به گزارش جماران، «حسین نورانی‌نژاد» یکی از پایه‌های قدرت ملی هر کشوری را مردم و انسجام ملی آن دانست و گفت: اگر این کشور دارای ریشه‌های تاریخی و قدمت تمدنی باشد، جمعیتی بزرگ و متکثر را در خود جای داده و در تاریخ معاصر آن، انقلاب‌ها و جنبش‌های بزرگی رخ داده باشد که نشان دهد مرجعیت تحولات بنیادین به اراده مردم وابسته است، اهمیت چنین ملت و مردمی دوچندان می‌شود.
ملت ایران با وجود تمامی تکثرها، مدارا با یکدیگر را آموخته‌اندوی افزود: کمتر کشور و ملتی را می‌توان در منطقه و حتی جهان یافت که شهروندانش طی یکی دو قرن اخیر، به اندازه مردم ایران منشأ تحولات سیاسی و اجتماعی بوده باشند، ملتی که تجربه‌های بزرگ و متعددی را — البته توأم با رنج و سختی — پشت سر گذاشته و در قیاس با بسیاری از ملت‌ها، همچون «پیرنیایی دنیادیده» است.
قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی بیان کرد: در میان نسل حاضر در ایران، با مردمی روبرو هستیم که هم انقلاب و جنگ را تجربه کرده‌اند و هم زیستن در درون و بیرون از قدرت را آزموده‌اند، نسلی که با جنبش‌های متنوع و متکثر و نیز مواجهه با پیچیدگی‌های امنیتی و منطقه‌ای آشناست.
نورانی‌نژاد ادامه داد: این مردم با وجود تمامی تکثرها، مدارا با یکدیگر را آموخته‌اند و در طول تاریخ نیز بارها توانسته‌اند مهاجمان و متجاوزان را در فرهنگ و تمدن خود مستحیل کرده و بر غنای تمدنی ایران بیفزایند.
وی خاطرنشان کرد: اگرچه این پرسش ممکن است در نگاه نخست کلیشه‌ای به نظر برسد و این روزها پاسخ‌های کلیشه‌ای فراوانی نیز دریافت کند، اما ملت ایران به جهات گوناگون واقعاً یگانه و بی‌نظیر است. هر نوع باور، تصمیم و اراده از سوی چنین ملت بزرگ، متمدن و ریشه‌داری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
نورانی‌نژاد یادآور شد: اگر این ملت با تصمیمی همراهی کند، آن تصمیم از پشتوانه‌ای قدرتمند برخوردار خواهد شد و در غیر این صورت، نتیجه‌ای عکس در پی خواهد داشت. در کنار همه این‌ها، باید نکته مهمی را با استناد به تاریخ یادآور شد. این ملت در عین مهمان‌نوازی، متجاوز را سر جای خود می‌نشاند، حرف مستدل را می‌شنود اما زیر بار زور نمی‌رود. کسانی که نقشه حمله به چنین کشوری را در سر پرورده‌اند، این ملت و سابقه تاریخی‌اش را نشناخته‌اند.
وی بیان کرد: مردم ایران، فارغ از اینکه چه دولتی بر سر کار باشد، میان اختلافات داخلی و دفاع از استقلال و منافع ملی خود مرز قائل می‌شوند و هرگز تن به استعمار نمی‌دهند؛ البته دفاع از استقلال کشور نیز به هیچ وجه به معنای چشم‌پوشی از حقوق و مطالبات نیست.
قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پاسخ به این پرسش که چگونه می‌توانیم خیابان را به عرصه‌ای برای انسجام ملی تبدیل کنیم، گفت: این مهم با طبیعی نگه‌داشتن خیابان، به رسمیت شناختن و میدان دادن به تکثر واقعی مردم در فضای عمومی، و اجازه دادن به شهروندان برای حضور در خیابان‌ها با هر شکل، ظاهر و باوری محقق می‌شود، در یک کلام، از راه اعتماد و احترام به مردم تا بتوانند خیابان را به عرصه‌ای برای تبلور زندگی، خواسته‌ها و سلایق گوناگون خود تبدیل کنند.
از راه آزادی، اعتماد و احترام می‌توان خیابان را به عرصه انسجام ملی تبدیل کردنورانی‌نژاد تصریح کرد: بی‌شک در بستر آزادی و تعامل اجتماعی، وجوه مشترک و پیوندهای ملی جامعه نیز بهتر و طبیعی‌تر جلوه‌گر خواهند شد اما متأسفانه نگرانی‌های بی‌مورد، زمینه‌ساز برخی تنگناها و محدودیت‌ها در این زمینه شده و تصویری یک‌سویه از خیابان ارائه داده است، تصویری که بازتاب‌دهنده واقعیت جامعه ایران و ظرفیت واقعی قدرت ملی و انسجام اجتماعی کشور نیست.
وی درخصوص سهم احزاب، تشکل‌های سیاسی و نخبگان در تقویت همبستگی ملی اظهار داشت: این امر از طریق سکوت نکردن، تبدیل نکردن اختلافات فاقد اولویت به مسئله اصلی، برجسته‌سازی اصول مشترک ملی و در عین حال، غافل نشدن از نمایندگی بدنه اجتماعی محقق می‌شود.
این تحلیگر سیاسی عنوان کرد: نباید به احزاب و تشکل‌های سیاسی به چشم روابط عمومی حکمرانی نگاه کرد؛ بلکه آنها باید بتوانند مطالبات و خواسته‌های موجود در جامعه را به درستی نمایندگی کرده، به زبان سیاست و حکمرانی ترجمه کنند و به حاکمیت انتقال دهند.
نورانی‌نژاد گفت: جامعه نیز باید احساس کند که صدا و مطالباتش در عرصه سیاست نماینده‌ای دارد و می‌تواند از طریق نهادهای سیاسی پیگیری شود. متأسفانه این فرایند به‌درستی شکل نگرفته و به همین دلیل با بحران نمایندگی سیاسی در جامعه مواجهیم، مسئله‌ای که در نگاهی عمیق و ریشه‌ای، می‌تواند پیامدهای سوء اجتماعی، سیاسی و امنیتی به دنبال داشته باشد.
انسجام ملی محصول به رسمیت شناختن تفاوت‌ها و مدیریت مسالمت‌آمیز آن‌هاستوی افزود: البته شکل‌گیری چنین نقشی، علاوه بر مسئولیت‌پذیری خود احزاب، به فراهم بودن بستر فعالیت مؤثر، رقابتی و آزادانه آنها نیز وابسته است. به هر میزان که این نقیصه کاهش یابد — به‌رغم آنکه احزاب و گروه‌ها بازتاب‌دهنده تمایزات جامعه هستند — از آنجا که قرار نیست صرفاً بر اختلافات تأکید شود، پرداختن به وجوه مشترک ملی نیز در روندی طبیعی‌تر شکل می‌گیرد و پذیرفته می‌شود، امری که در نهایت به تقویت انسجام و همبستگی ملی یاری می‌رساند.
قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی تاکید کرد: در واقع، انسجام ملی محصول حذف اختلافات نیست، بلکه محصول به رسمیت شناختن تفاوت‌ها و امکان مدیریت مسالمت‌آمیز آن‌هاست.
نورانی‌نژاد درباره پرداخت یارانه به اقشار مختلف مردم با توجه به محدودیت منابع مالی دولت گفت: یکی از کارکردهای یارانه‌های حمایتی و توزیعی، کاهش فاصله طبقاتی و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر است. اگر قرار باشد یارانه‌ها به همه و بطور یکسان تعلق بگیرند، دیگر این کارویژه یارانه‌ها از بین می‌رود.
پرداخت یکسان یارانه‌ها، کارویژه اصلی آن را از بین می‌برد
وی ادامه داد: علاوه بر این، بسیاری از اقشار مرفه، حتی اگر بدون رانت به ثروت و مکنت رسیده باشند که معمولا چنین نیست، خودبه‌خود سهم بیشتری از یارانه‌ها می‌برند. آنها خودروهای بیشتری دارند، مصرف انرژی بیشتری دارند و در مجموع سهم بیشتری از یارانه‌های بنزین، برق، آب و هر آنچه به آن یارانه تعلق می‌گیرد، دریافت می‌کنند؛ هر که بامش بیش، یارانه‌اش بیشتر، و این ناعادلانه است.
این تحلیگر سیاسی خاطرنشان کرد: دست‌کم در موضوعی مانند کالابرگ‌ها که دست دولت برای هدفمند کردن حمایت‌ها بازتر است، باید این بی‌عدالتی را تا حدی جبران کرد.
نورانی‌نژاد تصریح کرد: البته این به معنای نفی برخورداری عمومی مردم از خدمات و امکانات پایه و عمومی نیست؛ بحث بر سر نحوه توزیع منابع محدود حمایتی است که باید متناسب با نیاز و توان اقتصادی خانوارها صورت بگیرد. ضمن اینکه هدفمندی این حمایت‌ها باید با نظام شناسایی دقیق و قابل بازبینی همراه باشد تا خطاهای دهک‌بندی موجب محروم ماندن نیازمندان واقعی نشود.