان دهنده ای که هفته گذشته داعش از قتل فجیع دو سرباز ترک منتشر کرد ممکن است این کشور را در این تصمیم خود مصمم تر کند.

سوال مشابه در مورد ایران نیز مطرح می شود. اگر دونالد ترامپ پس از ورود به کاخ سفید موضع تندتری در قبال ایران اتخاذ کند – همانگونه که انتصاب «جیمز ماتیس» به عنوان وزیر دفاع نشان می دهد - بسیاری در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس او را تحسین خواهند کرد.

ترامپ ممکن است در ابتدا موضع ایران را ضعیف کند، اما در نهایت این موضع گیری ترامپ در قبال ایران ملایم تر خواهد شد. پس در حال حاضر سوالی که مطرح می شود این است که: چه چیزی در مورد ایران مهم تر است؟ پاسخ به این سوال را می توان در ماه های آینده و پس از آغاز به کار دولت جدید آمریکا یافت.

این سوالات سخت است. اما سوالات بسیار ساده تری هم وجود دارد. در مورد داعش هیچ دو گزینه ای برای انتخاب وجود ندارد به این علت که هیچ گزینه ای برای مذاکره با این گروه روی میز نیست. تنها سوال این است که بهترین راه برای مقابله با این گروه و چگونگی آماده شدن برای مرحله پسا داعش چیست.

پاسخ به تمامی این پرسش ها نیاز به سیاست دقیق و هماهنگی میان همسایگان و متحدان دارد. اما همزمان این سوالات در زمانی ایجاد شده اند که دیگران در سراسر جهان در اولویت های خود سرسخت تر شده اند؛ به ویژه آمریکا و روسیه.

برای روسیه، 2016 سال اول حمایت آشکار از سوریه بود. نقش روسیه در سوریه قطعا سرسختانه تر شده است. این کشور منافع سیاسی غرب را به خطر انداخته است.

هنوز برای پیش بینی در این مورد که ترامپ چه کاری انجام خواهد داد بسیار زود است، اما نشانه ها حاکی از این است که او هم به طور مشابه بسیار سر سختانه عمل خواهد کرد. تمرکز آمریکا در عراق بر شهر «موصل» و در سوریه بر شهر «رقه» خواهد بود. با وجود جنگ طلبی ترامپ نسبت به چین، به نظر می رسد وی تمایلی به درگیری در این منطقه نداشته باشد.

سرسختی ها پایان خواهد یافت. اگر روزها و یا سال ها خاورمیانه درگیر بهار عربی بود، آنها در حال حاضر فراموش شده اند.

سوریه، لیبی و یمن به مشکلات امنیتی تبدیل شده اند که در نهایت حل خواهند شد. نقش گسترده تری که مصر، ترکیه و عربستان سعودی زمانی برای خود تصور می کردند، باید در مقایسه با امنیت و ثبات مالی به دومین اولویت تبدیل شود.

برخی می توانند آن را به عنوان ناامیدی ببینند. اما جنگ های خاورمیانه عمیقا محاسبات سیاسی را تغییر داده اند. آنگونه که وزیر خارجه ترکیه یک بار گفت، مشکلات همسایگان به ایجاد مشکلات برای همه منجر می شود.

اگر مشخصه سال های نخست ریاست جمهوری «باراک اوباما» رئیس جمهور کنونی آمریکا امید و امکان تغییر در خاورمیانه بود، در سال های اول ریاست جمهوری ترامپ یک تمرکز محدود بر پایتخت های منطقه خواهد بود.

انتهای پیام

دیدگاه شما