ایجاد این خط، اهداف امنیتی و سیاسی را پنهان می کند که در درجه اول برای رژیم اسرائیل مهم است.
به گزارش جماران ، الجزیره در گزارشی نوشت: در جریان سومین سفر «خاویر میلی»، رئیس جمهور آرژانتین به فلسطین اشغالی از چند روز پیش، رسانه های بین المللی و عربی بر ظاهر نمایشی و اظهارات جنجالی او مانند هر بار تمرکز کردند و به تصمیمی مهم که از این سفر ناشی شد، در میان تصمیمات دیگر، توجه نکردند و آن راه اندازی اولین خط هوایی مستقیم توسط شرکت اسرائیلی «العال» بود که تل آویو را به بوینس آیرس، پایتخت آرژانتین متصل می کند.
اگرچه این خبر در رسانه های اسرائیلی با عنوان تقویت همکاری های اسرائیل و آرژانتین تبلیغ شد، اما تعداد زیادی از نام های برجسته رسانه ای در صحنه آمریکای لاتین نظر دیگری دارند و معتقدند که ایجاد این خط، اهداف امنیتی و سیاسی را پنهان می کند که در درجه اول برای رژیم اسرائیل مهم است.
برخی از این اسامی خبر ایجاد خط هوایی بین دو پایتخت را قبل از عزیمت میلی به تل آویو منتشر کردند،«دیگو گوزارین»، نویسنده و اینفلوئنسر مشهور برزیلی معتقد است که این تصمیم در چارچوب یک طرح کامل است که اساساً هدف آن تضمین سفر اسرائیلی ها بدون آن که در معرض بازجویی های امنیتی در فرودگاه های بین المللی و خطر بازداشت در صورت انتساب به ارتش اسرائیل و دست داشتن در ارتکاب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت علیه مردم فلسطین است.
او این اظهارات را این گونه توجیه می کند که میلی ماه گذشته برای بار دوم طرحی معروف به «سرمایه گذاری در اراضی سوخته و تسهیل تملک آن برای خارجیان» را به مجلس ارائه کرد، اپوزیسیون توانسته بود این طرح را در دسامبر گذشته ناکام بگذارد.
ارائه این پیشنهاد چند ماه پس از آن صورت گرفت که منطقه «لا پاتاگونیا» در جنوب آرژانتین در تابستان گذشته دچار آتش سوزی شد که 77 هزار هکتار را نابود کرد، به طوری که برخی گمانه زنی کردند که این سفر ممکن است با هدف تملک قطعاتی از این اراضی به برخی سرمایه گذاران خارجی باشد، اگرچه برخی در این روایت تردید دارند.
برای یادآوری این نکته را باید ذکر کرد که قانون اراضی سوخته در آرژانتین در سال 2020 توسط دولت چپگرای سابق یعنی «آلبرتو فرناندز» اصلاح شد که بر ممنوعیت فروش اراضی که دچار آتش سوزی می شوند، تا 60 سال پس از آن به دلایل زیست محیطی تاکید داشت.
با این حال، علیرغم مخالفت پارلمان با پیشنهادی که میلی آن را ابزاری برای احیای اقتصاد و باز کردن درهای سرمایهگذاری خارجی در سرزمینهای آرژانتین تبلیغ میکرد، او دوباره در ماه مارس گذشته آن را ارائه کرد، به امید آن که این بار اکثریت رایدهندگان را به دست آورده است.
در حالی که زرادخانه رسانهای راستگرای آرژانتین - که برخی از آنها همچنان پرچم رژیم اسرائیل را در استودیوهای پخش زنده خود برافراشتهاند - صاحبان این قرائت را به اغراق در تئوری توهم توطئه متهم میکنند، زمانبندی ارائه مجدد پیشنهاد ریاستجمهوری مذکور - پس از دو سفر رئیسجمهور میلی به آمریکا و یک سفر به اسرائیل در طی تنها سه ماه - سوالاتی را مطرح میکند که این قرائت را تقویت میکند.
به موارد فوق، اعلام خط هوایی جدید بین تلآویو و بوئنوس آیرس ، در یک کنفرانس مطبوعاتی با حضور بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم اسرائیل، و میهمانش، رئیسجمهور میلی، و مایک هاکابی، سفیر آمریکا در فلسطین اشغالی، انجام شد که این دستاورد را تبریک گفت و قول داد که اولین مسافر این خط در نوامبر آینده باشد.
در همین راستا، برخی از روزنامهنگاران آمریکای لاتین بعید نمیدانند که به زودی خطوط هوایی دیگری نیز بین تلآویو و پایتختهای کشورهای متحد در آمریکای جنوبی، به ویژه اکوادور، که رئیسجمهور کنونی آن یکی از مهمترین متحدان تلآویو و واشنگتن به شمار میرود، اعلام شود. او سال گذشته به اسرائیل سفر کرد و از سفر قریبالوقوع گیدعون ساعر، وزیر خارجه رژیم اسرائیل به کشورش خبر داد.
صرف نظر از میزان تحقق این پیشبینیها، بر کسی پوشیده نیست که اسرائیل در تبلیغات این سفرها از سوی متحدان رو به کاهش خود اغراق میکند؛ تا اثر انزوای بینالمللی فزایندهای که از زمان رویدادهای طوفان الاقصی به دلیل محکومیت جامعه بینالمللی و اکثر دولتها به جنایات وحشیانه این رژیم علیه مردم فلسطین و اخیراً لبنان با آن مواجه است، را کاهش دهد.
اما متحدانی مانند رئیسجمهور آرژانتین یا رئیسجمهور اکوادور، که به نوبه خود در نزدیکی به دولت نتانیاهو زیادهروی میکنند، به نظر میرسد که شکست مفتضحانهشان در اداره کشورهایشان، آنها را بیش از هر زمان دیگری نیازمند رضایت واشنگتن و تلآویو کرده است؛ تا از آنها حمایت کنند. چیزی که برخی آن را «وابستگی» تلقی کردند، که رایگان شروع شد و با اطمینان از فروپاشی محبوبیت آنها، ضروری شد.
اما در حقیقت، رابطه رئیسجمهور آرژانتین با اسرائیل، وضعیتی قابل انتقاد است، به ویژه در رابطه با اظهارات و حضور او در طول سفرهایش به آنجا.
به ویژه در هنگام دیدار با نتانیاهو، و شعف او که او را وادار میکند کلماتی خارج از چارچوب رسمی بر زبان بیاورد، علاوه بر عملکردش هنگام ایستادن در مقابل دیوار ندبه و سرازیر شدن اشکهایش «به شکلی اغراقآمیز»، به گفته آری لیگالاد، روزنامهنگار یهودی آرژانتینی، علاوه بر رقص هیستریک او در جشنی که در تلآویو به مناسبت «روز استقلال»رژیم صهیونیستی برگزار شد.
این اقدامات تمسخرآمیز، یادآور اظهارات خصمانه میلی علیه ایران و اعلام همسویی بیقید و شرط او با واشنگتن و تلآویو در جنگ جاری در خاورمیانه بود.
اینها علاوه بر تصمیم او مبنی بر اخراج کاردار ایران در آرژانتین، در آغاز ماه آوریل گذشته، و ایجاد یک بحران دیپلماتیک حاد بین دو کشور، فقط برای نزدیک شدن به دولت نتانیاهو است.
همچنین، انتقادات به بیفایده بودن سفر سوم رئیسجمهور میلی به اسرائیل، در زمانی که آرژانتین شاهد یک سقوط اقتصادی پر هیاهو است، اشاره کرد و «افتادن» در آغوش دولت اسرائیلی متهم به جنایات جنگی را محکوم کرد.
انتقادات «آریل اومبرز»، اقتصاددان و مورخ اروگوئهای، به سطح نسبتاً گزندهای رسید، و توضیح داد که هماهنگی این سفر را خاخام اکسال و حنیش، آرژانتینی مراکشیالاصل، بر عهده داشته است که میلی - پس از پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری و به دست گرفتن مسئولیتها در دسامبر 2023 - او را به عنوان سفیر آرژانتین در فلسطین اشغالی منصوب کرد و در آن زمان به او وعده داد که سفارت آرژانتین را به قدس اشغالی منتقل خواهد کرد.
با وجود اتکای رئیسجمهور میلی به حمایت واشنگتن و تلآویو از او، برخی از تحلیلگران بر این باورند که این امر به او در خاموش کردن شعله خشم مردمی فزاینده در داخل آرژانتین، به دلیل شکست سیاستهایش، کمکی نخواهد کرد و این خشم قادر است او را در انتخابات آینده سرنگون کند.
