آغاز فروردین ماه برای یاران امام (ره) خاطره تلخی را به یاد می آورد. اول فروردین ماه 1388 بود که همسر امام خمینی (ره) به دیار باقی شتافت. خدیجه ثقفی بعد از سالها تلاش در راه اعتلای اسلام به امام امت پیوست و یاران را در سوگ خود نشاند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، بزرگان انقلاب در سالروز فوت این بانوی مکرمه در مورد شخصیت والای ایشان نکاتی را در اختیار دبیرخانه همایش بانوی انقلاب قرار داده اند که در ادامه نظرات آیات عظام آیتالله سیّد عبدالکریم موسوی اردبیلی، آیتالله عبدالله جوادی آملی و آیتالله حسین مظاهری را می خوانید.
آیتالله سیّد عبدالکریم موسوی اردبیلی: بانو، دومین کسی بود که گفت شاه برود
یادم هست در روزهای داغ انقلاب، امام(س) گفت: «شاه باید برود.» هیچکس تا آن موقع این را نگفته بود. یک روز آقای مطهری آمد و گفت: «شخص دوم هم پیدا شد!» گفتم منظورشان چیست و فرمودند که این شعار را که امام(س) مکرراً بیان میکنند، در مصاحبه با خانم امام(س) نیز گفته شده و بانوی انقلاب تاکید کرده اند، شاه باید برود. در واقع خانم شخص دومی بود که این جمله را گفته بود.
آیتالله عبدالله جوادی آملی: بانوی انقلاب، عقیله انقلاب بود
بی شک این بانو، عقیله انقلاب بود. لازم نبود که انسان آثاری را از ایشان بشنود، همان سکانداری انقلاب در جمع ما از خواص این بانو بود و ایشان را به عنوان عقیله انقلاب معرفی می کرد.
این نکته را نیز بگویم که ذات اقدس خداوند بعضیها را به عظمت و جلال یاد میکند به طوریکه میگوید: «عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوَی؛ یعنی معلم قوی و غنی اثر ماندنی در شاگردی که مستعد باشد، دارد.» در واقع این بانو قبل از اینکه به بیت امام بیاید جزو علمه شدید القوی بود.
آیتالله حسین مظاهری: امام(س) همیشه از بانوی انقلاب تعریف می کردند
بانوی انقلاب، یک خانمی بود که حضرت امام(س) همیشه تعریف ایشان را میکرد. همیشه علاقه خاصی به ایشان داشته است و الحمد لله عمر خانم ولو سر تا پا رنج بود، اما سر تا پا افتخار بود. در زمان طلبگی حضرت امام(س) زندگی برای این خانم خیلی مشکل بود. با وجود آن همه تشریفات دوران کودکی و نوجوانی در تهران و آن مقام های علمی و تشریفاتی خانوادگی و فامیل ایشان و بعد تحمل سختی در قم و زن یک طلبه شدن و با مشقت و زحمت و فقر. اما با یک دنیا شهامت زندگی کردن این بانوی گرامی، بسیار آموزنده است.