مناظرهها فرصتی است برای شنیدن تحلیل وضعیت موجود در کشور توسط کاندیداها در هر حوزهای که در آن فعالیت میکنند. دیگر اینکه کاندیداها چه برنامههایی در ارتباط با مباحث مطرح شده دارند. با توجه به اینکه مناظره زنده است میتواند شناختی حداقلی درباره کاندیداها به مردم ارایه کند. برداشت من این بود که در این دومناظره مباحث فرهنگی در حاشیه قرار داشت. به طور مثال وقتی سوالی درباره سبک زندگی پرسیده میشود به تنها موضوعی که اشاره نمیشود همان سبک زندگی است. وقتی شما دو مناظره را تحلیل میکنید متوجه میشوید که عمده تمرکز کاندیداها روی اقتصاد و بخشی از آن با محوریت سیاست خارجی بود. درست است که کاندیداها در مواردی از کلمات فرهنگی یا اجتماعی استفاده میکردند اما برنامه مشخصی برای مدیریت اجتماعی.
کد خبر:
۶۳۸۱۹۷
به گزارش جماران ، حسن موسویچلک رییس انجمن مددکاری اجتماعی، در روزنامه اعتماد نوشت: مناظرهها فرصتی است برای شنیدن تحلیل وضعیت موجود در کشور توسط کاندیداها. در هر حوزهای که در آن فعالیت میکنند. دیگر اینکه کاندیداها چه برنامههایی در ارتباط با مباحث مطرح شده دارند. با توجه به اینکه مناظره زنده است میتواند شناختی حداقلی درباره کاندیداها به مردم ارایه کند. برداشت من این بود که در این دومناظره مباحث فرهنگی در حاشیه قرار داشت. به طور مثال وقتی سوالی درباره سبک زندگی پرسیده میشود به تنها موضوعی که اشاره نمیشود همان سبک زندگی است. وقتی شما دو مناظره را تحلیل میکنید متوجه میشوید که عمده تمرکز کاندیداها روی اقتصاد و بخشی از آن با محوریت سیاست خارجی بود. درست است که کاندیداها در مواردی از کلمات فرهنگی یا اجتماعی استفاده میکردند اما برنامه مشخصی را برای مدیریت اجتماعی یا فرهنگی ارایه ندادند یا اینکه هیچ کدام از کاندیداها درباره چگونگی تحکیم بنیان خانواده صحبت نکرد. یا درباره مدیریت فضای مجازی سوالی بود که از یکی از کاندیداها پرسیده شد. اما بالاخره تکلیفمان با فضای مجازی که هر روز استفاده از آن در حال گسترش است باید مشخص شود که آیا نگاه به آن تهدید محور است یا فرصت محور؟ پاسخ به این سوال و نیاز که هم فرهنگی است و هم اجتماعی در دو مناظره به طور مشخص داده نشد. البته بخشی از آن به سوالهایی که از طرف مجری مطرح میشود مربوط است. مثلا در مناظره قبلی سوال این بود که رییسجمهور برای تقویت روحیه پهلوانی چه کاری باید انجام دهد؟ آیا پرسیدن این سوال جزو دغدغههای اجتماعی مردم هست یا نه؟ بحث امنیت ملی که بسیار موضوع مهمی بود کمتر به آن پرداخته شد. نقش مردم در امنیت ملی و نقش مولفههای اجتماعی از قبیل سرمایه اجتماعی در تحقق امنیت اجتماعی کجاست؟ درست است که یکی از کاندیداها در آخر اشارهای به اعتماد اجتماعی کرد در صورتی که واقعیت این است که ما هنوز به این باور نرسیدهایم که اگر قرار است اقتصاد مقاومتی را هم اجرا کنیم باز هم باید مولفههای اجتماعی را تقویت کنیم. اگر قرار است امنیت ملی را تقویت کنیم باز هم باید متکی به مولفههای اجتماعی باشیم. باید زمینه انسجام اجتماعی را در کشور فراهم کنیم. به نظر من عمده پاسخها برنامهمحور نبود. بیشتر نقدهایی که هم انجام میشد در محوریت سه موضوع بیشتر نبود. مردم مهم هستند، اقتصاد مهم است، محرومان مهم هستند و اینکه دولت کاری نکرده است. مطرح کردن این مباحث هیچ کمکی به فهم درست مردم از توانمندیها و برنامههایی که کاندیداها در حوزههای اجتماعی و فرهنگی و غیره داشتند، نمیکند.
مورد دیگر اینکه در هر دو مناظره بحثی که به آن اشاره شد، اخلاق بود. اینکه همدیگر را متهم میکنیم به دروغگویی و صادق نبودن این نشان میدهد که اخلاق اجتماعی در جامعه حتی در این سطح هم رعایت نمیشود. من نمیخواهم بگویم چه کسی راست میگوید و چه کسی دروغ میگوید اما بالاخره یکی دروغ میگوید و دیگری راست میگوید. موضوع دیگری که از یکی از کاندیداها درباره پیشگیری از جرم پرسیده شد و به آنچه پاسخ درستی داده نشد درباره پیشگیری از وقوع جرم بود. بالاخره باید برنامهای را برای پیشگیری از وقوع جرم داشته باشیم، آیا با همین رویکرد میتوان برنامهای برای پیشگیری از وقوع جرم نهادینه کنیم؟ آنچه که مشخص است اینکه کاندیداها استراتژیهایشان را در حوزه اجتماعی و فرهنگی ارایه ندادند. شاید بخشی از آن به زمان محدود مناظره برمیگردد و بخش دیگری آن به پاسخگویی به کاندیدایی که در مخالفت با دیگری صحبت میکند پرداخته میشود تا افکار عمومی را درباره موضوعاتی که مطرح میشود بدون پاسخ نگذارند. اما کیفیت مناظره تاثیر تاثیر منفی خودش را میگذارد. به نظر من در این دو مناظره بخش دیگری که ضعیف بود و میتوان به آن اشاره کرد فقدان ارایه برنامههایی است که رویکرد سلامتمحور در حوزه اجتماعی و روانی در جامعه دارند. کاندیدها استراتژیهایشان را در این بخش مشخص نکردند و تنها به طرح سوالاتی در این زمینه بسنده شد. سوالاتی که بدون پاسخ ماند و حتی به جمعبندی هم نرسید. کاندیداها هر کس متنی را برای خودشان آورده بودند که هر کدام از روی آن میخواند بدون اینکه در نظر داشته باشد باید به چه موضوعاتی در موقعیت خود مناظره اشاره کند. علاوه بر این التهاب و شور مناظره دوم بسیار کمتر از مناظره کمتر بود. البته در مناظره اول هم اشارهای به مباحث اجتماعی نشد. موضوع سبک زندگی مطرح شد بیآنکه اشارهای به این شود که چقدر این موضوع به طور مستقیم به رییسجمهور مربوط میشود، مگر در حوزه فرهنگی همهچیز در اختیار رییسجمهور است که بتواند به آن پاسخ بدهد؟ به هر حال رییسجمهور هم اختیاراتی دارد اما بیشترین بخش کار فرهنگی خارج از حیطه رییس قوه مجریه است. زیر سوال بردن دولت درمورد اینکه در این حوزهها چگونه عمل کرده است در حالی که اختیاری در این حوزه ندارد، واقعگرایانه نیست. اگر قرار است کسی رییسجمهور شود باید ساختارهای مدیریتی را بشناسد و آنچه در عمل با آن مواجه است را مورد قضاوت قرار دهد. در مواردی هم سادهانگاری انجام میشد انگار که به همین سادگی میشود همه اینها مدیریت کرد شرایط داخلی و خارجی و همگرایی بین گروههای مختلف سیاسی و رسیدن به یک حرف مشترک در این بخش تایینکننده است و رسیدن به اهداف مشترک هم مهم است. کاندیداها چون به دنبال این هستند که نظر مردم را جلب کنند تا بتوانند رای بیشتری بیاورند، فراموش کردهاند که ما همه رسیدن به یک هدف مشترک را دنبال میکنیم. بحث دیگر اینکه این دولت در شرایطی دولت گذشته را تحویل گرفت که مدیریت آن بسیار دشوار بود. اگر منصفانه قضاوت بکنیم این است که باید هم انجام دادهها را بگوییم و هم انجام ندادهها را قضاوت کنیم. به این ترتیب تحلیل واقعیتری خواهیم داشت.