به گزارش جماران به نقل از الجزیره، بارانی که با نخستین سامانه کم‌فشار این زمستان بر نوار غزه بارید، برای هزاران خانواده آواره تنها یک طوفان گذرا نبود، بلکه در چند ساعت به فاجعه‌ای تازه تبدیل شد؛ آب به خیمه‌های فرسوده هجوم آورد، فرش‌ها و پتوها و لباس‌ها را فرا گرفت و اردوگاه‌های آوارگان را به برکه‌هایی از آب و گل تبدیل کرد و کودکان و زنان و سالمندانی را بی‌سرپناه رها کرد.
در اردوگاه‌های آوارگان که در سراسر نوار غزه پراکنده‌اند، خانواده‌های فلسطینی با صحنه جاری شدن آب به داخل خیمه‌هایشان از خواب بیدار شدند؛ برخی آوارگان در تلاشی ناامیدانه با ابزارهای ابتدایی به بیرون کشیدن آب مشغول شدند، در حالی که برخی نیز کودکانشان را برداشتند و هر چه از وسایلشان را می‌توانستند نجات دهند بیرون بردند، زیرا محل خوابشان به فضاهایی غرق در آب تبدیل شد.
رنج کودکان در این شرایط دوچندان می‌شود، زیرا آثار باران تنها به خیس شدن لباس‌ها و پتوهایشان محدود نمی‌شود، بلکه آنان را از مکانی امن و خشک برای خوابیدن نیز محروم می‌کند، در حالی که کمبود لباس زمستانی و وسایل گرمایشی و مایحتاج اساسی که اشغالگر اسرائیلی از ورود آن‌ها به نوار غزه جلوگیری می‌کند، بر این وضعیت افزوده می‌شود.
در حالی که آب در اردوگاه‌ها و مراکز اسکان موقت جمع می‌شد، آوارگان تلاش کردند با وسایل ابتدایی آن را تخلیه کنند؛ از طریق ظرف‌ها و ابزارهای دستی و قرار دادن شن مقابل ورودی خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ آب، اما این تلاش‌ها در برابر شدت باران و گستردگی مناطق آسیب‌دیده کافی نبود.
به دلیل کمبود سوخت و آسیب‌دیدن تجهیزات و ماشین‌آلاتی که برای عملیات تخلیه آب و بازکردن راه‌ها و برداشتن آوار به آن‌ها نیاز است، در برابر گستردگی خسارت‌ها، تیم‌های آتش‌نشانی و شهرداری‌ها با دشواری‌های زیادی در مقابله با پیامدهای سامانه کم‌فشار روبه‌رو هستند.
و این فاجعه تنها خسارت‌های یک موج باران گذرا نیست، بلکه بازتاب شکنندگی شرایط زندگی آوارگان در نتیجه سال‌ها جنگ نسل‌کشی مستمری است که اسرائیل به راه انداخته است، آن هم در سایه تخریب خانه‌ها و آسیب‌دیدن زیرساخت‌ها و کمبود کمک‌های انسانی.
با فرارسیدن فصل زمستان، نیازها فراتر از صرفاً تعمیر خیمه‌های آسیب‌دیده به نظر می‌رسد، زیرا به مداخله بین‌المللی فوری برای تأمین واحدهای اسکان مستحکم‌تر و وسایل گرمایشی ایمن، و همچنین بازسازی شبکه‌های فاضلاب و تخلیه آب باران نیاز است.
در حالی که درخواست‌های این منطقه محاصره‌شده از سازمان‌های بین‌المللی و جامعه جهانی و تمام جهان برای مداخله فوری تجدید می‌شود، هزاران کودک و زن و سالمند در برابر زمستانی سخت می‌مانند که جز خیمه‌های فرسوده‌ای که آنان را از سرما و باران محافظت نمی‌کند، زمینی که آب آن را فرا گرفته و نگرانی مداوم از اینکه روزهای آینده موج‌های تازه‌ای از سرما و باران را به همراه داشته باشد و رنجشان را افزایش دهد و زندگی‌شان را در معرض خطرهای بیشتری قرار دهد، چیزی ندارند.
جنگ رژیم اسرائیل علیه غزه هیچ وجهی از وجوه رنج را برای ساکنان نوار غزه باقی نگذاشت که بر آنان تحمیل نکرده باشد؛ از بمباران و ویرانی تا آوارگی اجباری و بی‌خانمانی دور از خانه‌ها، و نیز گرسنگی و تشنگی و کمبود غذا و دارو.
و در حالی که آوارگان گمان می‌کردند خیمه‌هایی که به آن‌ها پناه برده‌اند ممکن است حداقل حفاظت را پس از از دست دادن خانه‌هایشان فراهم کند، زمستان آمد تا رنجی تازه به دفتر دردهایشان بیفزاید.