به گزارش جماران به نقل از روسیا الیوم، با وجود لغو دستور توقف پروازها در شامگاه جمعه و از سرگیری تدریجی حرکت هوایی، حمل‌ونقل هوایی در ایالات متحده برای دومین روز پیاپی با اختلال گسترده روبه‌روست
اختلال در سیستم‌های ارتباطی و مراقبت پرواز باعث شد اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) فرمانی استثنایی صادر کند و پروازها را از تمام فرودگاه‌های آمریکا برای بیش از ۴ ساعت متوقف کند؛ این یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های هوایی این کشور در سال‌های اخیر است.
با وجود لغو فرمان توقف پروازها در شامگاه جمعه و ازسرگیری تدریجی حرکت هوایی، پیامدهای این اختلال تا روز شنبه کشیده شد؛ با ادامه لغو و تأخیر هزاران پرواز، ازدحام مسافران در فرودگاه‌ها و مختل شدن پروازهای بین‌المللی مرتبط با ایالات متحده. در حالی که دولت رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تأکید می‌کند که هوانوردی ایمن است و این نقص بر ایمنی هواپیماهای در حال پرواز تأثیری نداشته، این بحران پرسش‌هایی را درباره فرسودگی زیرساخت فناوری مسئول مدیریت فضای هوایی آمریکا و توانایی مقامات برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی مطرح کرده است.
بحران پس از ظهر جمعه ۱۳ نوامبر آغاز شد، زمانی که اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) به‌دنبال اختلال گسترده در ارتباطات و سیستم‌های مراقبتی مراکز کنترل ترافیک هوایی، دستور توقف برخاستن پروازها از فرودگاه‌های سراسر ایالات متحده را صادر کرد.
این اداره اعلام کرد که این تصمیم در شرایطی استثنایی و با انگیزه احتیاطی مرتبط با ایمنی گرفته شده است؛ پس از آنکه مراکز کنترل ترافیک هوایی با اختلالاتی روبه‌رو شدند که بر سیستم‌های رادار و ارتباطات تأثیر گذاشت و مقامات را وادار کرد برخاستن پروازها را در سطح ملی به‌طور موقت متوقف کنند تا زمانی که توانایی بهره‌برداری پایدار از سیستم‌ها بازگردد.
به گفته«شان دافی»، وزیر حمل‌ونقل، در لحظه صدور این فرمان بیش از ۳۵۰۰ هواپیما در آسمان آمریکا در پرواز بودند و او تأکید کرد که همه هواپیماها توانستند به‌سلامت فرود آیند و هیچ موردی ثبت نشد که در آن پروازها در نتیجه این حادثه در معرض خطر مستقیم قرار گرفته باشند.
توقف برخاستن پروازها بیش از چهار ساعت ادامه یافت، پیش از آنکه اداره هوانوردی فدرال حدود ساعت ۸:۲۰ شامگاه جمعه به وقت شرقی لغو آن را اعلام کند و اجازه دهد پروازها به‌تدریج و با هماهنگی مراکز کنترل ترافیک هوایی از سر گرفته شوند.
با وجود اینکه این تصمیم نخستین مورد از نوع خود در تاریخ هوانوردی آمریکا نبود، اما یکی از گسترده‌ترین توقف‌های پروازی پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به‌شمار می‌رود. آخرین مورد مشابه در سطح ملی در ژانویه ۲۰۲۳ رخ داد، زمانی که نقصی در یک سیستم الکترونیکی اطلاع‌رسانی به خلبانان موجب اختلال در حرکت هوایی شد، اما کمتر از دو ساعت به طول انجامید.
ده‌ها هزار پرواز تحت تأثیر قرار گرفتند؛ نزدیک به ۵۰ هزار مورد لغو و تأخیر در دو روز
تأثیر این بحران با لغو تصمیم توقف پروازها پایان نیافت، زیرا شرکت‌های هواپیمایی خود را در برابر مأموریتی پیچیده برای بازتنظیم برنامه‌های پروازی، هواپیماها و خدمه پروازی یافتند که جابه‌جایی‌هایشان در طول دوره توقف مختل شده بود.
بر اساس داده‌های وب‌سایت رهگیری پرواز FlightAware، شمار پروازهای لغوشده در روزهای جمعه و شنبه از ۱۲ هزار و ۵۰۰ پرواز فراتر رفت، در حالی که مجموع پروازهای لغوشده یا تأخیرکرده، طبق به‌روزرسانی‌های صبح شنبه، به نزدیک ۵۰ هزار پرواز رسید.
تنها روز جمعه بیش از ۹ هزار پرواز لغو و حدود ۷ هزار پرواز تأخیر ثبت شد، و اختلال روز شنبه نیز با لغو هزاران پرواز دیگر و تأخیر شمار زیادی از آن‌ها ادامه یافت.
داده‌های شنبه نشان داد که شرکت‌های هواپیمایی بزرگ هنوز در بازگرداندن برنامه‌های عادی خود با دشواری‌های زیادی روبه‌رو بودند؛ به‌طوری‌که بر اساس به‌روزرسانی‌های متفاوت داده‌های ترافیک هوایی در ساعات صبح شرکت دلتا حدود ۲۰ درصد از پروازهای برنامه‌ریزی‌شده‌اش را لغو کرد، یونایتد حدود ۱۷ درصد و امریکن ایرلاینز حدود ۱۶ درصد.
شرکت‌های هواپیمایی هشدار دادند که این ارقام ممکن است با ادامه روند بازتنظیم پروازها و توزیع مجدد هواپیماها و خدمه بین فرودگاه‌ها تغییر کنند.
حجم این اختلال بسیار فراتر از پیامدهای نقص فنی ژانویه ۲۰۲۳ بود که به لغو حدود ۱۳۰۰ پرواز و تأخیر بیش از ۱۰ هزار پرواز انجامید، و این امر گستردگی دامنه بحران کنونی و تأثیر آن بر کل سیستم هوانوردی آمریکا را بازتاب می‌دهد.
فرودگاه‌های بیشتر آسیب‌دیده؛ نیویورک، نیوارک و دیترویت در کانون ازدحام
پیامدهای این بحران به فرودگاه‌های اصلی آمریکا کشیده شد؛ در حالی که مسافران انبوه شده و صف‌های طولانی در برابر باجه‌های شرکت‌های هواپیمایی شکل گرفته و زمان‌های پرواز و فرود به‌طور مداوم تغییر می‌کند.
بر اساس گزارش وب‌سایت Flightradar24، فهرست فرودگاه‌هایی که اختلال‌های گسترده‌ای در پروازهای خروجی ثبت کردهاند عبارت‌اند از:
- فرودگاه لاگواردیا و فرودگاه جان اف کندی در نیویورک.
- فرودگاه لیبرتی نیوارک در ایالت نیوجرسی.
- فرودگاه متروپولیتن دیترویت در ایالت میشیگان.
- فرودگاه بین‌المللی محمد علی لوئیزویل در کنتاکی.
- فرودگاه بین‌المللی کانزاس سیتی در میزوری.
- فرودگاه برمینگام-شاتلزورث در آلاباما.
- فرودگاه بین‌المللی آلبوکرکی در نیومکزیکو.
- فرودگاه بین‌المللی بردلی در ایالت کنتیکت.
- فرودگاه بین‌المللی اسپوکن در ایالت واشنگتن.
در فرودگاه نیوارک، پیامدهای بحران صبح شنبه به‌روشنی آشکار بود؛ پس از آنکه شمار زیادی از مسافرانی که روز جمعه نتوانسته بودند سفر کنند، در تلاش برای رسیدن به پروازهای دوباره‌رزروشده به فرودگاه بازگشتند.
تابلوهای خروج نشان می‌داد که حدود نیمی از پروازهای شرکت یونایتد در یکی از سالن‌های این فرودگاه تأخیر داشته یا لغو شده‌اند، در حالی که برخی پروازهای دیگر توانستند پرواز کنند، هرچند با تأخیرهایی متفاوت.
اما در فرودگاه هارتسفیلد-جکسون آتلانتا، یکی از پرترددترین فرودگاه‌های جهان، مسافران مجبور شدند شب را داخل ساختمان‌های فرودگاه بگذرانند، چون نتوانستند پرواز جایگزین یا محل اقامت مناسبی پیدا کنند.
شبکه تلویزیونی سی ان ان به نقل از مسافری که از کانکون مکزیک به هارتفورد آمریکا در سفر بود، گزارش داد که هواپیمایش به آتلانتا رسید، اما پرواز بعدی‌اش لغو شد، چون خلبان نتوانست خود را به هواپیما برساند، هرچند اعضای خدمه در گیت حاضر بودند.
این مسافر مجبور شد به فرودگاه بازگردد، چون موفق به یافتن اقامتگاه هتلی مناسبی نشده بود، و شب را در یکی از سالن‌های انتظار در میان ده‌ها مسافری گذراند که تلاش می‌کردند گوشی‌های خود را شارژ کنند و کمی استراحت کنند.
اضطراب به اروپا هم کشیده شد: لغو پروازها از هیترو، پاریس و فرانکفورت
پیامدهای این بحران تنها به فرودگاه‌های آمریکا محدود نماند، بلکه به پروازهای بین‌المللی نیز سرایت کرد؛ به‌ویژه پروازهای رفت‌وبرگشتی میان اروپا و ایالات متحده.
در فرودگاه هیترو لندن، تابلوهای خروج دست‌کم لغو سه پرواز به مقصد ایالات متحده را نشان می‌دادند که از آن میان می‌توان به پروازهایی به دالاس، لس‌آنجلس و شیکاگو اشاره کرد.
همچنین برخی پروازهای دیگر که از ایالات متحده می‌آمدند به تأخیر افتادند، از جمله پروازی از سان‌فرانسیسکو که قرار بود به لندن برسد و زمان آن حدود دو ساعت جابه‌جا شد.
در فرودگاه‌های اصلی اروپا، از جمله فرودگاه شارل دوگل پاریس و فرودگاه فرانکفورت آلمان نیز مواردی از لغو و تأخیر در پروازهای مرتبط با ترافیک هوایی آمریکا ثبت شد.
شدت اثرگذاری این بحران بر مسافران متفاوت بود؛ برخی توانستند با تأخیرهایی محدود به مقصد خود برسند، در حالی که برخی دیگر با تغییر مسیر پروازهایشان روبه‌رو شدند یا به‌دلیل لغو پروازهای متصل، ناچار شدند ساعت‌ها انتظار بکشند.
این تأثیر بازتاب‌دهنده وابستگی و پیوستگی گسترده میان شبکه‌های هوایی بین‌المللی است؛ چرا که یک اختلال گسترده در فضای هوایی آمریکا می‌تواند به برهم‌خوردن برنامه پروازها در فرودگاه‌هایی در آن سوی اقیانوس اطلس منجر شود.
اختلال در روترهای قدیمی و شبکه‌های ارتباطی سنگین‌بار از داده
دولت ترامپ این بحران را به نقص در زیرساخت فناوری قدیمی سیستم‌های پایش ترافیک هوایی و ارتباطات نسبت داد؛ به‌طور مشخص روترهای داده که تحت فشار قرار گرفتند و این امر موجب اختلال در اطلاعات مبادله‌شده میان مراکز کنترل شد.
وزیر حمل‌ونقل، شان دافی، گفت که این اختلال حوالی ساعت ۳:۳۶ بعدازظهر به وقت شرقی آغاز شد، زمانی که مراکز کنترل ترافیک هوایی و تأسیسات پایش راداری حاشیه‌ای با اختلالاتی در سیستم‌های ارتباطی و راداری مواجه شدند.
او توضیح داد که روترها و سوئیچ‌های شبکه با افزایش حجم داده مواجه شدند که به ایجاد اطلاعات ناسازگار انجامید و این امر بر توانایی کنترل‌کنندگان هوایی در اتکا به داده‌های دریافتی تأثیر گذاشت.
دافی اشاره کرد که این سامانه همچنان به تجهیزات قدیمی و خطوط ارتباطی آنالوگ وابسته است که برخی از آن‌ها به چندین دهه پیش بازمی‌گردند، از جمله خطوط مسی و فناوری‌هایی که با نیازهای ترافیک هوایی مدرن تناسب ندارند.
شبکه خبری CBS News به نقل از منابع دولتی گزارش داد که این اختلال به روترهایی از مدل Cisco 600 مرتبط بود که دوره تولید آن‌ها به بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ بازمی‌گردد.
ماری شیافو، تحلیلگر امور حمل‌ونقل در سی ان ان، در توضیح ماهیت این مشکل گفت که ورود فناوری‌های دیجیتال جدید به ساختاری قدیمی که با فناوری آنالوگ کار می‌کند، ممکن است به مشکلاتی در سازگاری و جریان داده منجر شود.
او افزود که این اختلال موجب ظهور قرائت‌های راداری نادرست، همراه با اختلال در ارتباطات بی‌سیم شد که هر دو از عناصر اساسی در مدیریت حرکت هواپیماها هستند؛ و توقف پروازها را در چنین شرایطی ایمن‌ترین اقدام دانست.
بن سلینی، مدیر پیشین عملیات ملی در اداره هوانوردی فدرال نیز گفت که گستردگی دامنه این خرابی نگران‌کننده است و اشاره کرد که سیستم‌های پایش ترافیک هوایی در مقایسه با پیشرفت فناوری در بخش‌های دیگر، همچنان به فناوری‌های قدیمی وابسته‌اند.
او افزود که تجهیزات به‌کاررفته در برخی تأسیسات پایش، به‌روزرسانی متناسبی با تحولاتی که از دهه‌های هشتاد و نود میلادی در صنعت هوانوردی رخ داده، تجربه نکرده‌اند.
به‌روزرسانی‌های چند میلیارد دلاری؛ دولت ترامپ ۵۰ میلیارد دلار درخواست کرد
این بحران پرونده نوسازی زیرساخت‌های اداره هوانوردی فدرال را دوباره باز کرد؛ پس از آنکه مقام‌های دولت ترامپ تأکید کردند ادامه اتکا به سیستم‌های قدیمی، تکرار چنین حوادثی را محتمل می‌کند.
«شون دافی»، وزیر حمل‌ونقل، از کنگره خواست ۵۰ میلیارد دلار برای انجام نوسازی گسترده سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی و ارتباطات اختصاص دهد و وضعیت را «حالت اضطراری» خواند که نیازمند اقدام فوری است.
دافی در یک نشست خبری گفت آمریکا نمی‌تواند به بهره‌برداری از نظامی ادامه دهد که به تجهیزات فرسوده متکی است و هشدار داد تا زمانی که زیرساخت فناورانه این منظومه بازسازی نشود، حوادث مشابه ممکن است تکرار شوند.
او افزود اختلال اخیر نشان داد نیاز به نوسازی دستگاه‌های هدایت، کلیدهای انتقال (سوئیچ‌ها) و خطوط ارتباطی وجود دارد، در کنار توسعه برج‌های مراقبت و تأسیسات مرتبط با مدیریت فضای هوایی.
دافی پیش‌تر اشاره کرده بود که دولت ترامپ بودجه اولیه‌ای به ارزش ۱۲.۵ میلیارد دلار برای نوسازی زیرساخت‌ها دریافت کرده است، اما این مبلغ را برای اجرای اصلاحات لازم کافی ندانست؛ از این رو دولت درخواست خود را به ۵۰ میلیارد دلار افزایش داد.
در همین زمینه، گزارش پیشین دفتر حسابرسی دولتی آمریکا (GAO) که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، نشان می‌داد ۵۱ سامانه از مجموع ۱۳۸ سامانه‌ای که اداره هوانوردی فدرال به کار می‌برد در فهرست سامانه‌های ناپایدار طبقه‌بندی شده‌اند و شماری از تأسیسات همچنان به خطوط ارتباطی و فناوری‌های قدیمی وابسته‌اند.
«مری شیافو» نیز گفت دولت‌های متوالی آمریکا بین ۳۶ تا ۵۰ میلیارد دلار برای پروژه‌های توسعه سامانه‌های کنترل ترافیک هوایی هزینه کردهاند، بی‌آنکه . بنا بر ارزیابی او به نتایج مطلوب دست یابند
این داده‌ها پرسش‌هایی درباره کارآمدی مدیریت پروژه‌های نوسازی گذشته و دلایل ادامه اتکا به زیرساخت فناورانه قدیمی، با وجود هزینه‌های کلانی که برای توسعه آن اختصاص یافته، مطرح می‌کند.
مقامها احتمال حمله سایبری را رد نمی‌کنند
در نخستین ساعات بحران، از کار افتادن سامانه‌های ارتباطات و مراقبت پرواز در سراسر ایالات متحده پرسش‌هایی را درباره احتمال هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های کشور در یک حمله سایبری برانگیخت.
اما مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی، گفت که تاکنون هیچ نشانه‌ای از اینکه این حادثه ناشی از حمله سایبری یا خرابکاری عمدی بوده باشد، دیده نمی‌شود.
او توضیح داد که ارزیابی اولیه نشان می‌دهد این اختلال با یک مشکل فنی در منظومه ارتباطات مرتبط بوده است و افزود که تحقیقات هنوز به پایان نرسیده و مقامها پیش از تکمیل بررسی‌ها هیچ احتمالی را رد نمی‌کنند.
مولین در پاسخ به این پرسش که آیا دولت می‌تواند با اطمینان صددرصدی بگوید این حادثه حمله سایبری نبوده است، گفت که در این مرحله هیچ یقین مطلقی وجود ندارد، اما تأکید کرد که هیچ مدرکی این احتمال را پشتیبانی نمی‌کند.
همچنین شرکت AirSpace Intel، که با اداره هوانوردی فدرال برای توسعه سامانه هوش مصنوعی «اسمارت» قرارداد دارد، رد کرد که سامانه‌ای که در حال استقرار آن در مراکز مراقبت پرواز است، عامل این خرابی بوده باشد و تأکید کرد که تصمیم توقف پروازها ارتباطی با محصولات این شرکت یا روند ادغام آن با سامانه‌های مدیریت فدرال نداشته است.
بدین ترتیب، تفسیر فنی مرتبط با فرسودگی شبکه‌ها و تجهیزات ارتباطی، همان توضیحی است که مقامها تاکنون ارائه کردهاند، در حالی که منتظر نتایج تحقیق نهایی هستند.
شرکت‌های هواپیمایی در برابر مأموریتی پیچیده
تنها راه‌اندازی مجدد سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی برای بازگرداندن پروازها به برنامه‌های معمولشان کافی نبود، زیرا شرکت‌های هواپیمایی با مشکلی دیگر نیز روبه‌رو شدند: خارج شدن هواپیماها و خدمه پروازی از موقعیت‌های تعیین‌شده‌شان در برنامه‌های عملیاتی.
در طول ساعت‌های توقف، هواپیماها در فرودگاه‌هایی باقی ماندند غیر از آن‌هایی که قرار بود به آن‌ها برسند، و در این میان خلبانان و مهمانداران نیز نتوانستند به پروازهای بعدی خود برسند.
شرکت‌ها با محدودیت‌های مقرراتی مربوط به ساعات کار و استراحت مجاز برای خدمه پروازی مواجه‌اند؛ به این معنا که برخی خلبانان و مهماندارانی که ساعات کاری‌شان به پایان رسیده، حتی پس از بازگشت سیستم‌ها به حالت کار، نمی‌توانند فوراً پروازهای خود را از سر بگیرند.
شرکت‌های هواپیمایی باید هواپیماها را دوباره توزیع کنند، خدمه جایگزین تأمین کنند، دوره‌های استراحت لازم برای کارکنان را ترتیب دهند و افزون بر این، به رزروهای مسافرانی که پروازهایشان لغو شده رسیدگی کنند.
کارشناسان صنعت هوانوردی گفتند که این پیچیدگی‌ها باعث می‌شود بازگرداندن حرکت طبیعی، فرایندی تدریجی باشد که با صرفاً لغو تصمیم توقف پروازها انجام‌شدنی نیست.
پیتر گولز، تحلیلگر سی ان ان و مقام اجرایی پیشین در هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل، پیش‌بینی کرد که اختلالات به احتمال زیاد تا اواسط هفته آینده ادامه یابد و اشاره کرد که هواپیماها از موقعیت‌های عملیاتی‌شان خارج شده‌اند و خدمه پروازی در برخی موارد به سقف ساعات کار مجاز رسیده‌اند.
همچنین سایمون کالدر، کارشناس سفر بریتانیایی، هشدار داد که بازگشت به وضعیت عادی روزها طول خواهد کشید، نه ساعت‌ها، و توضیح داد که منظومه هوانوردی بر هم‌پیوستگی دقیقی میان هواپیماها و خدمه و فرودگاه‌ها و زمان‌بندی پروازها تکیه دارد و اختلال در یکی از این عناصر بر بقیه شبکه اثر می‌گذارد.
گزینه‌های تغییر رزرو و بازپرداخت
شرکت‌های بزرگ هواپیمایی آمریکا اقداماتی را برای کاهش آثار بحران بر مسافران اعلام کردند؛ از جمله معافیت از هزینه‌های تغییر رزرو، امکان زمان‌بندی مجدد پروازها بدون پرداخت مابه‌التفاوت قیمت در شرایط مشخص، و همچنین امکان بازپرداخت وجه برای مسافرانی که پروازشان لغو شده و تمایلی به سفر ندارند.
در ادامه، مهم‌ترین تسهیلات اعلام‌شده از سوی این شرکت‌ها آمده است:
امریکن ایرلاینز:
این شرکت اعلام کرد که آثار بحران بر پروازهایش در روز شنبه نیز ادامه خواهد داشت و احتمال ثبت تأخیرها و لغوهای بیشتری وجود دارد.
این شرکت پیش‌تر معافیتی از هزینه‌های تغییر رزرو برای مسافرانی صادر کرده بود که بلیت خود را پیش از ۱۲ نوامبر خریداری کرده بودند و سفرشان برای روزهای ۱۳ و ۱۴ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود؛ این تصمیم شامل ۲۱ فرودگاه اصلی می‌شد.
مسافران واجد شرایط می‌توانند پروازهای جدید را تا ۱۷ نوامبر بدون هزینه اضافی دوباره رزرو کنند، مشروط بر حفظ شهر مبدأ و مقصد و همان کلاس پروازی. این شرکت همچنین امکان لغو پرواز و درخواست بازپرداخت وجه را فراهم کرده است.
این شرکت روز جمعه ۱۲۳۹ پرواز را لغو کرد که بیشترین تعداد در میان شرکت‌های هواپیمایی آمریکا بود، و لغو صدها پرواز در روز شنبه نیز ادامه یافت.
دلتا ایرلاینز:
این شرکت اعلام کرد مسافران متأثر از پروازهای روزهای ۱۳ و ۱۴ نوامبر را از هزینه‌های تغییر رزرو و مابه‌التفاوت قیمت معاف می‌کند و امکان رزرو مجدد و سفر را تا ۲۱ نوامبر فراهم کرده است.
دلتا هشدار داد که تأخیرها و تغییرات در جدول پروازها، به دلیل جابه‌جایی مجدد هواپیماها و خدمه، ادامه خواهد یافت.
یونایتد ایرلاینز:
این شرکت اعلام کرد که عملیات خود را پس از لغو تصمیم توقف پروازها از سر گرفته است، اما همچنان با صدها مورد لغو و تأخیر روبه‌روست.
این شرکت برای مسافرانی که پروازشان برای روزهای ۱۳ و ۱۴ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود، امکان رزرو مجدد بدون هزینه یا مابه‌التفاوت قیمت را تا ۲۰ نوامبر فراهم کرد، مشروط بر حفظ شهرهای مبدأ و مقصد و کلاس پروازی اصلی.
ساوت‌وست ایرلاینز:
این شرکت گزینه‌های انعطاف‌پذیری برای مسافرانی ارائه کرد که برای بازه ۱۳ تا ۱۶ نوامبر رزرو داشتند؛ این گزینه‌ها امکان رزرو مجدد یا سفر از طریق لیست انتظار را تا پنج روز پس از تاریخ پرواز اصلی و بدون پرداخت مابه‌التفاوت قیمت فراهم می‌کند.
همچنین در صورت لغو پرواز یا تأخیر قابل توجه، امکان درخواست بازپرداخت کامل مبلغ را فراهم کرده است.
جت‌بلو:
این شرکت اعلام کرد مسافرانی که پروازشان برای روزهای ۱۳ و ۱۴ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود را از هزینه‌های تغییر و لغو و مابه‌التفاوت قیمت معاف می‌کند و امکان رزرو مجدد را تا ۱۸ نوامبر فراهم کرده است.
حق و حقوق مسافران هنگام لغو پروازها
توضیحات مربوط به قواعد وزارت حمل‌ونقل آمریکا تأکید کرد که مسافرانی که شرکت‌های هواپیمایی پروازهایشان را لغو می‌کنند، در صورت تصمیم به عدم سفر، حق دریافت بازپرداخت کامل بهای بلیت را دارند؛ حتی اگر شرکت، کوپن سفر یا اعتبار جایگزین پیشنهاد دهد.
بر اساس این قواعد، مسافر ملزم به پذیرش کوپن یا اعتبار سفر در زمان بعدی به جای بازپرداخت نقدی نیست، اگر تمایلی به ادامه سفر نداشته باشد.
کارشناسان سفر به مسافران توصیه می‌کنند وضعیت پروازها را از طریق وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های رسمی شرکت‌های هواپیمایی پیش از رفتن به فرودگاه پیگیری کنند و تنها به زمان‌های حرکت اصلی تکیه نکنند.
آن‌ها همچنین بر اهمیت جستجوی زودهنگام برای پروازهای جایگزین تأکید می‌کنند، به‌ویژه با شدت گرفتن رقابت بر سر صندلی‌های موجود، و بر ضرورت نگه‌داشتن اعلان‌های لغو و تأخیر و مکاتبات مربوط به رزروها.
درخواست‌ها برای استعفای دافی و تحقیق درباره کوتاهی‌ها؛ بحران به رویارویی سیاسی تبدیل می‌شود
پیامدهای این بحران به جنبه‌های فنی و عملیاتی محدود نماند و به عرصه سیاسی آمریکا نیز کشیده شد، هم‌زمان با تشدید انتقادها به مدیریت بخش هوانوردی و مسئولیت دولت‌های متوالی در ادامه فرسودگی سیستم‌های نظارت هوایی.
کتی هوکول، فرماندار ایالت نیویورک، از شان دافی، وزیر حمل‌ونقل، خواست استعفا دهد و از رئیس‌جمهور دونالد ترامپ خواست در صورت ارائه نکردن استعفا او را برکنار کند.
هوکول گفت که توقف فضای هوایی آمریکا و گرفتار ماندن هزاران مسافر، کوتاهی‌های مکرر در بخش هوانوردی را بازتاب می‌دهد و به کمبود مراقبان کنترل ترافیک هوایی و تکرار خرابی‌های ارتباطات اشاره کرد.
او همچنین از کنگره خواست تحقیقی جامع برای تعیین علل این اختلال و مسئولیت‌های مرتبط با آن آغاز کند و تمرکز دافی بر حضور رسانه‌ای به جای رسیدگی به مشکلات این نهاد را مورد انتقاد قرار داد.
در مقابل، آری امانوئل، تاجر آمریکایی، انتقادهایی را متوجه پیت بوتیجیج، وزیر حمل‌ونقل پیشین، کرد و مدیریت او را متهم کرد که در طول چهار سال تصدی منصبش در به‌روزرسانی سیستم‌های اداره هوانوردی فدرال پیشرفتی حاصل نکرده است.
امانوئل گفت که مسئولیت بر دوش یک طرف نیست، اما معتقد است دولت پیشین نظامی را به جا گذاشته که از مشکلات رنج می‌برد و به‌رغم بودجه اختصاص‌یافته به زیرساخت‌ها، به‌روزرسانی کافی در آن صورت نگرفته است.
روزنامه «نیویورک تایمز» از سوی دیگر گزارش داد که بوتیجیج کنفرانس خبری دافی درباره این بحران را از یکی از هتل‌های دنور دنبال می‌کرد، در حالی که شماری از مقام‌های دموکرات برای شرکت در کنفرانسی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در این شهر حضور داشتند.
بوتیجیج از اظهارات وزیر فعلی ابراز شگفتی کرد و گفت درباره آنچه او مطرح کرده پرسش‌هایی دارد؛ اشاره‌ای به جنجال بر سر مسئولیت دولت‌های پیشین و کنونی در کندی روند به‌روزرسانی سیستم‌های هوانوردی.
این مواضع نشان‌دهنده تلاش هر طرف برای بار کردن بخشی از مسئولیت بر دیگری است، در حالی که گزارش‌های دولتی نشان می‌دهد مشکلات زیرساختی به سال‌های طولانی بازمی‌گردد و دولت‌های متوالی نتوانسته‌اند آن را به‌طور ریشه‌ای حل کنند.