به گزارش جماران؛ آیت الله سید عبدالمجید ایروانی در خاطرات دوران تحصیل خود در حوزه علمیه نجف می آورد:
گوش نکردن به اشکال در حوزۀ علمیۀ نجف متداول شده بود و شاگرد می بایست در پای درس استاد اشکال نگیرد و حرفی نزند. آن هم به این دلیل بود که وقت دیگران و کسانی که در جلسه حضور داشتند تلف نشود و زمان درس کوتاه نشود. ولی امام در جلسۀ درسشان در نجف این سد را درهم شکستند. شاگردان ایشان در پای درس اشکال می گرفتند و ایشان مانند شیوۀ تدریسشان جواب می دادند. به این معنا هم مقید بودند و هر اشکالی هم می شد، گوش می دادند و سپس جواب را می فرمودند ولو اینکه آن اشکال، اشکال خیلی واردی نباشد