آتلانتیک: پیروزی‌های باورنکردنی دموکرات‌ها در سنگرهای جمهوری‌خواهان؛ وقتی برندگان انتخابات هم غافلگیر شدند

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، نشریه آمریکایی «آتلانتیک» در گزارشی به بررسی پیروزی‌های غیرمنتظره نامزدهای حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و شکست جمهوری‌خواهان در حوزه‌هایی پرداخته است که تا پیش از انتخابات، پایگاه‌های امن این حزب محسوب می‌شدند. این نشریه با اشاره به پیروزی دموکرات‌ها در ۱۵ حوزه انتخابیه که دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۴ با اختلاف دورقمی در آن‌ها پیروز شده بود، تأکید می‌کند که گستردگی این پیروزی‌ها حتی بسیاری از نامزدهای دموکرات و رهبران حزب را نیز غافلگیر کرده است. آتلانتیک همچنین با روایت تجربه نامزدهایی که با بودجه‌های انتخاباتی محدود، حمایت اندک تشکیلات حزبی و برخلاف پیش‌بینی تحلیلگران به کنگره راه یافته‌اند، نشان می‌دهد که چگونه بازترسیم حوزه‌های انتخابیه به نفع جمهوری‌خواهان در برخی ایالت‌ها نتیجه معکوس داده است. این گزارش در ادامه، چالش‌های نمایندگان تازه‌وارد برای آغاز فعالیت در واشنگتن، از تأمین مسکن و استخدام کارکنان تا آماده شدن برای ایفای نقش در ساختار سیاسی کنگره را بررسی می‌کند و تصویری از تغییرات غیرمنتظره در آرایش سیاسی مجلس نمایندگان آمریکا ارائه می‌دهد. این نشریه در ادامه می‌نویسد:

زک مالوک نه ماه گذشته را صرف کارزار انتخاباتی برای کسب کرسی مجلس نمایندگان آمریکا کرده بود، اما هرگز واقعاً خود را در واشنگتن، به‌عنوان عضوی تازه‌انتخاب‌شده در کنگره، تصور نکرده بود. درست است که شهردار «کیپ می» (Cape May)، شهری در جنوبی‌ترین نقطه نیوجرسی، به کارزار انتخاباتی خود که شانس پیروزی در آن اندک به نظر می‌رسید، باور داشت، اما این نامزد دموکرات هرگز به این فکر نکرده بود که اگر پیروز شود، چه اتفاقی خواهد افتاد. اصلاً چرا باید به چنین موضوعی فکر می‌کرد؟ تا اواخر اکتبر، تحلیلگران سیاسی همچنان کرسی مورد رقابت او، یعنی حوزه انتخابیه دوم نیوجرسی، را حوزه‌ای کاملاً امن برای جمهوری‌خواهان می‌دانستند.

پس از آنکه مالوک در ۳ نوامبر با اختلافی اندک و به شکلی غافلگیرکننده بر «جف ون درو»، نماینده وقت، پیروز شد، کارهای زیادی برای انجام دادن داشت. برای نمونه، مجبور شد در گوگل جست‌وجو کند که حقوق اعضای کنگره چقدر است؛ ۱۷۴ هزار دلار در سال، یعنی بیش از ۱۰ برابر درآمدی که به‌عنوان شهردار دریافت می‌کرد. مالوک ۴۱ ساله که پدر سه فرزند است، همچنین ناچار شد برنامه‌های سفر خود را به‌کلی تغییر دهد. او برای روزهای بلافاصله پس از انتخابات، تعطیلاتی را برنامه‌ریزی کرده بود تا پایانی بر دوره‌ای طاقت‌فرسا برای خانواده‌اش باشد؛ اما به او اطلاع دادند که باید در عوض، در جلسه توجیهی نمایندگان تازه‌وارد شرکت کند. مالوک به ما گفت: «اولین چیزی که باید به بچه‌هایم می‌گفتم این بود: بچه‌ها، ما به فلوریدا نمی‌رویم. متأسفم.» چهل‌وهشت ساعت بعد، او در مسیر واشنگتن دی‌سی بود.

سه‌شنبه گذشته، هنگامی که بیرون ساختمان کنگره (کاپیتول) با مالوک برخورد کردیم، او تازه از یک خرید فوری در فروشگاه «یونیکلو» (Uniqlo)، واقع در ایستگاه «یونیون» و در چند قدمی آنجا، بازگشته بود. او چند پیراهن دکمه‌دار خریده و آن‌ها را به‌زحمت در کیف دوشی خود جا داده بود. سپس با عجله رفت تا در عکسی در کنار گروه «بلو داگز» (Blue Dogs)، فراکسیونی متشکل از دموکرات‌های میانه‌رو، حضور یابد. او درست به‌موقع رسید تا در حاشیه جمعیتی بایستد که دور یک تویوتا لندکروزر سفید مدل ۱۹۹۷ حلقه زده بودند؛ خودرویی متعلق به «ماری گلوزن‌کمپ پرز»، یکی از رؤسای مشترک این فراکسیون.

شبیه روز اول مدرسه

جلسات توجیهی برای اعضای جدید کنگره، بی‌شباهت به روز اول مدرسه نیست. گروه‌های کوچک به‌سرعت شکل می‌گیرند و پیوندهای جغرافیایی و هم‌سویی‌های ایدئولوژیک نیز به این روند کمک می‌کنند. نمایندگان جدید، چه چهره‌های جوان و پرشور و چه افراد شصت‌ساله‌ای که تغییر مسیر شغلی بزرگی داده‌اند، بر سر انتخاب محل نشستن با یکدیگر رقابت می‌کنند. داشتن ظاهری متناسب با جایگاه نیز قطعاً بی‌تأثیر نیست؛ ظاهری که بسته به خاستگاه افراد، می‌تواند شامل کت‌وشلواری آراسته یا کلاه لبه‌دار و چکمه‌های کابویی باشد.

«جی. دی. فورد»، سناتور ایالتی ایندیانا که توانست رقیب جمهوری‌خواه خود را کنار بزند؛ رقیبی که دو سال پیش با اختلاف نزدیک به ۱۹ درصد پیروز شده بود، به ما گفت: «تا زمانی که برای نخستین بار پا به صحن مجلس نمایندگان نگذاشتم، واقعیت ماجرا برایم کاملاً جا نیفتاده بود.»

تمام نمایندگان جدیدی که با آن‌ها گفت‌وگو کردیم، تأکید داشتند که از همان ابتدا باور داشته‌اند می‌توانند پیروز شوند؛ حتی اگر چهره‌های بانفوذ حزب دموکرات چندان با این ارزیابی موافق نبودند. بااین‌حال، بسیاری از آن‌ها به خود اجازه نمی‌دادند پیروزی و پیامدهای آن را در ذهنشان تصور کنند، زیرا زندگی خود را حول یک تاریخ مشخص تنظیم کرده بودند: ۳ نوامبر، روز انتخابات. اما در نهایت، ۱۵ دموکرات موفق شدند کرسی‌هایی را در مجلس نمایندگان به دست آورند که تنها دو سال پیش، دونالد ترامپ در آن حوزه‌ها با اختلافی دورقمی پیروز شده بود.

ناگهان روز ۴ نوامبر فرا رسید

ناگهان روز ۴ نوامبر فرا رسید و پیروزی آن‌ها، برخلاف تمام پیش‌بینی‌ها، قطعی شد. نخستین چالش آن‌ها این بود که چگونه خود را به واشنگتن دی‌سی برسانند تا در جلسات توجیهی شرکت کنند؛ جلساتی که شامل چند روز پذیرایی‌های پرزرق‌وبرق، نشست‌های جدی کاری و امور اداری معمول برای آغاز به کار بود. حتی اعضای کنگره نیز باید برای مسائل پیش‌پاافتاده‌ای مانند انتخاب طرح بیمه درمانی خود فکری بکنند.

«پل بارینجر»، که توانست در یکی از حوزه‌های انتخاباتی کارولینای شمالی پیروز شود؛ حوزه‌ای که دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف نزدیک به ۱۷ درصد در آن برنده شده بود، گفت: «می‌دانستم که می‌توانیم پیروز شویم، اما مطمئن نبودم که واقعاً پیروز خواهیم شد.»

بارینجر که در مزرعه‌ای برای پرورش درخت در شهر «سنفورد» زندگی می‌کند، تعریف کرد که شب انتخابات، در حالی که در تاریکی مشغول ورزش بود، صدای فریادهای شادی را از نزدیکی خانه‌اش شنید. او ابتدا تصور کرد که صدای کایوت‌هاست، اما در واقع، اعضای خانواده و دوستانش بودند که با شتاب به سوی او می‌آمدند تا خبر پیروزی‌اش را به او بدهند.

در حدود ۱۵۰ مایلی شمال غربی، حوالی ساعت یک بامداد، «چاک هابارد» در حال بازگشت به خودروی خود بود که ناگهان درهای محل گردهمایی حامیانش، که لحظاتی پیش آنجا را ترک کرده بود، با شدت باز شد و هوادارانش بیرون ریختند. آن‌ها فریاد می‌زدند که هابارد با اختلاف تنها ۹۹ رأی از «ویرجینیا فاکس»، نماینده جمهوری‌خواه باسابقه، پیشی گرفته است. رقابت برای کرسی‌ای که زمانی تصور می‌شد کاملاً در اختیار فاکس باشد، هنوز به پایان نرسیده و برنده نهایی آن مشخص نشده است، اما هابارد اکنون با اختلاف ۳۳۵ رأی پیشتاز است. او به واشنگتن آمده تا در صورت پیروزی، در آنجا حضور داشته باشد. هابارد از ما پرسید: «آیا عجیب نیست که یک فرد ۶۴ ساله بخواهد در جلسه توجیهی نمایندگان تازه‌وارد شرکت کند؟»

برندگان غافلگیرشده دیگری نیز از کارولینای شمالی بودند؛ ایالتی که در آن، تقسیم‌بندی تهاجمی حوزه‌های انتخابیه از سوی جمهوری‌خواهان نتیجه معکوس داد و به نوعی «دستکاری ساختگی» تبدیل شد؛ زمانی که حوزه‌های انتخابیه‌ای که به نفع جمهوری‌خواهان ترسیم شده بودند، به‌طور غیرمنتظره‌ای به دست دموکرات‌ها افتادند.

سیریل جفرسون در حوزه‌ای که در سال ۲۰۲۳ به‌شدت به نفع جمهوری‌خواهان بازترسیم شده بود، آدیسون مک‌داول، نماینده جمهوری‌خواه، را شکست داد؛ حوزه‌ای که در سال ۲۰۲۴ آن‌قدر به نفع جمهوری‌خواهان بود که حتی یک دموکرات نیز زحمت شرکت در انتخابات را به خود نداده بود. گزارش سیاسی کوک، این رقابت را «کاملاً به نفع جمهوری‌خواهان» ارزیابی کرده بود؛ به این معنا که اساساً رقابتی تلقی نمی‌شد. جفرسون نیز با نسبت ۶ به ۱ از نظر منابع مالی انتخاباتی عقب‌تر بود، اما در نهایت با اختلاف دو درصد پیروز شد.

شهردار ۳۴ ساله های‌پوینت گفت که نه به این دلیل که تصور می‌کرد می‌تواند پیروز شود، بلکه به این دلیل وارد رقابت شده بود که احساس می‌کرد حوزه انتخابیه‌اش به چنین اقدامی نیاز دارد. جفرسون به ما گفت: «وقتی چنین حوزه‌ای را می‌بینید، هرگز نمی‌خواهید فرض کنید که، اوه، ما می‌توانیم در این انتخابات پیروز شویم.»

او گفت که در طول کارزار انتخاباتی بارها با مقامات ملی حزب دموکرات تماس گرفته، اما حمایت چندانی دریافت نکرده بود. جفرسون افزود: «بعد از اینکه پیروز شدم، همه آن‌ها تماس گرفتند و گفتند: هی، ما اشتباه کردیم.»