دیوان اشعار امام خمینی / غزلیات
باید از آفاق و انفس بگذرى تا جان شوى
و آنگه از جان بگذرى تا در خور جانان شوى
طُرّه گیسوى او، در کف نیاید رایگان
باید اندر این طریقت، پاى و سر چوگان شوى
کى توانى خواند در محراب ابرویش نماز؟
قرنها باید در این اندیشه، سرگردان شوى
در ره خال لبش، لبریز باید جام درد
رنج را افزون کنى، نى در پى درمان، شوى
در هواى چشم مستش، در صف مستان شهر
پاى کوبى، دست افشانى و هم‌پیمان شوى
این ره عشق است و اندر نیستى حاصل شود
بایدت از شوق، پروانه شوى؛ بریان شوى