به گزارش جماران به نقل از گاردین، باب کار، وزیر خارجه پیشین استرالیا گفت مقام‌هایی در کانبرا و واشنگتن اعتراف می‌کنند که ایالات متحده هرگز زیردریایی‌های هسته‌ای را برای استرالیا نخواهد ساخت و نخواهد فروخت، و توافق «آکوس» را «دروغ» خواند.
کار که از منتقدان سرسخت این توافق است، در گفت‌وگو با روزنامه «گاردین استرالیا» پیش‌بینی کرد که به جای آن، کشتی‌های آمریکایی در پایگاه‌هایی داخل استرالیا مستقر شوند و گفت: «اکنون هم در واشنگتن و هم در کانبرا این موضوع مسلّم شده است که ما زیردریایی‌ها را نخواهیم گرفت و به نوعی جایگزین دست خواهیم یافت... و این ما را در موقعیتی قرار می‌دهد که باید ببینیم در عوض چه چیزی به دست می‌آوریم.» او معتقد است توافقی که در سال ۲۰۲۱ امضا شد، به «یک شوخی دیپلماتیک» فروکاسته شده است.
او افزود: «ما در توهم زندگی می‌کنیم. در یک توهم افلاطونی زندگی می‌کنیم. این یک برگ انجیر یا خیال‌بافی دیپلماتیک است که در نهایت زیردریایی‌هایی آنجا وجود خواهد داشت... فکر نمی‌کنم حتی افرادی در نهادهای دفاعی ما باور داشته باشند که این توافق برای ما خوب بوده است. آن‌ها کاملاً از فشار بر بودجه تمام سکوهای دفاعی دیگر آگاهند، چون ما چنین پول‌هایی را در یک سکوی دفاعی واحد سرازیر می‌کنیم، سکویی که ممکن است فناوری از آن پیشی بگیرد.»
دولت آنتونی آلبانیز، نخست‌وزیر، می‌گوید که «آکوس» همان‌طور که مقرر شده پیش می‌رود و به تعهد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به حمایت کامل اشاره می‌کند.
استرالیا تاکنون بیش از ۳ میلیارد دلار برای پشتیبانی از ساخت زیردریایی‌های آمریکایی پرداخت کرده است، که بخشی از پرداخت‌های وعده‌داده‌شده به ارزش حدود ۴.۶ میلیارد دلار در طول عمر این توافق است.
حزب کارگر هنگام حضور در اپوزیسیون، پس از مذاکراتی در دوران اسکات موریسون، نخست‌وزیر پیشین، و جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، و بوریس جانسون، نخست‌وزیر وقت بریتانیا، با طرح دستیابی استرالیا به زیردریایی‌های هسته‌ای موافقت کرد.
با این حال، تأخیرها و فراتر رفتن هزینه‌ها در تولید زیردریایی‌ها برای نیروی دریایی آمریکا، دریافت کشتی‌های عملیاتی توسط استرالیا را زیر سؤال برده است.
این توافق مشروط بر آن است که رئیس‌جمهور آمریکا انتقال زیردریایی‌ها را امضا کند، و این امر وابسته به تقاضای داخلی ارتش آمریکاست.
قرار است نخستین زیردریایی هسته‌ای آمریکایی از کلاس ویرجینیا در سال ۲۰۳۲ به استرالیا برسد و دیگری هر چهار سال یک‌بار، پیش از آنکه کلاس اختصاصی SSN Aukus در سال ۲۰۴۲ وارد خدمت شود.