به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، نیازی به از دست دادن اختیارات قانونی خود ندارد تا خود را در تنگنا ببیند؛ وقتی کنترل هر دو مجلس کنگره به دموکرات‌ها منتقل شود، بودجه، اعتبارات و قوانین به ابزارهای فشار بر تصمیمات کاخ سفید ، به ویژه در مورد ایران ، اسرائیل، اوکراین و هزینه‌های نظامی، تبدیل می‌شوند.
رئیس جمهور آمریکا اختیارات گسترده‌ای در مدیریت سیاست خارجی دارد، اما نمی‌تواند هر دو مجلس کنگره را در مورد بودجه جدید یا قوانین لازم برای ادامه سیاست‌هایش نادیده بگیرد. بنابراین، بودجه به ابزاری برای فشار تبدیل می‌شود که می‌تواند گزینه‌های کاخ سفید را محدود کند.
اما تأثیر سیاسی نتایج، مقدم بر انتقال قدرت قانونگذاری به برندگان است؛ دوره کنگره منتخب، طبق متمم بیستم قانون اساسی ایالات متحده، از ۳ ژانویه ۲۰۲۷ آغاز می‌شود. در این زمینه، عبدالله الشایجی، استاد علوم سیاسی دانشگاه کویت، این سؤال را مطرح می‌کند که آیا ترامپ در دو ماه آینده، و اینکه آیا او قبل از اینکه اکثریت جدید وظایف خود را بر عهده بگیرد، تنش‌ها را تشدید خواهد کرد یا خیر.
سلیم زخور، پژوهشگر متخصص در حقوق اساسی و نظام‌های سیاسی، معتقد است که نتایج انتخابات بر سیاست‌های ترامپ سایه خواهد انداخت، نه از طریق تغییر فوری در اختیارات اجرایی او، بلکه از طریق نقش نظارتی، مالی و قانونگذاری گسترده‌تر برای کنگره دموکرات در مرحله بعدی.
الشایجی در توصیف وضعیت ترامپ پس از آنکه حزبش اکثریت خود را از دست داد، از استعاره‌ای که از کسی شنیده بود استفاده کرد و گفت: «ترامپ از شیری که آزادانه در جنگل پرسه می‌زد، به شیری در قفس تبدیل شد.» او معتقد است که کنترل دموکرات‌ها بر کمیته‌ها، توانایی آنها در تعیین دستور کار و دسترسی آنها به سازوکارهای تأمین مالی، به آنها اجازه می‌دهد تا با وجود حفظ اختیارات رئیس جمهور به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح، مانع سیاست‌های او شوند و اعضای کابینه و مقامات را برای تحقیقات و پاسخگویی احضار کنند.
در مقابل، سرجیو د لا پنیا، معاون سابق وزیر دفاع ایالات متحده، با اشاره به نفوذ و حق وتوی مداوم رئیس جمهور، کاربرد این قیاس را رد کرد. او به الجزیره گفت: «بله، در قفس، اما در قفس باز است» و ابراز عقیده کرد که نظارت قانونگذاری همه گزینه‌های کاخ سفید را مسدود نمی‌کند.
همانطور که امجد ابو سیدو از اتاق خبر الجزیره با استناد به گزارش رویترز اشاره کرد، عرصه‌های این درگیری در چهار پرونده مشهود است: جنگ علیه ایران ، جنگ در اوکراین، حمایت از اسرائیل و هزینه‌های نظامی؛ که همه آنها با بودجه و تصمیمات قانونگذاری تلاقی دارند.
این معادله مهم است زیرا ادامه هر جنگی نیاز به بودجه دارد و هزینه‌های دولت خود مستلزم توافق بر سر تخصیص‌های جدید است. بنابراین، تصمیمات نظامی یا سیاسی دیگر جدا از محاسبات بودجه‌ای در واشنگتن نیستند.
به گفته زخور، بودجه های جنگی موجود منقضی خواهد شد و دولت را به بودجه جدید نیاز خواهد داشت، در حالی که بودجه عمومی دولت فدرال در ماه دسامبر به پایان می‌رسد و این امر زمینه‌ساز رویارویی بر سر بودجه سال آینده خواهد شد.
نیاز دولت به بودجه اضافی در درخواستی که توسط دفتر مدیریت و بودجه در 24 ژوئن 2026 به کنگره ارائه شد، به مبلغ 87.6 میلیارد دلار برجسته شد که گفته می‌شود بیشتر آن برای نیازهای مربوط به عملیات نظامی علیه ایران و سایر اهداف اختصاص داده شده است.
این درخواست شامل ۲۱ میلیارد دلار برای پشتیبانی از قابلیت‌های نظامی، خرید مهمات و تقویت پایگاه صنعتی آمریکا بود که نشان‌دهنده‌ی وسعت نبرد بودجه‌ای از مدیریت عملیات گرفته تا تأمین نیازها است.
نتایج انتخابات
انتخابات میان‌دوره‌ای شامل تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان، به همراه ۳۵ کرسی از ۱۰۰ کرسی سنا، و همچنین انتخابات فرمانداران در ۳۶ ایالت بود؛ نتایج مورد بحث در این گفتگو منجر به کنترل دموکرات‌ها بر هر دو مجلس شد.
کانزاس و تگزاس در این تغییر انتخاباتی برجسته بودند؛ خبرنگار الجزیره، امجد ابو سیدو، خاطرنشان کرد که دموکرات‌ها برای اولین بار از سال ۱۹۳۲ کرسی سنا را در کانزاس و برای اولین بار از سال ۱۹۸۸ کرسی تگزاس را به دست آوردند.
زخور این نتایج را به عنوان نشانه‌ای از کاهش اعتماد بخشی از پایگاه جمهوری‌خواهان به ترامپ تفسیر می‌کند و می‌گوید رأی‌دهندگان این حزب به نامزدهای او رأی منفی داده‌اند و از سیاست‌های کلی او، به‌ویژه جنگ با ایران، ابراز ناامیدی کرده‌اند.
این خوانش با نظرسنجی‌هایی که ابو سیدو در مورد نگرش آمریکایی‌های عرب‌تبار قبل از رأی‌گیری به آنها استناد کرده است، مطابقت دارد؛ یک نظرسنجی واشنگتن پست نشان داد که ۵۸٪ از رأی‌دهندگان آمریکایی عرب‌تبار ثبت‌نام‌شده از دموکرات‌ها حمایت می‌کنند، در حالی که این رقم برای جمهوری‌خواهان ۳۴٪ بود، در حالی که یک نظرسنجی توسط موسسه آمریکایی عرب‌تبار، ۵۹٪ را برای دموکرات‌ها در مقایسه با ۲۶٪ برای جمهوری‌خواهان ثبت کرد.
یک نظرسنجی واشنگتن پست نیز نشان داد که ۸۰٪ از شرکت کنندگان عرب آمریکایی از نحوه برخورد ترامپ با اسرائیل و غزه و ۷۵٪ از نحوه برخورد او با ایران ناراضی هستند؛ ابو سیدو تأکید کرد که این ارقام مربوط به نظرسنجی های قبلی است و نه نتایج انتخابات.
زخور این کاهش را به این احساس در میان رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه مرتبط دانست که ترامپ از شعار «اول آمریکا» فاصله گرفته است؛ آنها جنگ علیه ایران را مغایر با وعده‌های انتخاباتی او می‌دانستند، بنابراین تصمیم گرفتند به دموکرات‌ها رأی دهند و حزب خود را در آن زمان در صندوق‌های رأی انتخابات آمریکا مجازات کنند.
گزینه‌های منطقه‌ای
در واکنش به این شکست، محمد علی الشیخی، مدیر اجرایی موسسه جهانی مطالعات استراتژیک، پذیرش شکست از سوی ترامپ را زیر سوال برد و استدلال کرد که تبریک و اعلام آمادگی او برای همکاری برای قضاوت در مورد موضعش، بر اساس آنچه که او امتناع ذاتی او از پذیرش شکست توصیف کرد، کافی نیست.
الشیخی با یادآوری تهدید ترامپ به استفاده از حق وتو و حتی توصیف خود به عنوان فردی که از عنوان «آقای وتو» استقبال می‌کند، خاطرنشان کرد که ترامپ ممکن است سعی کند نتایج را به گردن رسانه‌ها یا نامزدهای جمهوری‌خواه بیندازد، یا به دنبال راه‌هایی برای مقابله با تصمیمات کنگره باشد.
الشیخی بعید نمی‌داند که ترامپ پیش از افزایش فشارها علیه خود، به اقدام نظامی علیه ایران متوسل شود، اما هشدار داد که هرگونه اقدامی از این دست، پیامدهای شدیدی بر اقتصاد آمریکا و جهان و منطقه و متحدانش خواهد داشت.
به نظر او، اگر گزینه‌ها تمام شوند، محاسبات ممکن است ترامپ را به سمت مذاکره سوق دهد؛ الشیخی معتقد است که ایران ممکن است در راستای دستیابی به توافق، امتیازات محدودی ارائه دهد. با این حال، زخور خواستار نظارت بر اقدامات برای تعیین اینکه آیا واشنگتن مصالحه یا تشدید تنش را انتخاب خواهد کرد، است.
سرجیو د لا پنیا گزینه‌های ترامپ در مورد ایران را به جنگ و مذاکره محدود نمی‌کند؛ او معتقد است که رئیس‌جمهور ابزارهای اقتصادی و دیپلماتیک را برای اعمال فشار، حتی بدون توسل به نیروی نظامی، حفظ کرده است. او در مصاحبه خود با الجزیره، احتمال لغو تحریم‌های اقتصادی علیه تهران توسط کنگره را رد کرد و استدلال کرد که این ابزارها به کاخ سفید این امکان را می‌دهد که علیرغم تغییر موازنه قدرت در قوه مقننه، به اعمال فشار ادامه دهد.
حمایت از اسرائیل
مسئله اسرائیل پس از اعلام خود ترامپ وارد این مرحله می‌شود؛ او در ۳ نوامبر به فاکس نیوز گفت که بودجه ایالات متحده به اسرائیل تا پایان سال پایان می‌یابد، در حالی که همزمان تأیید کرد که اسرائیل می‌تواند به خرید سلاح‌های آمریکایی ادامه دهد. این بیانیه، بدون مشخص کردن میزان پول مورد نیاز یا جزئیات اجرای این اعلامیه، تمایز بین توقف بودجه و ادامه فروش اسلحه را برجسته می‌کند.
الشیخی معتقد است که تردیدها در مورد حمایت از آن دیگر محدود به دموکرات‌ها نیست، بلکه به صداهای جمهوری‌خواه و جریان‌های « ماگا » نیز گسترش یافته است، و با استناد به اظهارات معاون رئیس جمهور جی. دی. ونس مبنی بر اینکه اسرائیل بدون ایالات متحده وجود نخواهد داشت، خواستار هدایت پول مالیات به کشور شده‌اند.
از درون حزب دموکرات، ریچارد گودشتاین، عضو سابق تیم انتخاباتی رئیس جمهور بیل کلینتون، بین حمایت از اسرائیل و تأیید سیاست‌های دولت آن تمایز قائل می‌شود. او به الجزیره می‌گوید که رهبران سنتی درون حزب هنوز از اسرائیل حمایت می‌کنند اما با نتانیاهو و وضعیت کرانه باختری مخالفند و پیش‌بینی می‌کنند که دموکرات‌ها بودجه فعالیت‌های شهرک‌سازی را رد خواهند کرد. این ارزیابی مربوط به جهت و نحوه استفاده از حمایت است، نه اعلام تصمیم برای توقف تمام کمک‌ها به اسرائیل.
سلاح و تأمین مالی
در اوکراین، سلیم زخور انتظار دارد رویکرد ترامپ مبنی بر واگذاری مسئولیت بیشتر به اروپا برای امنیت این قاره و تأمین مالی فروش اسلحه به کی یف ادامه یابد. او این روند را به طور خلاصه به الجزیره گفت: «فروش اسلحه آمریکا، پول اروپا و مسئولیت بیشتر اروپایی‌ها در قبال اوکراین».
بنابراین، زخور این موضوع را در حوزه‌هایی قرار می‌دهد که روند کلی احتمالاً علیرغم افزایش نظارت بر کاخ سفید ادامه خواهد یافت، و نه در چارچوب تغییری که توسط کنگره جدید برای انتقال هزینه حمایت به اروپایی‌ها هدایت می‌شود.
زخور تغییر کاملی در سیاست خارجی پیش‌بینی نمی‌کند، اما انتظار دارد در برخی پرونده‌ها، از جمله سودان، یمن و لیبی، اصلاحاتی انجام شود و ترامپ پس از شکست در کنگره، مطابق با اهداف سیاسی و آمادگی‌هایش برای انتخابات ریاست جمهوری، تمرکز بیشتری بر امور خارجی داشته باشد؛ با این احتمال که معاون رئیس جمهور و وزیر امور خارجه نیز در این سمت قرار گیرند.