در شرایطی که افزایش هزینههای زندگی، مسکن و تشکیل خانواده، ازدواج را برای بخشی از جوانان به تصمیمی دشوار تبدیل کرده، تأکید بر ازدواج آسان دیگر صرفاً یک توصیه فرهنگی نیست؛ بلکه به مسئلهای اجتماعی تبدیل شده که تحقق آن نیازمند همراهی خانوادهها، تغییر نگرشهای فرهنگی و البته حمایت عملی دستگاههای مسئول است.
به گزارش جماران، به نقل از ایرنا، آیین تجلیل از ۵۰ زوج فرهنگی شهرستان اسلامشهر که با مشارکت امور بانوان فرمانداری، آموزش و پرورش و اداره ورزش و جوانان برگزار شد، اگرچه در ظاهر یک مراسم تقدیر بود، اما بار دیگر موضوع چگونگی حمایت از جوانان در مسیر تشکیل و تثبیت خانواده را به میان آورد؛ موضوعی که در سیاستهای مرتبط با جوانی جمعیت نیز جایگاه ویژهای دارد.
اما در کنار حمایتهای نهادی، بخشی از دشواریهای ازدواج به الگوهای فرهنگی و انتظاراتی بازمیگردد که در سالهای اخیر هزینه شروع زندگی مشترک را افزایش داده است, از تشریفات ازدواج و مراسمهای پرهزینه گرفته تا انتظار برای تأمین همزمان مسکن، شغل و سطح مشخصی از رفاه پیش از ازدواج.
وقتی آغاز زندگی، خود به یک مانع تبدیل میشود
یکی از زوجهای فرهنگی حاضر در این مراسم در گفت و گو با ایرنا با اشاره به شرایط اقتصادی امروز، برگزاری چنین برنامههایی را در آغاز زندگی مشترک عاملی برای ایجاد امید و قوت قلب زوجهای جوان دانست.
یک زوج دیگر نیز بر ضرورت پرهیز از تجملات تأکید کرد و گفت جوانان میتوانند با ساده گرفتن شرایط آغاز زندگی، بخشی از فشارهای اولیه ازدواج را کاهش دهند.
آغاز زندگی مشترک در روزگار گرانی، سهم فرهنگ و حمایتهای اجتماعی چیست؟
گذشت، نسخهای برای یک مسئله اجتماعی؟
در این مراسم، نورالله طاهری فرماندار اسلامشهر با تأکید بر ضرورت حمایت از ازدواج جوانان، تشکیل خانواده را یکی از محورهای مهم در مسیر جوانی جمعیت دانست و بر ترویج ازدواج آسان تأکید کرد.فرماندار اسلامشهر با اشاره به اینکه هیچ دو انسانی کاملاً شبیه یکدیگر نیستند، گذشت و مهربانی را از عوامل مهم موفقیت زندگی مشترک عنوان کرد.
طاهری خطاب به زوجهای جوان گفت: خوشبختی به خودی خود به دست نمیآید و زوجها باید برای ساختن آن تلاش کنند، بهویژه با پذیرش تفاوتهای یکدیگر و قرار دادن این تفاوتها در مسیر یک هدف مشترک.
این سخنان اگرچه ناظر بر بعد فردی و اخلاقی زندگی مشترک است، اما در کنار مسئله حمایتهای اقتصادی و اجتماعی، به یک واقعیت مهم درباره پایداری خانواده اشاره دارد؛ تشکیل خانواده پایان مسیر نیست و کیفیت رابطه زوجین و توانایی آنان برای مدیریت اختلافها، بخش دیگری از مسئله خانواده است.
حمایت از ازدواج، فراتر از برگزاری مراسم
تجلیل از ۵۰ زوج فرهنگی اسلامشهر در شرایطی انجام شد که دستگاههای مختلف شهرستان، از فرمانداری و آموزش و پرورش تا اداره ورزش و جوانان و کمیته امداد، در این برنامه حضور داشتند.
همین حضور چند دستگاه، یک پرسش مهم را نیز پیش روی سیاستگذاران قرار میدهد: حمایت از ازدواج جوانان چگونه میتواند از برگزاری برنامههای فرهنگی و توصیه به ازدواج آسان، به حمایتهای ملموس و مستمر تبدیل شود؟
اگر قرار است ازدواج آسان به یک الگوی اجتماعی تبدیل شود، کاهش هزینههای شروع زندگی، تسهیل دسترسی جوانان به خدمات حمایتی، تقویت مشاورههای پیش و پس از ازدواج و ایجاد زمینه اشتغال و تأمین مسکن، در کنار فرهنگسازی، اهمیت پیدا میکند.
در واقع، مراسمهایی مانند گردهمایی زوجهای جوان میتوانند نقطه شروعی برای توجه دوباره به مسئله خانواده باشند، اما اثرگذاری واقعی آنها زمانی نمایان میشود که توصیههای مطرحشده در این برنامهها با سیاستهای اجرایی و حمایتهای قابل لمس برای زوجها همراه شود.
ازدواج آسان تنها به معنای ساده برگزار کردن یک مراسم نیست،آسان شدن مسیر تشکیل خانواده زمانی معنا پیدا میکند که جوان بتواند بدون عبور از موانع سنگین اقتصادی و فشارهای فرهنگی، زندگی مشترک خود را آغاز کند و برای حفظ و ساختن آن نیز از حمایتهای لازم برخوردار باشد.
آیین تجلیل از ۵۰ زوج فرهنگی اسلامشهر، از همین منظر میتواند بیش از یک مراسم تقدیر باشد، فرصتی برای بازخوانی این پرسش که جامعه و نهادهای مسئول در جهت آسانتر شدن مسیر ازدواج جوانان دقیقاً چه اقداماتی میتوانند انجام دهند.
